سلامت و سواد هیجانی کودکان یکی از مهمترین موضوعات در رشد روانی، اجتماعی و تربیتی است. کودکانی که میتوانند احساسات خود را بشناسند، درباره آنها صحبت کنند و واکنشهای هیجانی خود را به شیوهای مناسب مدیریت کنند، در ارتباط با والدین، همسالان و محیط آموزشی عملکرد بهتری دارند. سواد هیجانی کودکان به معنای توانایی شناخت، نامگذاری، بیان، درک و تنظیم احساسات است و سلامت هیجانی کودکان نیز به کیفیت تجربه و مدیریت همین هیجانها ارتباط دارد.
به گزارش میگنا رسانه اول تاب آوری و سلامت روان ایران دوران کودکی زمان مهمی برای شکلگیری الگوهای هیجانی است. تجربههای این دوره میتوانند بر اعتمادبهنفس، روابط اجتماعی، تصمیمگیری، سازگاری با تغییرات و تابآوری کودک در سالهای بعد تأثیر بگذارند. از این رو، توجه به سلامت و سواد هیجانی کودکان نباید به زمان بروز مشکلات رفتاری محدود شود. آموزش هیجانی بهتر است از سالهای نخست زندگی آغاز شود و در خانواده، مهدکودک، مدرسه و محیط اجتماعی ادامه پیدا کند.
سواد هیجانی کودکان چیست؟
سواد هیجانی کودکان مجموعهای از مهارتهایی است که به کودک کمک میکند احساسات خود و دیگران را بهتر بشناسد و با آنها برخورد مناسبی داشته باشد. کودکی که سواد هیجانی بیشتری دارد، به تدریج یاد میگیرد میان خشم، ناراحتی، ترس، نگرانی، شادی، حسادت، ناامیدی و هیجانهای دیگر تفاوت قائل شود.
کودک ممکن است در ابتدا برای بیان بسیاری از تجربههای درونی خود تنها از واژههایی مانند «خوب»، «بد» یا «عصبانی» استفاده کند. آموزش سواد هیجانی به او کمک میکند دایره واژگان هیجانی گستردهتری پیدا کند و بتواند تجربه خود را دقیقتر توضیح دهد. این توانایی زمینه گفتوگوی سالم میان کودک و بزرگسال را فراهم میکند.
سواد هیجانی به معنای جلوگیری از احساسات ناخوشایند نیست. کودکان باید یاد بگیرند که ترس، خشم، غم و ناامیدی نیز بخش طبیعی زندگی هستند. هدف اصلی، ایجاد توانایی برای شناخت و مدیریت این احساسات …
