به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از راشا تودی، دعوت از ایران برای پیوستن به توافقنامه دفاع مشترک مکه، چشمانداز جدیدی را در مورد اینکه این اتحاد جدید در نهایت به چه چیزی تبدیل خواهد شد، ارائه میدهد.
سخنگوی وزارت امور خارجه ایران گفته است تهران هیچ دعوت رسمی برای پیوستن احتمالی به پیمان مکه دریافت نکرده، گرچه پیشنهادهایی برای گفتگو با اعضای این پیمان در مورد امنیت منطقهای جمعی مطرح شده است. در حال حاضر، به نظر میرسد این یک پیشدرآمد سیاسی است که با هدف آزمایش واکنشهای طرفین انجام شده است، نه آغاز یک فرآیند رسمی الحاق. با این حال، نشان میدهد این توافقنامه یک اتحاد علیه تهران نیست، بلکه پایه و اساس احتمالی یک نظام امنیتی با مشارکت ایران در نظر گرفته شده است.
توافقنامه مکه در 7 آگوست به امضای محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی، رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان رسید. ماده اصلی آن اعلام میکند که حمله مسلحانه علیه یک عضو، حمله علیه همه تلقی خواهد شد. این فرمول از لحاظ تئوری مجموعهای از تواناییهای چشمگیر را در خود جای داده است: منابع مالی عظیم عربستان سعودی و نفوذ آن بر بازارهای جهانی انرژی، صنعت دفاعی پیشرفته و نظامی بزرگ ترکیه و تجربه نظامی مهم و زرادخانه هستهای پاکستان. با این حال، بیانیههای عمومی هیچ رویه تصمیمگیری دقیقی ارائه نمیدهند و مشخص نمیکنند که هر یک از امضاکنندگان موظف به انجام چه اقدامی در جریات یک بحران هستند. در این مرحله، این پیمان تنها یک اعلامیه سیاسی از بازدارندگی جمعی است نه یک اتحاد نظامی مناسب.
فرسایش انحصار آمریکا
دونالد ترامپ از این پیمان استقبال و از اینکه کشورهای منطقه سرانجام مسئولیت بیشتری برای دفاع از خود بر عهده میگیرند، ابراز رضایت کرد. پاسخ او با دیدگاه دیرینهاش مبنی بر اینکه متحدان واشنگتن باید سهم بیشتری از هزینههای نظامی را بر عهده بگیرند، سازگار بود و به ایالات متحده اجازه میدهد هزینههای خود را کاهش دهد و از نقش ضامن بیقید و شرط امنیت سایر کشورها عقبنشینی کند. از این منظر، این توافق ممکن است برای سیاست آمریکا موفقیتآمیز به نظر برسد، زیرا سه شریک ایالات متحده در حال ایجاد یک مکانیسم بازدارندگی اضافی بدون دخالت مستقیم واشنگتن هستند.
با این …
