به گزارش اطلاعات آنلاین، با این حال، یکی از مکانهایی که به ندرت موشک میبینید، نوک بالهای جنگنده است. با وجود این، دو جنگنده در موجودی ارتش ایالات متحده وجود دارند که موشکها را به عنوان رویه عملیاتی استاندارد روی ریلهای نوک بال خود حمل میکنند: F-16 Fighting Falcon و F/A-18 Hornet.
F-16 موشکهایی را روی بالهای خود حمل میکند تا با بال زدن، که نوعی بیثباتی پرواز در هنگام تعامل هواپیما با هوای اطراف آن است، مقابله کند. لاکهید مارتین، سازنده F-16، اظهار داشته است که توانایی F-16 در حمل همزمان چند نوع موشک در ایستگاههای مختلف به این معنی است که موشکهای AIM-120 آن باید روی نوک بالها نصب شوند تا این لرزش کاهش یابد.
F/A-18 Super Hornet هم موشکی را روی نوک بال خود حمل میکند، اگرچه این موشکها اغلب انواع AIM-9X Sidewinder هستند، نه AIM-120. این موشکها برای مقابله با پهپادها حمل میشوند، اما علاوه بر این، به کاهش لرزش بال هم کمک میکنند، گرچه مهندسان انواع مدرن F/A-18 را برای کاهش این مشکل تقویت کردهاند. در حالی که هواپیماهای دیگر، مانند F-15EX Eagle II، موشکها را نزدیک به نوک بالها حمل میکنند، اما آنها را به خود ریلها وصل نمیکنند.
اف-۱۶ قدیمی، موشک AIM-120 را روی ریلهای نوک بال خود حمل میکند که به نظر میرسد نتیجه معکوس میدهد، زیرا این موشکها مهمات سنگینی هستند. وزن موشک AIM-120 AMRAAM، حدود ۳۵۵ پوند است و گرچه این وزن در مقایسه با برخی بمبهایی که …
