به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، طرح ایجاد مزرعههای خورشیدی با سهامداری مددجویان در هر بخش از این مزرعه خورشیدی به اندازه یک نیروگاه خورشیدی ۵ کیلوواتی، یکی از هوشمندانهترین الگوهای توانمندسازی و درآمدزایی پایدار برای مددجویان است؛ الگویی که به جای مشاغل موقت، منبع درآمد مستمر و بلندمدتی را از طریق فروش تضمینی برق برای خانوادههای تحت پوشش ایجاد میکند.
با این حال، تحقق عملی این ایده کارآمد به شدت تحت تأثیر واقعیتهای اقتصادی و هزینههای احداث تجهیزات است. در شرایط کنونی بازار، سقف فعلی وام اشتغال (۲۰۰ میلیون تومان) عملاً با هزینههای واقعی خرید پنلها، اینورترها و نصب و راهاندازی این سامانهها همخوانی ندارد و بدون اصلاحِ مبلغ تسهیلات، این طرحهای توسعهای در نطفه عقیم خواهند ماند.
با تسهیلات افزایش نیافته در ۱۸ ماه اخیر و باقی ماندن سقف تسهیلات در عدد ۲۰۰ میلیون تومانی، نه تنها امکان سهامدار کردن مددجویان در نیروگاههای خورشیدی ۵ کیلوواتی وجود ندارد، بلکه راهاندازی ابتداییترین کسبوکارهای معیشتی نیز غیرممکن شده است.
برای آنکه مددجویان بتوانند به عنوان سهامداران واقعیِ این پروژههای درآمدزا ایفای نقش کنند و از مزایای تولید انرژی پاک نیز کشور بهرهمند شوند، دولت باید سیاستهای تسهیلاتدهی خود را با نرخ تورم تطبیق دهد. افزایش سقف وام اشتغال به حداقل ۴۰۰ میلیون تومان، نقطه عطف حیاتی برای عبور از بنبست تأمین مالی این طرحهای خورشیدی مقیاسکوچک است و به مددجویان امکان میدهد سهم سرمایه خود را به طور کامل پوشش دهند؛ بنابراین اصلاح و دو برابر شدن این رقم در قانون بودجه، سرمایهگذاری در بخش انرژیهای تجدیدپذیرِ حمایتی را از یک طرحِ روی کاغذ به یک واقعیت اقتصادی ملموس تبدیل میکند. این اقدام نه تنها به نفع معیشت پایدار و مستقل مددجویان است، بلکه به ناترازی انرژی کشور نیز کمک کرده و شبکههای توزیع برق محلی را تقویت میکند.
دولت با پذیرش این واقعیت اقتصادی و ارتقای وام اشتغال به ۴۰۰ میلیون تومان، میتواند بسترساز یک بازی برد-برد میان وزارت نیرو، نهادهای حمایتی و خانوادههای مددجو در مسیر عدالت اقتصادی و توسعه پایدار باشد. …
