قیمت طلا امروز




 روزنامه تعادل / ۱۴۰۵/۰۵/۱۴

«نه» به برج ۱۵ طبقه در پل رومی

مخالفت شورای عالی شهرسازی و معماری ایران با افزایش تراکم ساختمانی از ۱۱ به ۱۵ طبقه در یکی از گران‌ترین نقاط شمال تهران، تنها پایان یک درخواست ساختمانی نیست؛...
 «نه» به برج ۱۵ طبقه در پل رومی

مخالفت شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران با افزايش تراكم ساختماني از ۱۱ به ۱۵ طبقه در يكي از گران ‌ ترين نقاط شمال تهران، تنها پايان يك درخواست ساختماني نيست؛ اين تصميم بار ديگر مرز ميان «توسعه شهري» و «افزايش ارزش اقتصادي يك ملك» را به محل اختلاف ميان نهادهاي تصميم ‌ گير شهري تبديل كرده است.

در شرايطي كه طي سال ‌ هاي گذشته برخي تغييرات موردي در ضوابط ساخت ‌ وساز تهران با انتقاد كارشناسان درباره افزايش بارگذاري جمعيتي، فشار بر زيرساخت ‌ ها و كاهش كيفيت زندگي شهري مواجه شده، شوراي عالي شهرسازي اين بار با استناد به نبود توجيه شهرسازانه، ابهام در انتقال حقوق توسعه، پيامدهاي ترافيكي و نبود بررسي كافي درباره خدمات شهري، با درخواست افزايش چهار طبقه در منطقه يك تهران مخالفت كرد.تصميمي كه يك پرسش قديمي را دوباره مطرح كرده است؛ در تهرانِ متراكم امروز، معيار افزايش طبقات ساختمان ‌ ها بايد نيازهاي واقعي شهر باشد يا افزايش بازده اقتصادي پروژه ‌ هاي خاص؟

به گزارش مهر، غلامرضا كاظميان، دبير شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران، در نامه ‌ اي خطاب به محمدصادق معتمديان، استاندار تهران، عليرضا زاكاني، شهردار تهران و مهدي چمران، رييس شوراي اسلامي شهر تهران، مصوبه اين شورا درباره مغايرت اساسي طرح تفصيلي با طرح جامع شهر تهران در خصوص افزايش تراكم ساختماني از ۱۱ به ۱۵ طبقه را ابلاغ كرد.

بر اساس اين مصوبه، شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران در جلسه ۲۲ تيرماه ۱۴۰۵، درخواست كميسيون ماده پنج تهران براي افزايش تراكم ساختماني در ملكي واقع در محدوده خيابان شريعتي، پل رومي، خيابان اكبري و خيابان استانبول را بررسي كرد و با استناد به نظر كميته فني، اين افزايش تراكم را مغاير با اصول شهرسازي تشخيص داد.

 

    پل رومي؛ حلقه ‌ اي ديگر از زنجيره مناقشه بلندمرتبه ‌ سازي

پرونده پل رومي نخستين موردي نيست كه در آن شوراي عالي شهرسازي در برابر افزايش بارگذاري ساختماني در تهران موضع مي ‌ گيرد. طي سال ‌ هاي اخير، چندين پرونده مرتبط با بلندمرتبه ‌ سازي، تغيير ضوابط و افزايش تراكم در پايتخت به محل اختلاف ميان مديريت شهري و نهاد بالادستي شهرسازي تبديل شده است.

يكي از نمونه ‌ هاي نزديك به اين پرونده، ماجراي احداث دو برج ۴۲ طبقه موسوم به «هتل ولنجك» در منطقه يك تهران بود؛ پروژه ‌ اي كه شوراي عالي شهرسازي و معماري با آن مخالفت كرد و بر ضرورت بررسي موضوعاتي مانند قرارگيري در حريم گسل، مطالعات تخصصي مركز تحقيقات راه، مسكن و شهرسازي، آثار ترافيكي و تأثير بر سيماي شهري شمال تهران تأكيد شد.

همچنين شوراي عالي شهرسازي در سال ۱۴۰۳ پس از ورود سازمان بازرسي كل كشور به موضوع برخي مصوبات كميسيون ماده پنج تهران، بررسي دوباره تعدادي از پرونده ‌ هاي اين كميسيون را در دستور كار قرار داد؛ پرونده ‌ هايي كه در بازه زماني اسفند ۱۴۰۲ تا مرداد ۱۴۰۳ تصويب شده بودند و از منظر انطباق با ضوابط شهرسازي مورد بررسي قرار گرفتند. وجه مشترك اين پرونده ‌ ها، مخالفت با اصل ساخت ‌ وساز يا بلندمرتبه ‌ سازي نيست؛ مساله اصلي، ميزان و محل بارگذاري جديد در شهري است كه بسياري از مناطق آن با محدوديت ‌ هاي جدي در حوزه ترافيك، زيرساخت و خدمات عمومي مواجه ‌ اند.

