فرابیمه نوشت: صنعت بیمه ایران در آستانه یکی از عجیبترین و در عین حال نگرانکنندهترین تغییرات مدیریتی خود قرار گرفته است. چندی پیش موسی رضایی میرقائد، رئیسکل بیمه مرکزی، با صدور حکمی، وحید عزیززاده را بهعنوان معاون نظارت بیمه مرکزی منصوب کرد؛ سمتی که در ساختار تنظیمگری، حیاتیترین و حساسترین بازوی حاکمیتی نهاد ناظر به شمار میرود. اما آنچه این جابهجایی را به شوک بزرگی برای کارشناسان و فعالان این صنعت تبدیل کرده، پیشینه فردی است که اکنون قرار است سکان نظارت بر کل بازار بیمه کشور را در دست بگیرد.
وحید عزیززاده، فارغالتحصیل رشته فقه و مبانی حقوق از دانشگاه امام صادق(ع) است و مطابق اطلاعاتی که از سوابق مدیریتی او در بیمه مرکزی مطرح شده، پیش از این در جایگاه حقوقی مدیر کل حقوقی فعالیت داشته است.
مسئله دقیقاً از همین نقطه آغاز میشود: معاونت نظارت، جایگاه فقه و حقوق نیست؛ جایگاه فهم فنی، تجربه میدانی و تسلط بر اقتصاد بیمه است. اگر رزومه معاون جدید عمدتاً حقوقی باشد و سابقه شناختهشده و مؤثری در حوزههای فنی بیمهگری، اکچوئری، مدیریت ریسک، اتکایی و ارزیابی توانگری نداشته باشد، انتصاب او در این جایگاه نه یک تغییر، بلکه یک ریسک حکمرانی برای صنعت بیمه است.
معاونت نظارت؛ جایی که اشتباه، عدد نیست، بحران است
برای درک حساسیت موضوع، کافی است بدانیم معاونت نظارت بیمه مرکزی کجای نقشه قدرت صنعت بیمه قرار دارد. این معاونت اتاق صدور بخشنامههای کلی یا بایگانی پروندههای حقوقی نیست. اینجا قلب تپنده نظارت بر توانگری مالی شرکتها، سنجش ذخایر فنی، ارزیابی کفایت سرمایه، کنترل ریسکهای اتکایی، پایش نرخشکنی و رفتارهای ضد رقابتی، و رصد نشانههای اولیه بحران در شرکتهای بیمه است. خروجی این معاونت مستقیماً با ثبات مالی صنعت، حقوق بیمهگذاران و اعتماد عمومی گره خورده است.
نظارت مؤثر، بیش از هر چیز به «فهم عدد» وابسته است؛ فهمی که از دل تجربه و کار عملی میآید. کسی که قرار است صورتهای مالی شرکتهای بیمه را کالبدشکافی کند، نسبتهای توانگری را بفهمد، کیفیت ذخایر را تشخیص دهد و انحرافات فنی را قبل از تبدیل شدن به بحران مهار کند، باید سالها در زیستبوم بیمه نفس کشیده باشد. پرسش اینجاست: چگونه مدیری با پیشینه غالباً حقوقی میتواند …
