این گروه کردی که زمانی اهرم اصلی فشار آمریکا و محور اختلافات تند واشنگتن و آنکارا در شمال سوریه بود، درست پس از توافق عبدالله اوجالان با سرویس اطلاعاتی ترکیه (میت)، به سرعت تمام ساختارهای شبهنظامی و اداری خود را منحل کرد. اظهارات مظلوم عبدی در دمشق پیرامون گذار به «سوریه جدید» و کسب مجوز آموزش به زبان کردی از ابومحمد جولانی، بیشتر شبیه سرپوشی بر شکست پروژه خودمختاری جلوه میکند. همچنین گزارش خبرگزاری سانا میدهد برچیدن ساختارهای موازی، شروط اصلی تروریست سابق، ابومحمد جولانی بوده است. روند ادغام نیروهای دمکراتیک سوریه پیامدهای مستقیمی نیز بر بقایای با داعش دارد. اکراد در حال حاضر اداره بازداشتگاههایی را برعهده دارند که حدود ۹۴۰۰ زندانی داعشی بدون طی مراحل قانونی در آنها نگهداری میشوند. درواقع، این تحول اثبات کرد که اتکا به وعدههای کاخ سفید، بدون دست بالا در تحولات، فرجامی جز معامله شدن در شطرنج قدرتهای منطقهای ندارد. تسلیم بیقید و شرط سلاح و ادغام در ساختار رسمی، حقیقت بیاعتباری تضمینهای ایالات متحده را عریان ساخت؛ رویدادی که نشان داد شبهنظامیان اقماری همواره نخستین قربانیان تغییر اولویتهای استراتژیک در خاورمیانه خواهند بود و هیچ متعهد خارجی پایدار نیست.
پایان کنترل بر مناطق خودمختار
همزمان با پایان کار قسد، فابریس بالانش، کارشناس مسائل سوریه در گفتوگو با فرانس ۲۴ خاطر نشان کرد: «پس از آنکه ارتش الشرع کنترل دو استان رقه و دیرالزور را که پیشتر در اختیار کردها قرار داشت به دست گرفت، نیروهای عرب حاضر در صفوف نیروهای دموکراتیک سوریه نیز بهطور دستهجمعی از این تشکل جدا شدند. این جدایی گسترده توان رزمی نیروهای دموکراتیک سوریه را به نصف کاهش داد.» اکراد همچنین تحت فشار واشنگتن و آنکارا براساس توافقنامه ماه ژانویه که ادغام مبارزان کرد در ساختارهای حکومتی جولانی را تسهیل کرد، متعهد شدهاند تمام رهبران و اعضای غیرسوری پکک را از خاک سوریه اخراج کنند. درواقع پیمان یادشده آخرین میخ بر تابوت رویای دیرینه کردهای سوری برای دستیابی به خودمختاری قلمداد میشود. کاخسفید در سال ۲۰۱۵ نیروهای دموکراتیک سوریه را برای مبارزه با گروه داعش شکل داد. بدنه اصلی این ائتلاف نظامی از «یگانهای مدافع خلق» تشکیل شد که بازوی مسلح اصلی جامعه کردهای …