 

    پرونده ‌ اي كه فقط چهار طبقه بيشتر نبود

اهميت پرونده پل رومي فقط به افزايش چهار طبقه خلاصه نمي ‌ شود؛ بلكه به استدلال ‌ هايي بازمي ‌ گردد كه شوراي عالي براي رد آن مطرح كرده است. اين شورا در بررسي پرونده، موضوعاتي مانند سابقه تبديل عرصه باغي به برج ‌ باغ، انتقال حقوق توسعه، ظرفيت معابر و خدمات شهري را مورد توجه قرار داده است.

شوراي عالي شهرسازي در مصوبه خود تأكيد كرده است كه فرآيند تبديل عرصه باغي به برج ‌ باغ و تخريب بخش عمده ‌ اي از درختان موجود در جريان مصوبه پيشين كميسيون ماده پنج، «غيرشهرسازانه» بوده است.اين موضع نشان مي ‌ دهد مخالفت شورا تنها مربوط به درخواست جديد نيست، بلكه به روند تصميم ‌ گيري ‌ هاي گذشته درباره اين ملك نيز بازمي ‌ گردد.

 

    انتقال حقوق توسعه؛ امتيازي كه  پذيرفته نشد

يكي از اصلي ‌ ترين محورهاي درخواست افزايش تراكم، انتقال حقوق توسعه يك ملك داراي ارزش ميراثي در منطقه ۱۲ به اين پلاك بود؛ اما شوراي عالي اين استدلال را نپذيرفت.

در متن مصوبه آمده است: انتقال حقوق توسعه ( TDR ) ملك داراي ارزش ميراثي واقع در منطقه ۱۲ به پلاك مورد درخواست، آن ‌ چنان كه در مصوبه كميسيون قيد شده است، به هيچ ‌ وجه به لحاظ ارزش اقتصادي تناسب منطقي ندارد و حقوق اعطايي چند برابر ارزش حقوق توسعه ‌ اي ملك منطقه ۱۲ است.

به بيان ديگر، شوراي عالي معتقد است امتياز ساختماني ايجادشده در اين انتقال، تناسبي با ارزش حقوق توسعه ‌ اي ملك مبدا ندارد و در نهايت به افزايش ارزش اقتصادي يك پروژه مشخص منجر مي ‌ شود، نه تحقق يك هدف عمومي شهرسازي.

 

    شوراي عالي: هدف، افزايش بازده اقتصادي پروژه بوده است

صريح ‌ ترين بخش مخالفت شوراي عالي، جايي است كه اين شورا انگيزه اصلي درخواست را زير سوال مي ‌ برد.در مصوبه آمده است: پيشنهاد مذكور صرفاً مبني بر افزايش بازده اقتصادي پروژه است و هيچ ضرورت شهرسازانه بر آن مترتب نيست.

اين عبارت، قلب اختلاف ميان دو نگاه به مديريت شهر تهران است؛ يك نگاه كه افزايش تراكم را فرصتي براي بهره ‌ برداري اقتصادي از زمين مي ‌ داند و نگاه ديگر كه معتقد است هر افزايش بارگذاري بايد ابتدا پاسخگوي نيازها و ظرفيت ‌ هاي شهر باشد.

 

    ترافيك و خدمات  دو حلقه فراموش ‌ شده در افزايش طبقات

شوراي عالي در بخش ديگري از دلايل مخالفت خود به پيامدهاي ترافيكي اين افزايش تراكم اشاره كرده و اعلام كرده است: تأثيرات ترافيكي اين افزايش تراكم با توجه به عرض گذر ۱۲ متري در شمال و جنوب ملك مذكور مشخص نيست.اين موضوع يكي از چالش ‌ هاي هميشگي توسعه ‌ هاي ساختماني در تهران است؛ افزايش تعداد واحدهاي مسكوني و تجاري بدون توسعه همزمان شبكه معابر و حمل ‌ ونقل، مي ‌ تواند فشار مضاعفي بر مناطق شهري وارد كند.از سوي ديگر، شوراي عالي اعلام كرده است كه خدمات پشتيبان جمعيت اضافه ‌ شده ناشي از افزايش تراكم نيز در روند بررسي پرونده تعيين تكليف نشده است.

    پيام يك تصميم براي آينده تهران

مخالفت شوراي عالي شهرسازي با برج ۱۵ طبقه پل رومي، فراتر از يك اختلاف اداري ميان دو نهاد شهري است؛ اين تصميم بار ديگر مناقشه قديمي تهران بر سر مرز ميان «توسعه شهري» و «بارگذاري فراتر از ظرفيت شهر» را به جريان انداخته است. پرونده ‌ اي كه در ظاهر تنها درباره چهار طبقه اضافه ‌ تر در يك پروژه ساختماني است، در عمل به پرسشي بزرگ ‌ تر درباره نحوه تصميم ‌ گيري براي آينده كالبدي پايتخت بازمي ‌ گردد.

شوراي عالي شهرسازي و معماري با رد افزايش تراكم اعلام كرده است كه تغيير ضوابط ساخت ‌ وساز، حتي براي پروژه ‌ هاي بزرگ و داراي ارزش اقتصادي بالا، نمي ‌ تواند صرفاً با هدف افزايش بازده مالي انجام شود و بايد بر مبناي ضرورت ‌ هاي شهرسازي، ظرفيت زيرساخت ‌ ها، شرايط ترافيكي و منافع عمومي مورد بررسي قرار گيرد.

