به گزارش خبرنگار گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، عباس قیصوری در ابتدای سخنان خود از داشتهها و نداشتههای دانشگاه علوم پزشکی گفت و تأکید کرد که نداشتههای حوزه سلامت، تلخ و دردناک هستند و همچون زخمی، هر چند وقت یکبار سر باز میکنند. همین تعبیر، شاید بهترین توصیف برای بخش مهمی از پرسشهای مطرحشده در نشست بود؛ چراکه بسیاری از مطالبات خبرنگاران نه درباره مسائل تازه، بلکه درباره مشکلاتی بود که سالهاست در استان تکرار میشوند. بیمارستان رازی؛ زخمی که هنوز بسته نشده است
یکی از جدیترین محورهای انتقاد خبرنگاران، وضعیت بیمارستان رازی ایلام بود؛ بیمارستانی که از سوی برخی همکاران بهعنوان یکی از نقاط نارضایتی جدی بیماران و کارکنان معرفی شد و حتی درباره ادامه فعالیت آن یا تغییر کاربری احتمالی، پرسش مطرح شد.
رئیس دانشگاه، اما معتقد است مسئله را باید در چارچوب حرکت به سمت یک بیمارستان جامع دید. به گفته او، بیمارستانهای فرسوده باید به تدریج کنار گذاشته شوند و خدمات تخصصی در یک مرکز مجهز و جامع متمرکز شود؛ مرکزی که بیمار برای دریافت خدمات مختلف، مجبور به خروج از استان نباشد.
قیصوری در عین حال وجود نارضایتی از بیمارستان رازی را انکار نکرد و گفت بخشی از این نارضایتی واقعی است و دانشگاه وظیفه دارد نقاط ضعف را برطرف کند. او همچنین کمبود نیروی انسانی را در این بیمارستان رد کرد و گفت رازی بیش از هزار نیرو دارد و اگر اختلالی در عملکرد وجود دارد، باید مدیر بیمارستان پاسخگو باشد.
اما همینجا یک سؤال مهم باقی میماند: اگر مشکل اصلی کمبود نیرو نیست و بیمارستان از نیروی انسانی قابل توجهی برخوردار است، چرا همچنان نارضایتی بیماران و کارکنان به یک مطالبه جدی تبدیل شده است؟ آیا مسئله صرفاً مدیریتی است یا کیفیت خدمات، فرآیندها و زیرساختها نیز نیازمند بازنگری جدی هستند؟ انتقال زایشگاه؛ جان مادر یا آماده نبودن زیرساختها؟
انتقال بخش زنان و زایمان بیمارستان طالقانی به رازی از دیگر موضوعات بحثبرانگیز نشست بود.
خبرنگاران نسبت به انتقال مادران باردار به بیمارستان رازی در شرایطی که برخی زیرساختها هنوز محل سؤال است، هشدار دادند و حتی فاصله زمانی انتقال با آمبولانس را مطرح کردند.
پاسخ رئیس دانشگاه روشن بود: تصمیم انتقال از سال ۱۴۰۱ گرفته شده و بیمارستان …
