به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، آیین رونمایی از پوستر یادمان کودکان مدرسه شجرهطیبه ۱۶۸ میناب و معرفی نسخه ویژه داستان «پروانه» اثر هوشنگ مرادی کرمانی، با هدفِ پیگیریِ فرایندِ تقدیمِ این اثر به گنجینههای فرهنگی وابسته به سازمان ملل متحد، در مرکز دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه برگزار شد.
این رویداد فرهنگی و دیپلماتیک در آستانه «روز جهانی بشردوستی»، با همکاری گروه «سفیران صلح و دوستی» برگزار شد؛ رویدادی که ظرفیتِ ادبیاتِ داستانیِ ایران را برای بازنماییِ پیامِ صلح، همدلیِ انسانی و رنجِ کودکان در شرایطِ بحران و جنگ، در ترازِ دیپلماسی عمومی موردِ توجه قرار داد.
در این آیین، هوشنگ مرادی کرمانی، نویسنده پیشکسوت ادبیات کودک و نوجوان؛ دکتر طیبه محمد، دبیر گروه «سفیران صلح و دوستی»؛ دکتر علی یاری، مدیر روابط عمومی فرهنگستان زبان و ادب فارسی؛ جمعی از اعضای فرهنگستان، خانواده هوشنگ مرادی کرمانی و دکتر اسماعیل بقایی، معاون دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه، حضور داشتند.
«پروانه»؛ روایت انسانیِ رنج، فقدان و امید
هوشنگ مرادی کرمانی در این مراسم، با اشاره به لایههای انسانی و عاطفی داستان کوتاه «پروانه»، تأکید کرد که آثار جنگ تنها به میدانهای نبرد و قربانیان مستقیم محدود نمیماند؛ بلکه زندگی بازماندگان، خانوادهها و نسلهای پس از حادثه را نیز درگیر میکند.
وی گفت: «پیامدهای روانی و عاطفی جنگ، بازماندگان را نیز در تعلیقی مداوم میان فقدان و تروما قرار میدهد؛ آسیبی عمیق که میتواند تا نسلها ادامه یابد.»
خالق «قصههای مجید» با بازخوانی خاطرهای از زلزله بم، به رنج پدری اشاره کرد که تنها بازمانده خانواده هفتنفره خود بود و سالها نام فرزندانش را در میان خاطرات و ویرانهها صدا میزد. این روایت، تصویری از تداوم فقدان و دشواری بازسازی زندگی پس از فجایع انسانی ارائه میدهد.
مرادی کرمانی در تشریح داستان «پروانه» گفت: شخصیت اصلی این داستان، دختری به نام «مینا» است که پدرش در جریان جنگ بینایی خود را از دست داده است. مینا، با نگاه معصومانه کودکانه، از پدر میخواهد برایش پروانهای بگیرد؛ درخواستی ساده که در بستر روایت، به تقابل میان تاریکیِ ناشی از جنگ و جهان رنگین امید و آرزوی کودکانه تبدیل میشود.
دیپلماسی فرهنگی؛ رساندن صدای کودکان میناب به جهان
گروه «سفیران صلح و دوستی» در این نشست، ضمن قدردانی از حمایتهای معاونت دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه، درخواست کرد با استفاده از مجاری و ظرفیتهای دیپلماتیک، زمینه ارسال و تقدیم نسخه ویژه کتاب و اثر هنری «پروانه» به گنجینه فرهنگی سازمان ملل متحد فراهم شود.
بر اساس این پیشنهاد، فرایندِ ارسالِ اثر، منوط به طی تشریفاتِ اداری و دریافت تأییدیههای نهادی از سویِ مجامعِ هدف، پیگیری خواهد شد. هدف از این ابتکار، پاسداشتِ یاد کودکان آسیبدیده میناب، تقویت حافظه انسانی در برابر رنج کودکان و بهرهگیری از ظرفیت ادبیات و هنر ایران در گفتوگوی جهانی درباره صلح و کرامت انسانی است.
نشانهشناسی پوستر؛ پروانهای از جغرافیا، رنج و امید
پوستر یادمان کودکان مدرسه شجرهطیبه ۱۶۸ میناب، با طراحی شاهین صرفهجو خلق شده است. این اثر با تکیه بر زبان مینیمال و ساختار هندسی، رابطه میان کودک، جغرافیا، فقدان و امید را بازنمایی میکند:
* فرم پروانه: نمادی از دگردیسی و رهایی که با فضای عاطفی داستان پیوندی مستقیم دارد.
* جغرافیای میناب: بالهای پروانه در این اثر به مرزهای جغرافیایی شهرستان میناب ارجاع میدهند تا میناب را به بخشی از حافظه جمعی و روایتِ جهانیِ صلح تبدیل کنند.
* روایتِ رنگها: تقابل میان زرد درخشان (نماد حیات) و عناصر قرمز (نماد رنج)، تنش میان دنیای لطیف کودکان و واقعیت تلخ بحران را به زبان تصویر بیان میکند.
این ابتکارِ دیپلماتیک، در صورتِ نهاییشدنِ مراحلِ اداری، گامی ارزشمند در پیوند میان ادبیات معاصر ایران و گفتمان جهانی صلح خواهد بود.