اين تصميم در شرايطي اتخاذ شده كه طي سال ‌ هاي گذشته، برخي تغييرات موردي در ضوابط ساخت ‌ وساز تهران و افزايش تراكم در پروژه ‌ هاي خاص، با انتقاد كارشناسان درباره تشديد فشار بر شبكه معابر، كاهش سرانه ‌ هاي خدماتي و افزايش بار جمعيتي در مناطق محدود مواجه بوده است. از همين رو، مخالفت اخير شوراي عالي را مي ‌ توان تلاشي براي بازگرداندن نقش ضوابط عمومي شهرسازي در برابر درخواست ‌ هاي موردي افزايش تراكم دانست. اكنون بايد ديد اين تصميم به يك رويه پايدار در بررسي پرونده ‌ هاي مشابه تبديل خواهد شد يا همچنان تغييرات موردي در ضوابط ساخت ‌ وساز تهران ادامه پيدا مي ‌ كند. آنچه روشن است، مناقشه بر سر تراكم در پايتخت همچنان ادامه دارد؛ مناقشه ‌ اي ميان ارزش اقتصادي زمين و ظرفيت محدود شهري كه هر طبقه اضافه، بار ديگر آن را به يكي از چالش ‌ هاي اصلي مديريت تهران تبديل مي ‌ كند.



۴ ساعت قبل / سایت اصلاحات نیوز

مسکن استیجاری عمومی، راهکار پاسخ به نیاز اقشار کم‌درآمد است

به گزارش اصلاحات نیوز؛

حبیب‌الله طاهرخانی در نشستی با عنوان «آینده اقتصاد و تامین مالی صنعت ساختمان؛ از سیاست‌گذاری تا سرمایه‌گذاری و تعاون‌سازی» در همایش آینده صنعت ساختمان اظهار کرد: تجربه دو دهه اخیر نشان داده است که هر نوع عرضه‌ای لزوماً به حل مشکل مسکن منجر نمی‌شود و سیاست‌های مسکنی باید بر مبنای توان اقتصادی خانوار و نیاز واقعی جامعه هدف طراحی شود.

وی افزود: این تصور که صرفاً با افزایش تعداد واحد‌های مسکونی می‌توان مسئله مسکن را حل کرد، یک کلیشه نادرست است. در مقاطعی، به‌ویژه در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰، سالانه نزدیک به یک میلیون واحد مسکونی در مناطق شهری کشور پروانه ساختمانی صادر می‌شد، اما مسئله مسکن همچنان پابرجا ماند.

طاهرخانی با اشاره به تجربه کشور‌های پیشرفته افزود: حتی کشور‌هایی مانند انگلستان، فرانسه و آلمان که جمعیتی نزدیک به ایران دارند، همچنان با مسئله مسکن و به‌ویژه موضوع استطاعت‌پذیری و دسترسی به مسکن مواجه هستند؛ بنابراین مسکن موضوعی نیست که برای آن بتوان راه‌حل‌های ساده و تک‌بعدی ارائه کرد.

مسکن؛ مسئله کمبود یا مسئله استطاعت؟

معاون وزیر راه و شهرسازی با بیان اینکه در سطح کلان اقتصادی لزوماً با کمبود مطلق واحد مسکونی مواجه نیستیم، گفت: در کشور حدود ۳۲.۵ میلیون واحد مسکونی وجود دارد که اگر ۲.۵ میلیون واحد خالی را از آن کم کنیم ۳۰ میلیون واحد مسکونی داریم. در مقابل، تعداد خانوار‌های کشور حدود ۲۷.۱ میلیون خانوار است. با این حال، این اعداد به معنای حل شدن مسئله مسکن نیست؛ چراکه مسئله اصلی، دسترسی خانوار‌ها به مسکن مناسب و استطاعت اقتصادی آنها برای تأمین مسکن است.

وی ادامه داد: تجربه دو دهه اخیر نشان داده است که بخشی از عرضه مسکن، فراتر از توان اقتصادی خانوار‌ها بوده است. در برخی مقاطع، منابع و ظرفیت‌های کشور صرف ساخت واحد‌های لوکس شد؛ واحد‌هایی که بخش قابل توجهی از جامعه امکان دسترسی به آنها را نداشت و بعضاً سال‌ها خالی ماندند.

دو تجربه متفاوت در مسکن مهر

طاهرخانی با اشاره به تجربه مسکن مهر گفت: طرح مسکن مهر دو وجه داشت؛ یک وجه مثبت آن ورود دولت از طریق تسهیلات بود که عمدتاً در بافت‌های موجود و فرسوده شهری به رونق ساخت‌وساز کمک کرد. این بخش از طرح که مبتنی بر تسهیلات به خودمالکان بود، در مدت چند سال به نتیجه رسید.

