به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو؛ مرور مواضع فرانسه، آلمان و انگلیس نشان میدهد اروپا اگرچه از ورود رسمی به جنگ پرهیز کرد، اما در میدان سیاسی، دیپلماتیک و فشار بینالمللی در کنار رژیم اسرائیل ایستاد؛ حالا پرونده جدید تحرکات دیپلماتهای فرانسوی، این معادله را وارد مرحله تازهای کرده است.
پروندهای که وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران درباره حضور غیرقانونی دو دیپلمات فرانسوی در یک «قرار مخفی» مطرح کرده، صرفاً یک اختلاف دیپلماتیک میان تهران و پاریس نخواهد بود؛ بلکه میتواند بخشی از تصویری بزرگتر از مناسبات امنیتی و سیاسی اروپا با ایران باشد.
بر اساس روایت وزارت اطلاعات، این دو دیپلمات در جریان اجرای دستور قضایی برای بازداشت دو متهم یک پرونده نفوذ و مداخله خارجی شناسایی شدند و پس از احراز هویت، با هماهنگی وزارت امور خارجه و حضور پلیس دیپلماتیک به سفیر فرانسه تحویل داده شدند. وزارت اطلاعات همچنین از کشف اسنادی سخن گفته که از طراحی پروژهای برای شناسایی، ارتباط پنهان و شبکهسازی با برخی عناصر مورد نظر فرانسه حکایت دارد.
طبیعتاً جزئیات این موضوع باید در روند تحقیقات و رسیدگی قضایی روشن شود؛ اما اهمیت پرونده زمانی بیشتر میشود که آن را در بستر سابقه روابط تهران و پاریس و رفتار اروپا در جریان جنگ ایران و اسرائیل بررسی کنیم.
تاریخ روابطی که در ایران فراموش نشده است
فرانسه برای افکار عمومی ایران فقط یک کشور اروپایی و طرف مذاکرات هستهای نیست. سابقه حمایت نظامی پاریس از عراق در جنگ تحمیلی، میزبانی از رهبران سازمان مجاهدین خلق در دهه ۱۳۶۰ و ادامه فعالیت سیاسی این جریان در فرانسه، پرونده خونهای آلوده و سپس مواضع سختگیرانه پاریس در مذاکرات هستهای، مجموعهای از نقاط تاریک در حافظه سیاسی ایران ایجاد کرده است.
فرانسه در جریان جنگ ایران و عراق در زمان صدام از تأمینکنندگان مهم تجهیزات نظامی بغداد بود. از سوی دیگر، سازمان مجاهدین خلق پس از خروج از ایران در سال ۱۹۸۱ به فرانسه رفت و مسعود رجوی و بخشی از رهبری این سازمان در پاریس مستقر شدند؛ موضوعی که به یکی از محورهای مناقشه سیاسی تهران و پاریس تبدیل شد.
پرونده فرآوردههای خونی آلوده نیز یکی دیگر از زخمهای قدیمی روابط دو کشور است؛ در دهه ۱۳۶۰، فرآوردههای خونی آلوده وارد ایران شد …
