تجارت نیوز نوشت: رسول نظریفرد، داروساز و مؤسس داروخانه بیماران خاص، در مصاحبهای صریحا به یکی از مشکلات بزرگ صنعت دارویی کشور اشاره کرد و گفت: یکی از تهدیدات جدی برای آینده بازار دارویی کشور وجود داروهای کمیاب در دست دلالان است تا در قفسه داروخانهها.
به گفته او، برخی افراد داروهای کمیاب را از بازار جمعآوری و احتکار میکنند و سپس با قیمتهای چندبرابری میفروشند. دارویی که بیمار میتواند با نسخه و بیمه با چندصد هزار تومان تهیه کند، گاهی در بازار غیررسمی با قیمتهای چندمیلیونی فروخته میشود. مشکل فقط گرانفروشی نیست؛ مساله اصلی این است که دارو از دسترس بیمار واقعی خارج میشود و وارد چرخهای میشود که هیچ نظارت مؤثری بر آن وجود ندارد.
این معضلی است که سالهای متمادی بیماران با آن دست و پنجه نرم کرده اند وهنوز هم هیچ پاسخ روشنی برای دلایل بروز آن نیافتهاند. کمبود دارو دیگر تنها به خالی بودن قفسههای داروخانهها محدود نمیشود؛ امروز بسیاری از بیماران و خانوادههایشان با پدیدهای تلختر روبهرو هستند؛ دارویی که در داروخانه رسمی پیدا نمیشود، ساعاتی بعد در بازار غیررسمی، شبکههای مجازی یا توسط دلالان با چند برابر قیمت قابل تهیه است. این تناقض، پرسشهای جدی درباره نحوه توزیع، نظارت، تولید و تأمین دارو ایجاد کرده است.
بررسی وضعیت بازار دارویی نشان میدهد که کمبودها محدود به یک گروه خاص نیست. در میان داروهای عمومی، داروهای اعصاب و روان بیشترین سهم را در کمبودها دارند؛ داروهایی که قطع مصرف آنها حتی برای چند روز نیز میتواند وضعیت بیماران را به شدت وخیم کند. در حوزه بیماران خاص نیز کمبود برخی داروهای هورمونی، فرآوردههای خونی، داروهای ضدقارچ، برخی آنتیبیوتیکهای تخصصی و تعدادی از داروهای وارداتی بیش از سایر اقلام احساس میشود. برخی از این داروها حتی دو تا سه ماه از شبکه رسمی توزیع غایب بودهاند و همین موضوع بیماران را ناچار کرده است به بازار غیررسمی مراجعه کنند.
یکی از مشکلاتی که کمتر به آن توجه میشود، رفتار طبیعی بیماران پس از رفع کمبود است. وقتی دارویی برای چند هفته یا چند ماه کمیاب میشود، بسیاری از بیماران به محض دسترسی، چند بسته دارو خریداری و ذخیره میکنند تا دوباره با مشکل مواجه نشوند.
این رفتار اگرچه از نگاه بیمار منطقی …
