به گزارش اطلاعات آنلاین، میرحسن ارژنگنژاد در چهارم مرداد سال ۱۳۰۰ در شهر مشهد دیده به جهان گشود اما خاندان او اصالتاً اهالی باکو بودند. او دوران آموزش ابتدایی خود را در مدرسه عنصری مشهد گذراند ولی دست تقدیر، مسیری پرفراز و نشیب پیش پای او قرار داد؛ چرا که در دوازدهسالگی و به دنبال از دست دادن پدر و مادرش به فاصلهای کوتاه، ترک تحصیل کرد و به همراه هفت خواهر و برادرش راهی تهران شد و سرانجام این هجرت اجباری، سرآغاز پیوند او با جهان هنر بود.
ارژنگنژاد در تهران وارد کارگاه مجسمهسازی پسرخالهاش، غلامرضا رحیمزاده ارژنگ شد؛ هنرمندی که در دانشگاه گیف شوروی سابق در رشتههای نقاشی و مجسمهسازی تحصیل کرده بود. میرحسن در کنار تحصیل در مدرسه شبانه، شاگرد اختصاصی پسرخاله خود شد و هنر آموزی را در زمینههای نقاشی، طراحی، مجسمهسازی و قلمزنی روی سنگ آغاز کرد. اشتیاق او به یادگیری، او را برای کسب تجربههای تازهتر به سفر کشاند. ارژنگنژاد به ترکیه، لبنان و کشورهای اروپایی سفر کرد. در آنکارا به واسطه پسرخالهاش پروفسور عابدین ایتیل، استاد زبانهای کهن، به عنوان دانشجوی مستمع آزاد در کلاسهای مجسمهسازی دانشگاه آنکارا شرکت نمود. سپس راهی فرانسه شد و در کلاسهای دانشگاه معروف «بوزار» پاریس دانش هنری خود را عمق بخشید. او در ادامه سفر به ایتالیا، از کارخانههای مطرح ریختهگری دیدن کرد؛ کارخانههایی که ماکتها را به ابعاد بسیار بزرگ تبدیل میکردند و بعدها ساخت و بزرگسازی ماکت مجسمه معروف نادرشاه افشار (موجود در باغ نادری مشهد) نیز در یکی از همین مراکز ایتالیایی انجام شد.
نخستین سفارش مستقل او، ساخت تندیس مادیان و کرهاش به سفارش دکتر میمندینژاد برای دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران بود. پس از آن با افزایش تجربه و مهارت، سفارشهای هنری گستردهای به سوی او روانه شد. ارژنگنژاد به همراه اسماعیل ارژنگ در پروژههای بزرگ زیباسازی تهران همکاری داشتند؛ از جمله خلق نقشبرجسته نبرد گرشاسب با اژدها در میدان باغشاه (میدان حر) و نقشبرجستههای خسروپرویز و بهرام گور در کاخ سفید سعدآباد و ورودی کاخ ابیض. همچنین در دهه ۱۳۳۰، او و اسماعیل ارژنگ کارگاهی با نام «پاپانوئل» در خیابان جمهوری تهران دایر کردند.
یکی از درخشانترین فصلهای کاری او، مشارکت در …