وی افزود:، اما وجه دیگر مسکن مهر، تصدی‌گری دولت در ساخت‌وساز بود که تجربه متفاوتی رقم زد. اینکه دولت خود زمین را مکان‌یابی کند، پیمانکار بگیرد، منابع را مدیریت کند و متعهد به تحویل واحد شود، در شرایطی که اقتصاد کشور با شوک‌های متعدد مواجه است، می‌تواند موجب طولانی شدن پروژه‌ها شود.

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی توضیح داد: افزایش قیمت مصالح و فلزات، کاهش توان اقتصادی خانوارها، محدودیت منابع مالی دولت و مشکلات مربوط به تأمین زیرساخت‌هایی مانند آب، خدمات روبنایی و دسترسی‌ها، همگی می‌توانند پروژه‌های دولتی را با تأخیر مواجه کنند؛ بنابراین یکی از درس‌های مهم این تجربه آن است که هر نوع عرضه‌ای لزوماً به بازار مسکن کمک نمی‌کند.

سال گذشته بیش از ۶۵۰ هزار واحد مسکونی عرضه شد

طاهرخانی با اشاره به ظرفیت ساخت‌وساز در کشور گفت: با وجود همه مشکلات، در سال گذشته بیش از ۶۵۰ هزار واحد مسکونی عرضه شد که حدود ۲۵۰ هزار واحد آن از تسهیلات سیستم بانکی استفاده کردند و حدود ۴۰۰ هزار واحد بدون بهره‌مندی از سیستم بانکی و عمدتاً با تأمین مالی بخش خصوصی ساخته شدند.

وی این موضوع را نشانه‌ای از تاب‌آوری صنعت ساختمان دانست و افزود: یکی از ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد صنعت ساختمان این است که با وجود مشکلات و موانع، انحصار گسترده‌ای در آن وجود ندارد و تعداد بسیار زیادی از فعالان اقتصادی در ساخت‌وساز مشارکت دارند.

اصلاح قانون پیش‌فروش ساختمان

معاون وزیر راه و شهرسازی یکی از رویکرد‌های موردنظر این وزارتخانه را اصلاح قانون پیش‌فروش ساختمان عنوان کرد و گفت: انتظار داریم کمیسیون عمران مجلس در این زمینه حمایت کند. پیش‌فروش می‌تواند از ظرفیت سرمایه‌های بخش خصوصی برای تأمین مالی ساخت‌وساز استفاده کند.

وی افزود: اگر در کنار نظام پیش‌فروش ساختمان، یک نهاد ضمانت‌کننده قوی قرار گیرد و دولت نیز برای عرضه‌کنندگان مسکن استطاعت‌پذیر و واحد‌های متناسب با الگوی مصرف، مشوق‌ها و معافیت‌هایی در نظر بگیرد، می‌توان بخشی از مشکلات بازار مسکن را در شرایط کنونی کاهش داد.

طاهرخانی با اشاره به محدودتر شدن امکان جذب نقدینگی در سایر بازار‌ها گفت: با توجه به نیاز خانوار‌ها به خانه‌دار شدن، می‌توان از ظرفیت نقدینگی موجود در جامعه برای رونق ساخت مسکن قابل استطاعت استفاده کرد.

مسکن ملکی تنها راه‌حل نیست

طاهرخانی یکی از تأکیدات دولت را توسعه مسکن استیجاری عمومی و اجاره‌داری حرفه‌ای دانست و گفت: نباید سیاست مسکن را صرفاً به مسکن ملکی محدود کنیم. یکی ا ز راه‌حل‌های اصلی برای پاسخگویی به نیاز اقشار کم‌درآمد، راه‌اندازی نظام مسکن استیجاری عمومی و توسعه اجاره‌داری حرفه‌ای است.

وی ادامه داد: حتی در کشور‌هایی که اقتصاد کاملاً آزاد دارند، بخشی از عرضه مسکن در قالب مسکن عمومی انجام می‌شود و برای دهک‌های کم‌درآمد، بدون چنین سیاست‌هایی نمی‌توان پاسخ مناسبی به نیاز مسکن ارائه کرد.

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی تأکید کرد: مسکن یک امر صرفاً اقتصادی نیست و به دلیل ابعاد اجتماعی آن، دولت نمی‌تواند به طور کامل از این حوزه کنار برود، اما باید نقش تسهیل‌گر داشته باشد و نه مجری و سازنده. مداخلات دولت باید به‌گونه‌ای طراحی شود که منابع محدود عمومی و بانکی دقیقاً به جامعه هدف برسد.

منابع محدود نباید به هدف نامناسب اختصاص یابد

طاهرخانی با انتقاد از این کلیشه غلط که همه مردم را باید خانه‌دار کنیم، گفت: در برخی طرح‌ها، فردی که در دهک‌های یک تا سه یا یک تا چهار قرار دارد، ممکن است توان تأمین آورده یا بازپرداخت تسهیلات را نداشته باشد و در عین حال با مشکلاتی مانند هزینه اجاره، آموزش فرزندان و تأمین معیشت مواجه باشد.

