به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو؛ ماجرای خروج مخفیانه دونالد ترامپ از ترکیه پس از نشست ناتو، طی روزهای اخیر به یکی از سوژههای قابل توجه رسانههای بینالمللی تبدیل شده است؛ ماجرایی که در ابتدا تنها بهعنوان تغییر هواپیمای رئیسجمهور آمریکا مطرح شد، اما با انتشار جزئیات بیشتر، ابعاد امنیتی، اطلاعاتی و سیاسی آن مورد توجه رسانههای مختلف قرار گرفت.
بر اساس گزارش رسانههای آمریکایی، ترامپ در هشتم ژوئیه ۲۰۲۶ و پس از پایان نشست ناتو در آنکارا، برخلاف آنچه در ظاهر اعلام شده بود، با هواپیمای دیگری از ترکیه خارج شد. طبق این گزارشها، او پس از سوار شدن به هواپیمای ریاستجمهوری، مخفیانه از آن خارج و با استفاده از یک خودروی حمل مواد غذایی و پذیرایی فرودگاه به یک هواپیمای نظامی کوچکتر از نوع C-32A منتقل شد. هواپیمای اصلی نیز در حالی ترکیه را ترک کرد که شماری از خبرنگاران و مقامهای دولت آمریکا در آن حضور داشتند.
این عملیات در ابتدا به تهدیدی منتسب به ایران علیه ترامپ نسبت داده شد؛ اما گزارشهای بعدی نشان دادند که میان نهادهای اطلاعاتی آمریکا درباره میزان اعتبار این تهدید اختلاف نظر وجود داشته است. همین نکته، ماجرا را از یک حادثه امنیتی ساده به موضوعی مهم در زمینه ارزیابی اطلاعات، اعتماد میان نهادهای آمریکایی و پیامدهای روانی و سیاسی تقابل واشنگتن و تهران تبدیل کرده است.
رویترز؛ تهدیدی که تصمیم امنیتی را تغییر داد
خبرگزاری رویترز از نخستین رسانههای بینالمللی بود که جزئیات منتشرشده درباره این عملیات را پوشش داد. این خبرگزاری گزارش داد که یک تهدید موشکی «معتبر و قریبالوقوع» موجب تغییر برنامه پروازی ترامپ شده است. بر اساس اطلاعاتی که رویترز منتشر کرد، ترامپ در جریان خروج از ترکیه به یک هواپیمای کوچکتر منتقل شد و هواپیمای اصلی در نقش یک هواپیمای فریبدهنده به مسیر خود ادامه داد.
رویترز همچنین به اظهارات خود ترامپ پرداخت. رئیسجمهور آمریکا پس از افشای ماجرا گفت که تغییر هواپیما با توصیه سرویس مخفی و ارتش انجام شده و حتی هواپیمایی که خودش با آن ترکیه را ترک کرده ممکن است از هواپیمای اصلی «بیشتر در معرض خطر» بوده باشد.
اهمیت روایت رویترز در این است که موضوع را صرفاً یک اقدام تبلیغاتی یا رسانهای نمیبیند؛ بلکه آن را در چارچوب …
