جوان آنلاین: نسل نوجوان امروز دیگر صرفاً دریافتکننده پیامهای رسانهای نیست؛ او در میان انبوهی از روایتها، پلتفرمها و تولیدکنندگان محتوا دست به انتخاب میزند، پیامها را بازتفسیر میکند و گاه خود نیز به تولیدکننده محتوا تبدیل میشود. در چنین شرایطی، تکیه بر رویکردهای یکسویه و محدودکننده نهتنها به تقویت مرجعیت رسانههای رسمی کمک نمیکند، بلکه فاصله آنها با نسل جدید را نیز افزایش میدهد. بازتعریف رابطه رسانه با نوجوانان، پذیرش واقعیت زیست رسانهای جدید و تقویت سواد رسانهای، از مهمترین پیشنیازهای برقراری ارتباط مؤثر با این نسل به شمار میرود.
احمد کارخانه، مدرس دانشگاه و کارشناس رسمی دادگستری در حوزه خبرنگاری و روزنامهنگاری، در پاسخ به این پرسش که بزرگترین سوءبرداشت رسانهای درباره نسل جدید چیست، میگوید: «بهنظر من، بزرگترین خطای تحلیلی ما درباره نسل جدید این است که نوجوان امروز را صرفاً مصرفکننده منفعل پیام فرض میکنیم، در حالی که او در واقع یک کنشگر فعال در محیط رسانهای است. نسل جدید فقط دریافتکننده محتوا نیست، بلکه دائماً در حال انتخاب، بازنشر، تفسیر، مقایسه و حتی بازآفرینی پیامهاست. بنابراین اگر با همان الگوهای سنتی نصیحتمحور، یکسویه و از بالا به پایین با او مواجه شویم، طبیعی است که ارتباط مؤثر شکل نگیرد.»
او ادامه میدهد: «رسانههای رسمی و حتی بخشی از نظام آموزشی، هنوز درک کاملی از این واقعیت ندارند که نوجوان امروز در یک زیستبوم ارتباطی چندمنبعی و پرشتاب زندگی میکند. او همزمان از مدرسه، خانواده، شبکههای اجتماعی، پلتفرمهای ویدئویی، بازیها، بلاگرها و اینفلوئنسرها پیام دریافت میکند. در چنین فضایی، دیگر نمیتوان با زبان دستوری و بدون اقناع، انتظار همراهی داشت. یکی از سوءبرداشتهای رایج این است که اگر نوجوان به بلاگر یا یوتیوبر توجه میکند، الزاماً دچار سطحینگری یا انحراف شده است، در حالی که در بسیاری از موارد، او صرفاً به دنبال زبان قابلفهم، روایت جذاب، هویتیابی و احساس دیدهشدن است؛ چیزهایی که گاه در رسانههای رسمی کمتر پیدا میکند.»
این مدرس دانشگاه معتقد است که مسئله اصلی این نیست که چرا نوجوانان در فضای مجازی حضور دارند؛ مسئله این است که چرا ما نتوانستهایم در این فضا مرجعیت ارتباطی معتبر، …
