کتاب «Exhausted to Energized: Dr Libby’s Guide to Living Your Life with More Energy» نوشتهٔ دکتر لیبی ویور (Dr. Libby Weaver) از آثار شناختهشده در حوزهٔ سلامت، تغذیه، سبک زندگی و مدیریت انرژی است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این کتاب در نسخهٔ منتشرشده توسط Hay House، حدود ۳۵۲ صفحه دارد و با تکیه بر دیدگاهی ترکیبی از زیستشیمی تغذیهای، عوامل جسمانی و جنبههای عاطفی و رفتاری، به مسئلهٔ خستگی مزمن و کمبود انرژی در زندگی روزمره میپردازد.
عنوان کتاب را میتوان «از فرسودگی تا سرزندگی » ترجمه کرد؛ عنوانی که بهخوبی ایدهٔ اصلی نویسنده را منتقل میکند. از نگاه ویور، خستگی نباید صرفاً بخشی طبیعی از زندگی مدرن تلقی شود. بسیاری از افراد آنقدر به احساس خستگی عادت کردهاند که تصور میکنند بیدار شدن با بیحالی، نیاز دائمی به قهوه، افت انرژی در میانهٔ روز یا نداشتن توان کافی برای فعالیتهای مورد علاقه، اجتنابناپذیر است. اما کتاب میکوشد این تصور را به چالش بکشد و خستگی را همچون علامتی در نظر بگیرد که ممکن است نشان دهد در بخشی از شیوهٔ زندگی، وضعیت جسمانی یا وضعیت روانی فرد تعادل از بین رفته است.
ایدهٔ مهم دیگری که در کتاب مطرح میشود این است که انرژی را میتوان شبیه یک حساب بانکی تصور کرد. انسان در طول روز از ذخیرهٔ انرژی خود برداشت میکند، اما در عین حال باید راههایی برای «واریز» انرژی داشته باشد. اگر برداشتها دائماً بیشتر از دریافتها باشند، فرد بهتدریج در وضعیت نوعی «اضافهبرداشت انرژی» قرار میگیرد. کار زیاد، مسئولیتهای خانوادگی، فشارهای اجتماعی، نگرانیهای ذهنی، کمخوابی، تغذیهٔ نامناسب، کمتحرکی و حتی پذیرفتن تعهداتی که واقعاً تمایلی به انجامشان نداریم، میتوانند از عوامل این برداشت باشند. در مقابل، خواب مناسب، تغذیهٔ کافی، حرکت، ارتباط سالم، آرامش ذهنی و داشتن هدف و لذت در زندگی میتوانند به بازسازی ذخیرهٔ انرژی کمک کنند
یکی از ویژگیهای کتاب این است که نویسنده خستگی را تکعلتی نمیداند. ویور تلاش میکند نشان دهد که انرژی حاصل تعامل مجموعهای از فرایندهای بدن و رفتارهای روزمره است. به همین دلیل، بخشی از کتاب به زیستشیمی انرژی اختصاص دارد. موضوعاتی مانند میتوکندری، چرخهٔ کربس، ویتامینهای گروه B، کوآنزیم Q10، مواد مغذی و درشتمغذیها و نقش غذا در تولید انرژی مورد توجه قرار میگیرند. در واقع نویسنده میخواهد خواننده متوجه شود که غذا فقط چیزی نیست که معده را پر کند؛ بلکه مواد اولیهای را فراهم میکند که بدن برای انجام فعالیتهای سلولی و حفظ عملکرد مطلوب خود به آنها نیاز دارد.
در بخشهای دیگر، کتاب به رابطهٔ میان سیستم عصبی و خستگی میپردازد. خواب یکی از محورهای مهم بحث است، اما نویسنده صرفاً به توصیهٔ کلی «بیشتر بخوابید» بسنده نمیکند. این پرسش مطرح میشود که چرا ممکن است فرد ساعتهای زیادی بخوابد اما همچنان هنگام بیدار شدن احساس کند انرژی کافی ندارد. کیفیت خواب، مشکلاتی مانند آپنهٔ خواب و عواملی که چرخهٔ طبیعی استراحت و بیداری را مختل میکنند، در این چارچوب اهمیت پیدا میکنند. از این منظر، تعداد ساعت خواب بهتنهایی معیار کاملی برای ارزیابی بازیابی انرژی نیست.
