به گزارش خبرنگار دانشگاه و فناوری خبرگزاری دانشجو، در روزهایی که جنگ، آسمان ایران را درگیر کرده بود و بسیاری از زیرساختهای ارتباطی و علمی کشور با محدودیت و آسیب مواجه بودند، گروهی از نوجوانان ایرانی در میدان دیگری برای کشورشان میجنگیدند؛ میدانی که نه صدای انفجار، بلکه صدای رقابت علمی در آن شنیده میشد. آنها راهی المپیادهای جهانی شدند؛ با یک تفاوت مهم: شرایطی که در آن برای رقابت آماده شده بودند، شبیه شرایط معمول هیچ مسابقهای نبود.
روایت تیم ملی ایران در سومین دوره المپیاد جهانی هوش مصنوعی، شاید یکی از روشنترین تصاویر از این روزها باشد. فرخ سیر، قائممقام معاون توسعه علمی نخبگان، از روزهایی میگوید که حتی روند آمادهسازی تیم نیز تحت تأثیر شرایط جنگ قرار گرفته بود: «روزی که دانشگاه شریف مورد حمله قرار گرفت، سرور تمرینی تیم هوش مصنوعی دچار آسیب شد و با قطعی اینترنت ما بسیار اذیت شدیم و بستر تمرین و آمادهسازی بچهها دچار مشکل شد.»
با این حال، مسئله برای اعضای تیم یک انتخاب ساده داشت؛ یا شرایط سخت را بهانه کنند و متوقف شوند، یا مسیرشان را ادامه دهند.
آنها راه دوم را انتخاب کردند!
فرخ سیر میگوید: «با وجود همه محدودیتها بچهها مسیرشان را ادامه میدهند و پرچم ایران را بالا میبرند.» نتیجه این ایستادگی نیز چیزی فراتر از یک حضور معمولی در یک مسابقه جهانی بود؛ ایران برای نخستین بار در این رقابت به مدال طلای تیمی دست یافت.
آرمان منجیپور، دارنده مدال برنز انفرادی المپیاد جهانی هوش مصنوعی، درباره ابعاد این موفقیت میگوید: «از بین ۱۰۶ کشور شرکتکننده توانستیم مدال طلای تیمی را کسب کنیم.» او در عین حال تأکید میکند که کیفیت مسابقات نسبت به سال گذشته نیز به شکل محسوسی افزایش یافته بود؛ یعنی این موفقیت در رقابتی ساده و کمرقیب به دست نیامده است.
کد ویدیو دانلود ویدیو …
