به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو؛ اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره نقش تعیینکننده فناوریهای فضایی در عملیات نظامی آمریکا، یادآور یکی از مشهورترین پروژههای جنگ سرد یعنی «جنگ ستارگان» رونالد ریگان است؛ طرحی که در سال ۱۹۸۳ با هدف ایجاد یک سپر دفاعی فضایی برای مقابله با موشکهای هستهای شوروی مطرح شد، اما در عمل بیش از آنکه به یک سامانه عملیاتی تبدیل شود، به ابزاری برای نمایش قدرت، ایجاد فشار روانی و تحمیل هزینه به رقیب تبدیل شد. اکنون به نظر میرسد ترامپ نیز در شرایطی متفاوت، تلاش دارد از همان الگو استفاده کند؛ یعنی بزرگنمایی تواناییهای آمریکا، طرح ادعاهای مبهم درباره فناوریهای محرمانه و القای این تصور که واشنگتن به اطلاعات و ابزارهایی دسترسی دارد که دیگران از آن بیخبرند.
ترامپ درباره عملیات نظامی آمریکا در ونزوئلا و همچنین محاصره ایران، بر نقش فناوریهای فضایی تأکید کرده و مدعی شده است بخش قابل توجهی از اطلاعات مورد استفاده در عملیات ۴۸ دقیقهای از فضا به دست آمده است. او همچنین درباره «محاصره» ایران سخن گفته و مدعی شده که فضا در اجرای این عملیات نقش مهمی داشته است. چنین اظهاراتی در کنار ادعاهای پیشین او درباره دستیابی آمریکا به سلاحهایی که «تاکنون در تاریخ به تصور کسی نرسیده» است، تصویری از یک قدرت نظامی تقریباً شکستناپذیر ارائه میکند؛ تصویری که بیش از آنکه بر جزئیات قابل راستیآزمایی استوار باشد، بر ایجاد هراس و القای برتری مطلق آمریکا تکیه دارد. نسخه ترامپ از «جنگ ستارگان»
پروژه «ابتکار دفاع استراتژیک» یا همان «جنگ ستارگان» ریگان، در اوج جنگ سرد به عنوان طرحی برای ایجاد سامانهای فضایی جهت رهگیری و نابودی موشکهای بالستیک شوروی معرفی شد. اما محدودیتهای فنی، هزینههای سنگین و دشواریهای عملیاتی باعث شد بسیاری از کارشناسان نسبت به امکان تحقق کامل آن تردید داشته باشند. از همین رو، این پروژه علاوه بر ابعاد نظامی، یک ابزار سیاسی و روانی نیز محسوب میشد؛ ابزاری برای آنکه آمریکا خود را در جایگاه قدرت برتر فناوری و نظامی جهان نشان دهد. …