تغذیه نیز جایگاه برجستهای در کتاب دارد. ویور توضیح میدهد که بعضی از غذاهایی که افراد با هدف افزایش انرژی مصرف میکنند، ممکن است در عمل نتیجهٔ معکوس داشته باشند. همچنین موضوعاتی مانند هضم، قند خون، مواد مغذی، آبرسانی بدن، آهن، عملکرد تیروئید و برخی عوامل زیستی در بحث انرژی مطرح میشوند. با این حال، پیام اصلی کتاب این نیست که یک مادهٔ غذایی جادویی یا رژیم غذایی خاص میتواند همهٔ مشکلات خستگی را حل کند؛ بلکه نویسنده بر شناخت عوامل مختلف و توجه به تفاوتهای فردی تأکید دارد. فهرست مطالب کتاب نیز نشان میدهد که موضوعاتی همچون آهن، هورمونهای تیروئید، دستگاه گوارش، سمزدایی کبد، اکسیژنرسانی خون و خستگی پس از عفونت مورد بررسی قرار گرفتهاند.
اما شاید جذابترین بخش کتاب آن باشد که «انرژی» را فقط یک مسئلهٔ تغذیهای یا فیزیولوژیک نمیداند. از نگاه ویور، ذهن و زندگی عاطفی نیز میتوانند مقدار زیادی انرژی مصرف کنند. برای نمونه، فکرهای حلنشده و مسائلی که دائماً در ذهن فرد باز میمانند، میتوانند مانند برنامههای متعددِ در حال اجرا روی تلفن همراه، باتری ذهن را تخلیه کنند. این مفهوم به موضوعاتی مانند مدیریت زمان، تعیین اولویتها، نگرانی، انتظارات، روابط و توانایی «نه گفتن» ارتباط پیدا میکند.
در همین راستا، کتاب به مسئلهٔ «بله گفتن بیش از اندازه» نیز توجه دارد. بسیاری از افراد برای برآورده کردن خواستههای دیگران، حفظ تصویر مطلوب از خود یا جلوگیری از ناراحت کردن اطرافیان، مسئولیتهایی را میپذیرند که توان یا تمایل انجامشان را ندارند. چنین رفتاری ممکن است در کوتاهمدت مشکل کوچکی به نظر برسد، اما در بلندمدت میتواند ذخیرهٔ انرژی فرد را تحلیل ببرد. بنابراین بازسازی انرژی فقط به خوردن غذای مناسب یا خوابیدن بیشتر محدود نمیشود؛ گاهی لازم است فرد مرزهای شخصی خود را بازتعریف کند و دربارهٔ اینکه چه چیزهایی واقعاً ارزش صرف انرژی دارند، تصمیم بگیرد.
تحرک بدنی نیز در دیدگاه ویور جایگاه جالبی دارد. برخلاف تصور رایجی که ممکن است حرکت کردن را در هنگام خستگی نوعی مصرف بیشتر انرژی بداند، کتاب بر این نکته تأکید میکند که حرکت منظم میتواند به افزایش سرزندگی کمک کند. نشستن طولانیمدت، از سوی دیگر، میتواند با فرایندهای زیستی مرتبط با احساس رخوت همراه باشد. وضعیت بدن و حتی حالت نشستن و ایستادن نیز از موضوعاتی هستند که نویسنده در ارتباط با انرژی روزانه بررسی میکند. در فهرست مطالب کتاب، «تأثیر نشستن بر انرژی»، «حرکت»، «وضعیت بدن»، «زبان» و «تمرکز» در کنار یکدیگر آمدهاند؛ موضوعی که نشان میدهد رویکرد ویور به انرژی بسیار گستردهتر از مفهوم سادهٔ کالری است.
موضوعاتی مانند قهوه و کافئین نیز در کتاب با نگاهی متعادل بررسی میشوند. ویور نمیگوید قهوه ذاتاً خوب یا بد است؛ بلکه میپرسد آیا برای یک فرد خاص، قهوه واقعاً انرژی ایجاد میکند یا فقط احساس خستگی را برای مدتی پنهان میسازد. همین نگاه در مورد بسیاری از عادتهای روزمره کتاب دیده میشود: بهجای ارائهٔ نسخهای یکسان برای همه، خواننده تشویق میشود اثر رفتارهای مختلف را بر بدن و زندگی خودش مشاهده کند.
بخش قابل توجهی از کتاب به عوامل عاطفی اختصاص دارد؛ از ترس و شکست گرفته تا اندوه، شادی، معنا و هدف. این قسمت اهمیت ویژهای دارد، زیرا نشان میدهد انرژی صرفاً به این معنا نیست که بدن چقدر توان حرکت دارد. ممکن است فرد از نظر جسمانی سالم باشد، اما زندگیای بدون معنا، روابط فرساینده، فشارهای حلنشده یا احساس شکست داشته باشد و به همین دلیل از نظر روانی احساس تهیشدن کند. ویور در پایان کتاب، مفهوم «purpose» یا هدف را وارد بحث میکند و از خواننده میخواهد به این فکر کند که انرژی بیشتر قرار است در خدمت چه نوع زندگیای قرار بگیرد.
دکتر لیبی ویور نویسنده این کتاب یک زیستشیمیدان تغذیهای است که در زمینهٔ سلامت و سبک زندگی فعالیت کرده و آثار متعددی دربارهٔ تغذیه، انرژی و سلامت عمومی نوشته است. معرفی رسمی کتاب تأکید میکند که او سالها در زمینهٔ کمک به افراد برای بهبود سلامتشان فعالیت کرده و در این اثر تلاش دارد دلایل تغذیهای، زیستشیمیایی و عاطفی خستگی مداوم را توضیح دهد.
رویکرد او را میتوان در چارچوبی جامع یا کلنگر توصیف کرد؛ یعنی سلامت انسان را حاصل تعامل بدن، ذهن، عادتها، محیط و روابط میبیند، نه نتیجهٔ یک عامل منفرد.
در مجموع، Exhausted to Energized کتابی دربارهٔ «بیشتر کار کردن» نیست؛ بلکه دربارهٔ این پرسش است که چگونه میتوان انرژی را به شکلی آگاهانهتر مدیریت کرد تا زندگی فقط به انجام وظایف ضروری محدود نشود. پیام اساسی ویور این است که خستگی همیشگی نباید بهسادگی به عنوان بهای اجتنابناپذیر زندگی مدرن پذیرفته شود. گاهی لازم است بررسی کنیم چه چیزی انرژی ما را میگیرد و چه چیزهایی آن را بازمیگردانند. کتاب از تغذیه و خواب شروع میکند، اما در نهایت به انتخابهای روزانه، حرکت، روابط، مرزبندی، افکار، شادی، معنا و هدف میرسد. به همین دلیل، ارزش اصلی آن را میتوان در تغییر زاویهٔ نگاه به انرژی دانست: انرژی فقط چیزی نیست که باید در پایان روز خرج شود؛ سرمایهای است که باید از آن مراقبت کرد تا بتوانیم زندگی مورد نظرمان را واقعاً تجربه کنیم.
کتاب «از فرسودگی تا سرزندگی : راهنمای دکتر لیبی برای زندگی با انرژی بیشتر» نوشتهٔ دکتر لیبی ویور، در ایران با ترجمهٔ عفت حیدری به زبان فارسی منتشر شده است. این اثر توسط انتشارات چوپان به چاپ رسیده و در اختیار خوانندگان فارسیزبان قرار گرفته است. ترجمهٔ عفت حیدری امکان آشنایی مخاطبان ایرانی با دیدگاهها و توصیههای دکتر ویور دربارهٔ خستگی، تغذیه، خواب، سبک زندگی، سلامت جسم و روان و افزایش انرژی را فراهم کرده است. کتاب با رویکردی جامع، خواننده را تشویق میکند عوامل کاهشدهندهٔ انرژی را شناسایی کرده و با اصلاح عادتهای روزمره، کیفیت زندگی و احساس سرزندگی خود را بهبود دهد.