وی افزود: در طرح مسکن مهر و نهضت ملی مسکن دیدیم در بسیاری از موارد وقتی یک فرد واجد شرایط دریافت مسکن ملکی می‌شود، اما توان ادامه مسیر را ندارد، امتیاز یا واحد خود را واگذار می‌کند. در این شرایط، منابع محدود دولت و تسهیلات بانکی لزوماً به هدف اصلی اصابت نمی‌کند.

مسکن؛ کالایی پیچیده و چندبعدی

طاهرخانی با تأکید بر ضرورت پرهیز از ساده‌سازی مسئله مسکن گفت: مسکن از پیچیده‌ترین کالا‌های موجود است و همزمان ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی دارد؛ بنابراین نمی‌توان مسئله مسکن را صرفاً به موضوعاتی مانند عرضه زمین یا تعداد واحد‌های ساخته‌شده تقلیل داد.

وی افزود: حتی زمین نیز زمانی در بازار مسکن ارزشمند است که در دسترس باشد و زیرساخت‌های لازم را داشته باشد. زمینی که از مراکز اقتصادی و خدماتی فاصله زیادی دارد و زیرساخت و آماده‌سازی برای آن فراهم نشده، به‌تنهایی نمی‌تواند مشکل مسکن را حل کند.

آینده صنعت ساختمان فقط در ساخت واحد جدید نیست

معاون وزیر راه و شهرسازی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: حتی اگر در سال‌های آینده به تعادل نسبی میان تولید و عرضه مسکن برسیم، این به معنای تعطیلی یا توقف صنعت ساختمان نیست.

وی ادامه داد: بخش مهمی از صنعت ساختمان در دنیا به سمت تعمیر، نگهداری و به‌هنگام‌سازی واحد‌های موجود حرکت کرده است. ساختمان‌ها پس از ۱۰، ۱۵ یا ۲۰ سال استفاده، نیازمند بازسازی و نوسازی هستند و به همین دلیل تقاضا برای محصولاتی مانند تجهیزات ساختمانی، شیرآلات، کاشی، لوازم بهداشتی و سایر مصالح همچنان وجود خواهد داشت.

طاهرخانی در پایان تأکید کرد: افزایش عرضه مسکن باید هدفمند باشد و سیاست‌گذاری در این حوزه باید از کلیشه‌های ساده‌انگارانه فاصله بگیرد. مسئله اصلی، صرفاً تعداد واحد‌های مسکونی نیست؛ بلکه تأمین مسکن متناسب با توان اقتصادی خانوار، الگوی مصرف، نیاز واقعی جامعه و شرایط اقتصادی کشور است.


۴ ساعت قبل / خبرگزاری برنا

معاون وزیر راه: در سال گذشته ۴۰۰ هزار واحد بدون استفاده از تسهیلات بانکی ساخته شد

حبیب‌اله طاهرخانی عصر جمعه (۳۰ مردادماه) در مراسم اختتامیه بیست‌وششمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت ساختمان با بیان اینکه این آمار مجموع عملکرد بخش خصوصی، نهادهای عمومی، دولت و ... بوده است، اعلام کرد: فقط حدود ۲۵۰ هزار واحد از این تعداد، از تسهیلات بانکی استفاده کردند و بقیه با اتکا به سرمایه‌های بخش خصوصی ساخته شد. همچنین رشد اقتصادی بخش ساختمان در سال گذشته، به ۱.۴ درصد رسید و از رشد اقتصاد کلان کشور سبقت گرفت.

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی اظهار داشت: صنعت ساختمان و صنایع وابسته به آن، یکی از رقابتی‌ترین بخش‌های اقتصاد کشور ما هستند و انحصار چندانی در آنها وجود ندارد. یکی از دلایلی که تاب‌آوری این صنعت را تضمین می‌کند، همین رقابتی بودن آن است.

طاهرخانی افزود: نکته دیگر این است که صنعت ساختمان عموماً بر دوش بخش خصوصی است. با وجود تلاش‌هایی که دولت‌ها برای اختصاص سهمی از بخش ساختمان و حتی تولید و عرضه مسکن داشته‌اند، در هیچ سالی بیش از ۱۰ درصد تولید و عرضه مسکن را به خود اختصاص نداده‌اند.

وی ادامه‌داد: اگرچه در سال گذشته سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در ساختمان‌های شروع‌شده کاهش یافت، اما سرمایه‌گذاری بیشتری در ساختمان‌های نیمه‌تمام انجام شد. خروجی آن نیز خود را در عرضه حدود ۶۵۰ هزار واحد مسکونی شهری و روستایی جدید به بازار مسکن نشان داد.

وی اضافه‌کرد: این میزان عرضه حتی به لحاظ تأمین مالی نیز وابستگی زیادی به تسهیلات بانکی نداشته است. مجموعاً از این ۶۵۰ هزار واحد، حداکثر ۲۵۰ هزار واحد از تسهیلات بانکی بهره‌مند شدند و ۴۰۰ هزار واحد آن بدون استفاده از تسهیلات بانکی، به نتیه رسیده‌اند.

