پس از قطعنامه ۵۹۸ اشک می‌ریخت که چرا شهید نشده است

جوان آنلاین: اکرم اعلمی همسر معلم شهید علیرضا قدمی و خواهر شهیدان محمدباقر و مهدی اعلمی است. وی سال‌های پرالتهاب مبارزه با رژیم پهلوی و روز‌های سرنوشت‌ساز پیروزی انقلاب را از نزدیک تجربه کرده است. این همسر شهید در گفت‌و‌گو با ما روایتگر بخش‌هایی از خاطرات و همراهی‌اش با شهید قدمی شد؛ از جوانی که با قرآن و مبارزه قدم در مسیر انقلاب گذاشت، زندان‌های ساواک را تحمل کرد، پس از پیروزی انقلاب به جهاد فرهنگی و تعلیم و تربیت پرداخت و سرانجام در راه دفاع از آرمان‌هایش به شهادت رسید. اعلمی روایت می‌کند که چگونه علیرضا قدمی پیش از آنکه همسرش باشد، یک مبارز انقلابی، قاری قرآن و انسانی پایبند به ارزش‌هایی بود که تمام زندگی‌اش را وقف آن کرده بود. 

همسر شما از فعالان انقلابی بودند، چه خاطراتی از روز‌های مبارزه با طاغوت تعریف می‌کردند؟ 

همسرم شهید علیرضا قدمی سال ۱۳۵۶ به دست ساواک دستگیر و زندانی شده بود. پس از آزادی گاهی از خاطرات آن روز‌ها برایمان تعریف می‌کرد. ما دخترخاله و پسرخاله بودیم و آن زمان هنوز وصلت نکرده بودیم. هرچند ایشان ذاتاً بسیار کم‌حرف بود و به ندرت از سختی‌هایی که در زندان کشیده بود سخن می‌گفت. گاهی تعریف می‌کرد «در زندان، پاکت‌های کاغذی میوه را به نوار‌های باریک تبدیل می‌کردم و روی آنها یادداشت‌هایی از خاطرات و اتفاقات زندان می‌نوشتم. بعد این نوشته‌ها را لابه‌لای در سلول پنهان می‌کردم تا اگر روزی آزاد شدم، آنها را با خودم بیرون بیاورم». شهید با پیروزی انقلاب و آزادی زندانیان سیاسی در ۲۲ بهمن، فرصت برداشتن آن یادداشت‌ها را پیدا نکرده بود، اما فردای آن روز دوباره به زندان می‌رود و نوشته‌هایش را از همان محل خارج می‌کند. 

در دوران مبارزات انقلابی‌شان چند سال داشتند؟ 

شهید قدمی از نوجوانی در مسیر مبارزه با رژیم پهلوی قرار داشت. قاری قرآن بود و جلسات قرآنی برگزار می‌کرد و در کنار آموزش قرآن، فعالیت‌های انقلابی و روشنگری نیز می‌کرد. ایشان در حالی که فقط ۱۹ سال داشت و در دانشگاه پذیرفته شده بود، هنگام مراجعه برای نام‌نویسی به دست مأموران ساواک دستگیر شده بود. او را به محل نامعلومی منتقل کردند و ماه‌ها تحت شکنجه قرار دادند. حدود هفت تا هشت ماه خانواده‌اش هیچ اطلاعی از محل نگهداری او نداشتند تا اینکه سرانجام فهمیدند در زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری …