گروه اقتصادی اقتصادآنلاین، تغییرات پیاپی در ساختار اقتصادی و نوسانات مداوم در بازارهای مالی، بار دیگر سفره و سبد معیشتی خانوارها را تحت تاثیر قرار داده است.
در میان کالاهای اساسی و استراتژیک، برنج به عنوان دومین ماده غذایی پرمصرف در کشور، همواره کانون توجه تحلیلگران و فعالان بازار بوده است.
طی ماههای اخیر، تحت تاثیر فشارهای تورمی و افزایش بیسابقه هزینههای تولید کشاورزی در داخل کشور، شکاف قیمتی میان برنجهای داخلی و ارقام وارداتی به اوج خود رسیده است.
این فاصله عمیق، الگوی مصرف بخش بزرگی از جامعه را دستخوش تغییرات اساسی کرده و موج عظیمی از تقاضا را به سمت برنجهای وارداتی گسیل داشته است. ارقامی که تا پیش از این تنها به عنوان مکمل بازار شناخته میشدند، اکنون به وزنه اصلی حفظ تعادل در امنیت غذایی کشور تبدیل شدهاند.
با این حال، بازار برنجهای وارداتی نیز از گزند تلاطمهای اقتصادی در امان نمانده است. وابستگی مستقیم و تام این کالا به زنجیره تامین بینالمللی و به طور ویژه نرخ ارز، سبب شده تا هرگونه نوسان در بازار آزاد ارز و تغییر در تخصیص ارزهای دولتی یا نیمایی، بلافاصله در شریانهای توزیع این محصول منعکس شود.
از آنجا که بخش عمده واردات برنج کشور از مبادی هند و پاکستان صورت میگیرد، هزینههای ترانزیت بینالمللی، تعرفههای گمرکی، هزینههای ترخیص و از همه مهمتر نرخ برابری ریال در برابر ارزهای خارجی، فرمول نهایی تعیین قیمتها را در بازار عمدهفروشی و خردهفروشی بازنویسی میکند.
این مسئله خریداران و مصرفکنندگانی را که به امید یافتن یک جایگزین اقتصادی به این بازار پناه آوردهاند، با سردرگمی و بیثباتی مواجه کرده است.
از سوی دیگر، تجار و فعالان بخش خصوصی با چالشهای متعددی در حوزه ثبت سفارش و تخصیص ارز دستوپنجه نرم میکنند.
تاخیر در ترخیص کالاها از بنادر کشور که گاه ناشی از فرآیندهای پیچیده اداری و تامین نقدینگی ارزی است، بر میزان عرضه در بازار اثر گذاشته و به نوسانات دامن میزند.
در چنین فضایی، رقابت میان برندهای مختلف برنج هندی و پاکستانی برای سهمخواهی از بازار پرتقاضای ایران تشدید شده است.
مصرفکنندگان اکنون با دقت بیشتری کیفیت، پخت و قیمت ارقام مختلف دانه بلند را مقایسه میکنند تا بتوانند هزینههای معیشتی خود را مدیریت کنند. …