بازار بزرگ نوسازی و بهسازی ساختمان‌های موجود

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی گفت: حداقل در کشور ۳۲ میلیون واحد مسکونی وجود دارد که حجم قابل توجهی از آن ها نیازمند مدرن‌سازی، به‌هنگام‌سازی و مقاوم‌سازی هستند.

طاهرخانی ادامه داد: این یک بازار بسیار بزرگ برای صنعت ساختمان کشور و همچنین بازار بسیار بزرگی برای نظام مهندسی کشوراست. تمام ساختارهای ما برای احداث ساختمان‌های جدید، به‌خصوص در سازندگان، انبوه‌سازان و فعالان بخش صنعت ساختمان، شکل گرفته است؛ در حالی که بازار بزرگی در کنار آن وجود دارد که همین صنایع وابسته به بخش ساختمان را حفظ کرده است.

ضرورت تغییر رویکرد صنعت ساختمان با کاهش نیاز به ساخت جدید

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی اظهار کرد: قاعدتاً نیاز به ساخت و عرضه مسکن جدید در دهه‌های آینده، با توجه به عبور از رشد جمعیتی بالا، کاهش پیدا می‌کند. این صنعت باید با رویکرد جدید، خود را مورد بازنگری قرار دهد.

وی افزود: در بسیاری موارد صنایع می‌توانند از طریق ایجاد کنسرسیوم صفر تا صد ساختمان را نوسازی، بهسازی و مدرن‌سازی کنند. چیزی که اکنون و در سال‌های بعد مورد نیاز و اقبال بازار قرار دارد. در حال حاضر بخش زیادی از این اقدامات عموماً توسط غیرحرفه‌ای‌ها انجام می‌شود. در حالیکه ورود حرفه‌ای‌ها به این حوزه چشم‌انداز مهمی است که پیش روی این صنعت و فعالان آن قرار دارد و می‌توان به آن توجه کرد.

طاهرخانی گفت: رویکرد وزارت راه و شهرسازی در سال‌های آتی، یکی از موارد مغفول‌مانده این صنعت است.

صنعتی‌سازی؛ مسیر کاهش هزینه و افزایش سرعت ساخت

وی همچنین با اشاره به ضرورت حرکت به سمت صنعتی‌سازی مسکن گفت : سهم صنعتی‌سازی در فرایند تولید و عرضه مسکن و ساختمان ما بسیار پایین است. صنعتی‌سازی هم می‌تواند سرعت ساخت را افزایش دهد و هم هزینه‌ها را کاهش دهد و امکان شکل‌گیری برندها را فراهم کند. این موضوعی است که قاعدتاً نیازمند همراهی بخش خصوصی است.

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی افزود: چارچوب‌ها و زمینه‌های آن در حال فراهم شدن است تا با کمک بخش‌خصوصی، نهادها، سازمان‌ها و انجمن‌های ذی‌ربط، این مسیر دنبال شود. امسال خوشبختانه انجمن‌ها خودشان آمدند و مجموعه اتاق تعاون نیز همراهی کرد و سالن خاصی در حوزه صنعتی‌سازی ساختمان راه‌اندازی و نوآوری‌ها در این بخش عرضه شد.

تهیه طرح پیشران صنعت ساختمان

وی تصریح کرد: این نوآوری‌ها نیازمند آن هستند که تجاری‌سازی شوند و عمومیت پیدا کنند تا این صنعت را بیش از پیش بالنده کنند. در عین حال، وزارت راه و شهرسازی طرح پیشران صنعت ساختمان را نیز تهیه کرده است. این طرح باید مراحل قانونی لازم را طی کند و ارائه فرصت‌ها و مشوق‌های لازم و رفع محدودیت‌ها در این زمینه، وجهه همت وزارتخانه و دولت است .

مسکن قابل استطاعت؛ رویکرد اساسی وزارت راه و شهرسازی

طاهرخانی، دومین رویکرد وزارتخانه را فراهم کردن بستر و زمینه‌های لازم برای مسکن قابل استطاعت عنوان کرد و گفت: به رغم آنکه در برخی دوره ها حجم زیادی مسکن ساخته شد اما در نهایت مشکل مسکن حل نشده و دسترسی اقشار کم‌درآمد و متوسط اجتماع و اقشار کارگری اجتماع به مسکن بهبود نیافته است.

وی افزود: حمایت تسهیلاتی و تخصیص اراضی لازم، جزو رویکردهای اساسی وزارت راه وشهرسازی در تسهیل دسترسی مردم به مسکن است. هم‌اکنون و در کنار سایر برنامه‌ها و سیاست‌های حمایتی دولت در بخش مسکن، ساخت ۹۴هزار واحد مسکن کارگران آغاز شده و زمین مسکونی به استعداد ساخت ۲۰۰ هزار واحد مسکونی کارگران نیز تامین شده است.

نوسازی بافت‌های فرسوده شهری در دستور کار

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی گفت: رویکرد بعدی، نوسازی بافت‌های فرسوده شهری است. هزینه‌های مربوط به توسعه‌های جدید شهری، هم برای ایجاد هویت شهری و هم برای ایجاد زیرساخت‌ها، بسیار گران تمام می‌شود و در نهایت نیز معلوم نیست مورد اقبال و جذابیت از سوی مردم قرار بگیرد.

