به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، در شرایطی که آینده ریاست جیانی اینفانتینو بر فیفا با حواشی و مخالفتهای زیادی روبهرو شده، ۳ کنفدراسیون قدرتمند فوتبال جهان یعنی یوفا، AFC و کونکاکاف با انتشار یک نامه سرگشاده، موضعی مشترک علیه رویکردهای اخیر رئیس فیفا اتخاذ کردند.
در متن این بیانیه آمده است:
خانواده عزیز فوتبال؛
فوتبال بزرگترین علاقه مشترک مردم جهان است؛ ورزشی که به هیچ فرد یا نهادی تعلق ندارد.
فوتبال متعلق به بازیکنان، هواداران، باشگاهها، فدراسیونهای عضو و تمام نهادهایی است که مسئولیت حفاظت از آینده آن را بر عهده دارند.
ما نیز به عنوان کنفدراسیونهایی که نماینده اعضای خود هستیم، امروز با همین رویکرد به صورت مشترک سخن میگوییم.
رشد فوتبال در یک دهه گذشته واقعی بوده است، اما این پیشرفت هرگز حاصل تلاش یک فرد نبوده است. این موفقیت نتیجه همکاری فیفا، کنفدراسیونها، فدراسیونهای عضو و هزاران نفری است که زندگی خود را وقف فوتبال کردهاند.
گسترش رقابتها، انتخاب میزبان جامهای جهانی ۲۰۳۰ و ۲۰۳۴ و اختصاص منابع مالی به فدراسیونها، همگی دستاوردهایی مشترک بودهاند که با توافق جمعی گرفته و با همکاری همه اجرا شدهاند.
این موضوع درباره پول نیست. کنفدراسیونها پیش از این خواستار توزیع مسئولانه ذخایر عظیم موجود در فیفا شدهاند تا سرمایهگذاری در توسعه فدراسیونهای عضو بیش از پیش تقویت شود.
همچنین موضوع بر سر از دست دادن حمایت از هیچ فدراسیون عضوی نیست؛ برخلاف فضاسازیهایی که برای ایجاد ترس در میان اعضای ما صورت گرفته است. این مسئله درباره بازنگری در گسترش مسابقات، سهمیههای جام جهانی یا سایر تصمیمهایی که به صورت جمعی گرفته شدهاند نیز نیست. این تصمیمها با همکاری یکدیگر گرفته شدهاند و باید پابرجا بمانند.
موضوع اصلی، چیزی بنیادیتر است؛ یعنی سلامت و اعتبار فوتبال و همچنین سلامت و اعتبار افرادی که به صورت انتخابی مسئولیت هدایت آن را بر عهده گرفتهاند.
رهبری در فوتبال یک دارایی شخصی نیست. رهبری به معنای در اختیار داشتن یا تلاش برای حفظ قدرت نیست، بلکه مسئولیتی برای خدمت به خانواده فوتبالی است که این اختیار را به مدیران خود سپرده است.
وقتی اعتماد از طریق فریب از بین میرود و فردی خود را بالاتر از مجموعهای قرار میدهد که به او اختیار داده است، در واقع این مسئولیت را رها کرده است.
نامه اخیر فیفا به نواب رئیس و ۲۱۱ فدراسیون عضو، پذیرفته است که در این روند اشتباهاتی رخ داده است. با این حال، فیفا این مسئله را یک شکست در ارتباطات دانسته، در حالی که آنچه فوتبال شاهدش بود، شکست در تصمیمگیری و قضاوت مدیریتی بود.
ارائه یک پیشنهاد در بازه زمانی بسیار فشرده، بدون مشورت واقعی و تلاش برای رساندن آن به مرحله تصمیمگیری پیش از آنکه فدراسیونهای عضو فرصت بررسی دقیق مفاد آن را داشته باشند، نمیتواند صرفاً یک سهلانگاری تلقی شود؛ بلکه نشاندهنده روندی است که با هدف محدود کردن بررسی و نظارت طراحی شده بود.
در نامه فیفا همچنین به این موضوع اذعان نشده که خود این پیشنهاد اساساً اشتباه بوده است. هنوز هیچ اعترافی صورت نگرفته که تلاش برای فروش حق یا سهمی از جام جهانی فیفا یک خطای جدی در قضاوت بوده است؛ موضوعی که نه فقط یک اشتباه اداری، بلکه نقض اساسی اعتماد میان فیفا و همان نهادهایی است که این سازمان باید به آنها خدمت کند.
فیفا همچنین متعهد شده است پس از بررسی این اتفاقات، گزارشی کامل را به شورای فیفا ارائه کند. این موضوع نیز بار دیگر نشان میدهد که فیفا به این مسئله توجه نکرده است که در برابر چنین ضعف جدی در تصمیمگیری، یک بررسی مناسب باید توسط یک نهاد کاملاً مستقل انجام شود؛ نه خود فیفا، کارکنان آن یا هر فرد و نهادی که ذینفع فوتبال است.
مدیریت فیفا نباید هیچ نقشی در انجام این بررسی داشته باشد.همانطور که در مکاتبات قبلی نیز تأکید شده، تمام اسناد و سوابق مرتبط باید مطابق با اطلاعیه یوفا درباره حفظ و نگهداری اسناد، محفوظ بمانند.
نامه خود فیفا نیز تأیید میکند که در نشست مدیریتی برگزارشده در مراکش، تنها یک مقام منتخب حضور داشته است. هیچیک از اعضای شورای فیفا یا فدراسیونهای عضو برای حضور در این نشست دعوت نشده بودند و تنها کمیته مدیریتی متشکل از مدیران ارشد شاغل در فیفا در آن حضور داشتند.
برگزاری این نشست اخیر، که در آن تنها تعدادی از اعضای کمیته مدیریت فیفا ـ و نه کل اعضای این کمیته ـ به خارج از کشور فراخوانده شدند، به جای اینکه مدیران به زوریخ بروند تا در قلب فیفا و در کنار کارکنان آن به مسائل اصلی رسیدگی کنند، نگرانیهای موجود را بیشتر کرده است.
این اتفاق ادامه همان الگویی است که ما را به شرایط کنونی رسانده است. چنین رفتاری شایسته یک امین و حافظ فوتبال نیست، بلکه رفتاری است که گویی فوتبال باید در برابر یک فرد پاسخگو باشد.
جایی که باید پاسخگویی وجود داشته باشد، سکوت حاکم است و جایی که باید شفافیت وجود داشته باشد، فاصله دیده میشود.اینها ویژگیهایی نیستند که فوتبال شایسته آن باشد.
به همین دلیل است که ما این موضع را اتخاذ کردهایم؛ تصمیمی که نه با بیاهمیتی و نه به تنهایی، بلکه به صورت مشترک و از روی وظیفهای که در قبال فوتبال داریم، گرفته شده است.
قدرت فوتبال همیشه در اتحاد آن بوده است. اکنون نیز خواستار حفظ این اتحاد هستیم؛ اتحادی برای رهبریای که در خدمت فوتبال باشد، نه رهبریای که بخواهد بر فوتبال فرمانروایی کند.
انتهای پیام/
