به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو، اول شهریور در تقویم ایران به نام روز پزشک ثبت شده است؛ روزی برای قدردانی از کسانی که سالها درس میخوانند، از آزمونهای سخت عبور میکنند و در نهایت مسئولیت سلامت انسانها را بر عهده میگیرند. اما برای جامعه ایران، روز پزشک فقط یک مناسبت تقویمی نیست؛ یادآور روزهایی است که پزشکان و کادر درمان در سختترین بحرانهای سالهای اخیر، از همه فاصله نگرفتند، بلکه به مردم نزدیکتر شدند؛ از روزهای هراسانگیز کرونا تا روزهای جنگ و موشکباران بیمارستانها. پزشکانی که در این میدانها، گاهی ماهها خانواده خود را ندیدند و شماری از آنان نیز جان خود را در راه خدمت از دست دادند. اول شهریور؛ روزی برای قدردانی از پزشکان
اول شهریور، همزمان با زادروز ابوعلی سینا، پزشک و دانشمند نامدار ایرانی، در تقویم رسمی کشور به عنوان «روز پزشک» نامگذاری شده است؛ مناسبتی که فرصتی برای توجه به جایگاه پزشکان و نقش آنان در حفظ سلامت جامعه فراهم میکند.
پزشک شدن، مسیری کوتاه و ساده نیست. پشت هر روپوش سفید، سالها درس خواندن، آزمونهای دشوار، آموزشهای تخصصی، شببیداری، کارآموزی، دورههای تخصص و فوقتخصص و ساعتهای طولانی حضور در بیمارستان قرار دارد. بسیاری از پزشکان از سالهای نوجوانی برای رسیدن به این جایگاه تلاش میکنند و بعد از ورود به دانشگاه، با کتابهای قطور، امتحانهای سنگین و شیفتهای طولانی روبهرو میشوند تا در نهایت بتوانند در حساسترین لحظات زندگی یک انسان، تصمیمی بگیرند که گاهی مرز میان مرگ و زندگی است.
اما ارزش واقعی این حرفه را شاید بیش از هر زمان دیگری بتوان در بحرانها دید؛ زمانی که بیمارستان دیگر فقط محل کار نیست، بلکه به میدان خدمت تبدیل میشود و پزشک باید در شرایطی که خودش نیز در معرض خطر قرار دارد، کنار بیمار بماند.
یکی از مهمترین این روزها، روزهای همهگیری کرونا بود؛ روزهایی که جهان با ویروسی ناشناخته و ترسناک مواجه شده بود. مردم از یکدیگر فاصله میگرفتند، خانوادهها نگران سلامت عزیزانشان بودند و بسیاری از افراد تلاش میکردند حتیالامکان از محیطهای شلوغ دور بمانند تا گرفتار بیماری نشون ، اما پزشکان و پرستاران نمیتوانستند فاصله بگیرند.
آنها باید درست در نقطهای حضور پیدا میکردند که بیشترین احتمال ابتلا وجود داشت؛ …