وی ادامه داد: اما بافت‌های فرسوده شهری، ناکارآمد و بافت‌های قدیمی شهری ، ظرفیت‌هایی هستند که می‌توانند در این حوزه استفاده شوند. وزارتخانه در قالب فراهم کردن بسترهای فعالیت توسعه‌گران در بافت فرسوده شهری، اقدامات خود را شروع کرده و در حال انجام است.

تغییر الگوی بازار؛ کاهش اقبال به لوکس‌سازی و واحدهای بزرگ

طاهرخانی با اشاره به تغییر برخی رویکردها و ضرورت‌ها در بخش مسکن و ساختمان مطابق با نیازها و الزامات روز این بخش افزود: لوکس‌سازی دیگر جواب نمی‌دهد و مشتری خود را پیدا نمی‌کند. مجموع معاملاتی که در سامانه‌های معاملاتی ما وجود دارد، نشان می‌دهد واحدهای لوکس دیگر چندان امکان نقدشوندگی ندارند. قاعدتاً ورود به این عرصه و حبس کردن منابع در این بخش، کمکی به این صنعت نخواهد کرد.

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: در حال حاضر عمده تقاضای مسکن معطوف به واحدهای مسکونی با مساحت کمتر از ۸۰ مترمربع است.

وی گفت: از آنجا که گردش سرمایه برای فعالان بخش ساختمان مهم و ضروری است، ورد به عرصه بزرگ‌متراژ سازی و لوکس‌سازی برای سرمایه‌گذاران و سازندگان مسکن، بسیار پرریسک است.

ساختمان‌های آینده و ضرورت صرفه‌جویی در مصرف انرژی

طاهرخانی وجه دیگر تغییرات بازار را توجه به بهینه سازی مصرف انرژی دانست و اظهار کرد: ساختمان‌هایی در دهه‌های آتی مورد اقبال خواهند بود که معیارهای مربوط به صرفه‌جویی در مصرف انرژی در آن‌ها رعایت شود. این مسیری که کشور طی می‌کند، مسیر قابل تداومی در حوزه مصرف انرژی نخواهد بود؛ چه الان، چه پنج سال دیگر و چه ۱۰ سال دیگر، بایستی بازنگری‌های اساسی صورت بگیرد.

وی افزود: صنایعی که خودشان را زودتر با این بحث تطبیق دهند، قاعدتاً صنایع پیشرو خواهند بود.

مسکن استیجاری و اجاره‌داری حرفه‌ای؛ رویکرد جدید وزارتخانه

معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی گفت: رویکرد جدیدی که در وزارت راه و شهرسازی به عنوان نسخه موثر تامین مسکن کم‌درآمدها دنبال می‌شود، توجه به مسکن استیجاری و اجاره‌داری حرفه‌ای است .

وی افزود: سال‌ها بر این موضوع تأکید شده که همه مردم را مالک کنیم؛ قاعدتاً به‌خصوص در کلان‌شهرها و پایتخت، صرفه‌های ناشی از تجمع، صرفه‌های ناشی از اقتصاد مقیاس، اراضی و دسترسی‌های لازم باعث شده که زمین در این شهرها خیلی گران شود و شرایط را برای اقشار متوسط و کم‌درآمد سخت کرده است.

طاهرخانی خاطرنشان کرد: دولت ناگزیر بایستی به سمت عرضه استیجار حرفه‌ای حرکت کند که آن را شروع کرده است و امیدواریم با حمایت بخش خصوصی، مجموعه نظام مالی و نظام تسهیلاتی، این حرکت به عنوان سیاستی پایدار تداوم یابد.

این مقام مسئول در پایان با اشاره به نتایج مثبت برگزاری نمایشگاه‌ تخصصی صنعت ساختمان برای این بخش، سیاست‌گذاران و فعالان بازار مسکن و ساختمان، به اضافه شدن پنل‌های علمی به بخش نمایشگاهی در نمایشگاه سال جاری اشاره کرد و ابراز امیدواری کرد بتوانیم با تداوم این رخدادها، بخشی از خلأهای علمی موجود در حوزه برنامه‌ریزی و اقتصاد مسکن را از طریق برگزاری نشست‌های تخصصی شناسایی و برطرف کنیم. در نشست‌های تخصصی نمایشگاه امسال نیز نکات بسیار مهمی از سوی بخش خصوصی مطرح شد که در سیاست‌گذاری‌ها مورد توجه قرار خواهد گرفت.

انتهای پیام/


۷ ساعت قبل / سایت رویداد‌ ۲۴

آمار تازه تعداد خانه‌های خالی در ایران اعلام شد

رویداد۲۴| معاون وزیر راه و شهرسازی با تأکید بر اینکه افزایش عرضه به‌تنهایی نمی‌تواند مشکل مسکن را حل کند، اعلام کرد آمار خانه‌های خالی کشور مشخص شده است.

