جوان آنلاین: بیستویکمین جشنواره نمایش عروسکی تهران‑مبارک با همراهی جمعی از هنرمندان و فعالان عرصه نمایش عروسکی، جمعه شانزدهم مرداد در سالن سینماتک موزه هنرهای معاصر فعالیت رسمی خود را آغاز کرد.
به گزارش «جوان»، پوپک عظیمپور، دبیر جشنواره، در ابتدای مراسم با اشاره به دریافت دو اثر ویژه از شومان درباره کودکان شهید میناب و خبرنگاران شهید غزه، آن را نه یک حضور رسمی در بخش مهمان، بلکه هدیهای ارزشمند و کنشی برخاسته از تعهد دیرینه گروه «نان و عروسک» معرفی کرد.
عظیمپور با اشاره به دو دهه همکاری مستمر در حوزه پژوهش با شومان گفت: «در شرایطی که سایه جنگ بر جهان افکنده شده، پیتر شومان دو اپیزود را بهطور ویژه آماده کرده و به جشنواره تهران‑مبارک تقدیم کرده است؛ آثاری که یکی به کودکان میناب و دیگری به روزنامهنگارانی که در غزه به شهادت رسیدهاند، تقدیم شده است. این آثار نشان میدهد که نمایش عروسکی تنها یک ابزار سرگرمی نیست؛ بلکه قیام آدمی علیه خود و بیعدالتی است.»
او با بیان اینکه خلق هنر تحت هر شرایطی راهی برای فرار از اضطراب هستی است، افزود: «این فیلمها نمایانگر نحوه تلقی شومان نسبت به هستی و مسئولیت انسانی است و پیتر شومان ۹۲ ساله با این آثار بار دیگر ثابت کرد که هنر، زبانی فرامکانی و فرازمانی برای اعتراض به ظلم است.»
پس از این مقدمه، حاضران در سالن به تماشای این دو فیلم‑تئاتر نشستند؛ آثاری که با زبانی شاعرانه و نمادین، ابعاد گوناگون رنج بشری را به تصویر میکشیدند. در پایان این نمایش، بیانیه پیتر شومان که گویی امتداد همان هنرنمایی تئاتریاش بود، قرائت شد؛ متنی که در آن این پیشکسوت تئاتر عروسکی، پرسشهای بنیادین انسانی را پیش روی مخاطبانش قرار داد: آیا ما در برابر تمدنِ غیرانسانی و سیستماتیک حاکم، مسئولیم یا بیمسئولیت؟ وقتی هر ساعت شاهد کشتار روزمره مادران و کودکان هستیم، کجاییم؟ ما کجاییم؟ فریاد جمعی و ناامیدی ما در کجاست؟ ما که با تصور زیستن و بالیدن به عنوان فرزندان خاک، برای بقا میکوشیم و از روح و جسمی باشکوه و زیبایی همیشگیمان عزت میجوییم، در حالی نظارهگریم که نمیتوانیم روح یخزده این سیستم غیرانسانی را ذوب کنیم. چند شمشیر کاغذی لازم است تا سر این سیستم را از تنش جدا کنیم؟ چند تندیس باشکوه خدایان را باید به کار گرفت …
