سناریوی حمله گسترده و سرنگونی دفعی نظام یا تسلیم و تصاحب نفت ایران بهعنوان مطلوب در ابتدای دولت ترامپ نوشته شد، که محقق نگردید و طبیعتا الان که آنها با احتمالات و شرایط سختتر مواجه شدند، سناریوی مواجهه خود را تصحیح میکنند اما شواهد و رصد سیاستهای دولت ترامپ نشان میدهد اهداف کلان آنها همچنان همان سیاست سرنگونی و تصاحب نفت ایران است. حالا مسیر و راه فعلی آنها با مشکلاتی مواجه شده است و به مشکلاتی برخورد کردهاند که در حال کار کردن روی آن هستند. بدترین اتفاقی که میتواند بیفتد این است که ما اخباری را که رسانههای آمریکایی منتشر میکنند بخوانیم و بدون شواهد باور کنیم. اگر آمریکای ترامپ واقعا احساس شکست خوردن داشته باشد، باید سیاستش را عوض کند. چون تمام شواهد و اظهارات عملکرد دولت ترامپ و سیاستهای کنگره بیانگر آن است که سیاست کلان ضدایرانی این کشور عوض نشده. باید توجه داشته باشیم از ابتدا طرح آمریکا این بوده که حملات چندهفتهای یا نهایتا چندماهه باشد و در صورتی که شرایط سخت شد، مدتی برای کنترل قیمت نفت و فشار سیاسی و اقتصادی داخلی تنفسی بگیرد و دوباره حمله کند. الان ما در آن دوره تنفس آمریکا هستیم؛ بهخصوص که تا انتخابات کنگره تا سه ماه آینده ترامپ محدودیتهایی دارد و اگر کارهای خیلی بزرگی انجام دهد، ممکن است تبعات منفی در انتخابات داشته باشد. باید اینطور ببینیم انتخابات آمریکا که تمام شود، ترامپ دو سال فرصت دارد برای رسیدن به اهدافی که هنوز به آنها نرسیده است. سه ماه آینده فرصتی برای ماست که سیاست مواجهه خود با آمریکا را مورد بازنگری قرار دهیم و اگر چنین نکنیم لاجرم مشکلات ما بعد از انتخابات آمریکا زیادتر خواهد شد. یکی از ارکان اصلی سیاست تهاجم به ایران، تصاحب نفت ما بوده است. ترامپ باید این پیام قاطع و روشن را دریافت کند که در صورت حمله به ایران نهتنها نفت ایران در دسترس نخواهد بود بلکه نفت کشورهای منطقه هم از دسترس خارج خواهد شد. یعنی او باید به این نکته برسد که ذهنیت مقامات ایرانی آن است که حالت فعلی را تحمل نمیکنند. یعنی اینکه هرازگاهی به ایران حمله شود و حمله به ایران عادیسازی گردد. ترامپ باید متوجه شود که ایران تصمیم گرفته اگر مسیر حمله به ایران عادیسازی شود، دسترسی آمریکا به منابع مالی کشورهای خلیج فارس حداقل تا دو سال آینده صفر خواهد شد؛ بدین شکل که سایتهای نفتی کشورهای منطقه بهصورت گسترده هدف قرار میگیرد. اما اگر آمریکا به این یقین رسید که ایران بر همین سیاست کجدار و مریز ادامه دهد و در قبال تهاجم به هر نقطه آن بهصورت نقطهای جواب میدهد، سیاستشان را عوض نخواهند چراکه این را قابل مدیریت میدانند. اگر چنین شود، ما تا دو سال و نیم آینده که ترامپ در قدرت است با آمریکا جنگ داریم. بنابراین باید تکلیف کشور از حیث سیاستگذاری در برابر تهاجمات آمریکا را در دو سه ماه آتی روشن کرد. تهدید فرماندهان خوب است اما کافی نیست. ترامپ و مشاورانش فقط زمانی که ببینند در سطح شورای عالی امنیت ملی چنین تغییر سیاستی با اجماع حاصل و ابلاغ شده، دست از تهاجم به ایران برخواهند داشت. وگرنه در صورتی که احساس کنند قرار است ایران بر همین حالت کجدار و مریز در برابر حملات دورهای آمریکا عمل کند، بر فشار خود خواهند افزود.
