میرا قربانی فر
بررسیهای میدانی و گفتوگوی اختصاصی با ساکنان منطقه نشان میدهد در حالی که مردم برخی روستاها ماههاست چشمانتظار باز شدن شیرهای آب هستند، حال ناچارند آب مورد نیاز خود را با تانکر تهیه کنند یا از منابعی استفاده کنند که حتی خودشان نیز به سالم بودن آن اطمینان ندارند؛ بحرانی که این روزها به یکی از جدیترین مطالبات ساکنان بزرگترین جزیره ایران تبدیل شده است
«چهار ماه است شیر آب خانهمان باز نشده. حالا فقط با تانکر زندگی میکنیم. من توانستم سه میلیون تومان بدهم و آب بخرم، اما خیلی از روستاییها حتی همین پول را هم ندارند.» این روایت یکی از ساکنان روستای طبل در جزیره قشم است؛ جزیرهای که در میان آبهای نیلگون خلیج فارس قرار دارد اما در برخی از روستاهایش، آب آشامیدنی به کالایی گرانقیمت و کمیاب تبدیل شده است. بررسیهای میدانی و گفتوگو با ساکنان منطقه نیز نشان میدهد در حالی که مردم برخی روستاها ماههاست چشمانتظار باز شدن شیرهای آب هستند، حال ناچارند آب مورد نیاز خود را با تانکر تهیه کنند یا از منابعی استفاده کنند که حتی خودشان نیز به سالم بودن آن اطمینان ندارند؛ بحرانی که این روزها به یکی از جدیترین مطالبات ساکنان بزرگترین جزیره ایران تبدیل شده است.
چهار ماه زندگی با تانکر
«آب لولهکشی ما ماهی یک بار هم باز نمیشود؛ الان هم تقریباً چهار ماه است که اصلاً باز نشده.» این اما نخستین جملهای است که یکی از ساکنان روستای طبل در گفتوگو با آوش میگوید؛ جملهای که بیش از هر آمار و عددی، وضعیت امروز برخی روستاهای قشم را توصیف میکند.
این ساکن قشم که میگوید از تهران برای زندگی به این جزیره رفته است به آوش توضیح میدهد که پس از آسیب دیدن یکی از تأسیسات آبشیرینکن در جریان حملات ماههای گذشته آمریکایی ها، وضعیت آب در بخشی از جزیره به شدت بحرانی شده است. به گفته او، اکنون تنها مقدار محدودی آب به وسیله تانکر میان برخی مناطق توزیع میشود و همین مقدار نیز پاسخگوی نیاز مردم نیست. او میگوید «فقط در حدی که بتوانند …