طاهرخانی، معاون وزیر راه اعلام کرد:

در سطح کلان اقتصادی لزوماً با کمبود مطلق واحد مسکونی مواجه نیستیم؛ چراکه حدود ۳۲.۵ میلیون واحد مسکونی در کشور وجود دارد و با کسر حدود ۲.۵ میلیون واحد خالی، نزدیک به ۳۰ میلیون واحد مسکونی در اختیار خانوارها قرار دارد، در حالی که تعداد خانوارهای کشور حدود ۲۷.۱ میلیون خانوار است.




 فرصت 29.5 تریلیون‌ دلاری معادن آفریقا
۲ ساعت قبل / روزنامه دنیای اقتصاد

فرصت 29.5 تریلیون‌ دلاری معادن آفریقا

دنیای‌ اقتصاد: ذخایر غنی مواد معدنی حیاتی آفریقا، این قاره را در مرکز گذار جهانی به انرژی‌های پاک قرار داده است. با‌این‌حال، رهبران کشورهای جنوب آفریقا اکنون با پرسشی مهم‌تر از میزان استخراج این منابع روبه‌رو هستند: آیا منطقه می‌تواند سهم بیشتری از ارزش اقتصادی ایجادشده از این منابع را در داخل خود حفظ کند؟

 راغفر: اعلام قیمت بنزین ۸۷ هزار تومانی نوعی فضاسازی برای پذیرش قیمت‌های پایین‌تر است | ظرفیت تلاطم اجتماعی در بالاترین سطح قرار دارد
۳ ساعت قبل / سایت رویداد‌ ۲۴

راغفر: اعلام قیمت بنزین ۸۷ هزار تومانی نوعی فضاسازی برای پذیرش قیمت‌های پایین‌تر است | ظرفیت تلاطم اجتماعی در بالاترین سطح قرار دارد

حسین راغفر معتقد است اعلام چنین رقمی با هدف ایجاد شوک روانی و آماده کردن افکار عمومی برای پذیرش نرخ‌هایی مانند ۴۰ هزار تومان انجام شده است، اما حتی چنین عملیات روانی نیز نمی‌تواند آثار منفی افزایش قیمت بنزین را از بین ببرد.

 جنگ بزرگ ترامپ، به نبرد با قیمت گوشت چرخ کرده رسید!
۵ ساعت قبل / سایت نورنیوز

جنگ بزرگ ترامپ، به نبرد با قیمت گوشت چرخ کرده رسید!

جنگ با ایران را ترامپ با «هرمز و نفت» شروع کرد؛ حالا به «گوشت چرخ‌کرده» رسیده! قرار بود جنگ، معادلات انرژی را به نفع آمریکا تغییر دهد؛ اما حالا کاخ سفید برای ارزان‌کردن همبرگر، 300 هزار تن گوشت وارد می‌کند. در آستانه انتخابات، تنگه هرمز جای خود را به #همبرگر داده است!

 مصوبه ۴۷۳ شورای رقابت ابطال شد
۲ ساعت قبل / روزنامه دنیای اقتصاد

مصوبه ۴۷۳ شورای رقابت ابطال شد

دنیای اقتصاد: سخنگوی شورای رقابت گفت: هیات عمومی دیوان عدالت اداری مصوبه شماره ۴۷۳ شورای رقابت و اصلاحات بعدی آن درباره نحوه محاسبه مبالغ پیش‌پرداخت خودرو را ابطال کرده است.

 حسام‌الدین آشنا: بنزین نباید سوخت بسیار ارزان برای هر نوع سفر باشد | سیاست‌گذاری می‌تواند از «مدیریت حامل» به «مدیریت خدمت» تغییر جهت دهد
۷ ساعت قبل / سایت اقتصادنیوز

حسام‌الدین آشنا: بنزین نباید سوخت بسیار ارزان برای هر نوع سفر باشد | سیاست‌گذاری می‌تواند از «مدیریت حامل» به «مدیریت خدمت» تغییر جهت دهد

اقتصادنیوز: حسام الدین آشنا معتقد است مسئله اصلی مصرف بنزین نیست؛ مسئله نحوه جابه‌جایی مسافر و بار است. تا زمانی که شهروند برای یک سفر مشخص گزینه مناسب از نظر زمان، هزینه و دسترسی نداشته باشد، اصلاح قیمت سوخت به‌تنهایی نمی‌تواند الگوی مصرف را به‌صورت پایدار تغییر دهد.

 فروپاشی اقتصادی چیست و چه شرایطی آن را می‌سازد؟
۱۰ ساعت قبل / سایت اکوایران

فروپاشی اقتصادی چیست و چه شرایطی آن را می‌سازد؟

اکوایران: این روزها کم نمی‌شنویم که اقتصاد ایران در آستانه فروپاشی قرار دارد. این جمله در گفت‌وگوهای روزمره، در تحلیل‌های کارشناسی و گاهی حتی در اظهارنظرهای رسمی تکرار می‌شود، اما پیش از قضاوت درباره درست یا نادرست بودنش باید دید فروپاشی اقتصادی در ادبیات اقتصادی دقیقا به چه معناست و چه شرایطی باید کنار هم جمع شوند تا بشود این برچسب را روی یک اقتصاد گذاشت.