در پی استقبال مخاطبان از دو اجرای این کنسرت، اجرای این اثر با تمدید یک شب دیگر، امشب (۲۵مرداد) ساعت ۲۰ در تالار وحدت روی صحنه خواهد رفت. خسوف ساخته محمدسعید شریفیان، از آثار مهم موسیقی سمفونیک معاصر ایران است که با الهام از حماسه عاشورا و واقعه کربلا، مفاهیمی همچون «سوگ»، «ایمان»، «ایثار»، «آزادگی» و «حقیقتطلبی» را در قالب زبان موسیقی سمفونیک و گروه کر روایت میکند. ارکستر سمفونیک تهران در این اجرا با رهبری آرش امینی و همراهی گروه کر به رهبری بهرنگ شگرفکار روی صحنه میرود و هادی فیضآبادی نیز بهعنوان خواننده در اجرای خسوف حضور خواهد داشت. این رویداد بهانهای شد برای گفتوگو با آرش امینی، رهبر مهمان ارکستر سمفونیک تهران.
یکی از نکات قابل توجه درباره این کنسرت آن است که از زاویه متفاوتی به واقعه کربلا اشاره شده. شاید بد نباشد در ابتدای بحث درباره جایگاه موسیقی در مناسک مذهبی صحبت کنیم.
همانطور که میدانید ریشه موسیقی_ چه در غرب و چه در اروپای شرقی و دیگر کشورها_ همواره مبتنی بر مذهب بوده و از کلیسا و ادعیه شکل گرفته و بهتدریج شاخههایی از آن جدا شده و به سمت موسیقی خالص رفته است. حالا این موسیقی خالص میتواند در قالب موسیقی توصیفی، پوئمسمفونی، کنسرتو یا... باشد. البته موسیقی در ایران بهلحاظ تاریخی پیشینهای کمتر از ۲۰۰سال دارد و نمیتوان به لحاظ تاریخچه، آن را با موسیقی کشورهای دیگر مقایسه کرد. درباره نمایش میتوان چنین مقایسهای قائل شد که نمونه آن قدمت تعزیه است. با این حال موسیقی بهدلیل مؤلفه تاثیرگذاری، در کشور ما در مناسک و مراسم مذهبی مثل عاشورا، ولادت حضرت علی (ع) و... از جایگاه ویژهای برخوردار بوده است. دلیلش آن است که موسیقی در بین هنرهای دیگر تاثیرگذارتر است. بهعنوان مثال اگر کسی به یک نمایشگاه برود و یک تابلوی محزون ببیند، احتمال آنکه به گریه بیفتد ضعیف است درحالی که همه ما این تجربه را نه یکبار بلکه بارها داشتهایم که یک قطعه موسیقی ما را چنان تحت تاثیر قرار داده که اشک از چشممان جاری شده است. دلیلش آن است که موسیقی بدون واسطه میتواند به ما نزدیک شود و در روحیاتمان اثر بگذارد. ضمن اینکه موسیقی با زندگی روزمره ما آمیخته است. بهترین مثال در این زمینه، ملودی موبایلمان است که صبحها با آن از خواب بیدار میشویم. خاطرم هست در …
