رامین پرتو
شرق آسیا در روزهایی که بخش بزرگی از توجه جهانی به بحرانهای غرب آسیا معطوف شده، در حال ورود به مرحلهای تازه از رقابت امنیتی است؛ مرحلهای که در آن ایالات متحده تلاش میکند همزمان بازدارندگی در برابر کره شمالی را حفظ کند، ائتلافهای خود با ژاپن و کره جنوبی را منسجم نگه دارد و در محیط پیرامونی چین حضور فعالتری داشته باشد.
اعلام برگزاری رزمایش سهجانبه «لبه آزادی» از ۹ تا ۱۱ سپتامبر، آن هم با تمرکز بر تهدیدهای موشکی و هستهای پیونگیانگ، نشانه همین رویکرد چندلایه است. ستاد مشترک ارتش کره جنوبی اعلام کرده این رزمایش در آبهای بینالمللی جنوب و شرق جزیره ججو برگزار میشود و هدف آن ارزیابی آمادگی در برابر تهدیدهای موشکی و هستهای کره شمالی است. این تصمیم در شرایطی گرفته شده که دونالد ترامپ همزمان ابعاد رزمایش بزرگ آمریکا و کره جنوبی را کاهش داده و یک تمرین مشترک تفنگداران دریایی را نیز لغو کرده است؛ اقدامی که بخشی از آن به اختلاف واشنگتن و سئول بر سر مشارکت کره جنوبی در جنگ ایران نسبت داده شده است.
روی کاغذ، این دو اقدام متناقض به نظر میرسند، اما در سطح راهبردی میتوان آنها را مکمل یکدیگر دانست که ریشه در کاهش تمرینهای دوجانبه برای ایجاد فضای سیاسی جهت گفتوگو با پیونگیانگ و حفظ رزمایش سهجانبه برای جلوگیری از تضعیف بازدارندگی منطقهای دارد. رویترز نیز گزارش داده است که سئول ضمن حمایت از تلاش ترامپ برای ازسرگیری گفتوگو با کیم جونگ اون، خواهان آن است که آمادگی امنیتی و نقش این کشور در روند مذاکرات تضعیف نشود.
پکن به احتمال زیاد این رزمایش را بخشی از روند گسترش شبکههای امنیتی آمریکا در اطراف چین میبیند، حتی اگر مأموریت رسمی آن مقابله با برنامه موشکی و هستهای کره شمالی باشد. اما اهمیت موضوع زمانی بیشتر میشود که روابط چین و پیونگیانگ بار دیگر در حال تقویت بوده و حالا روسیه نیز به عنوان ضلع سوم وارد این روابط شده است
چرا رزمایش موشکی و هستهای ادامه دارد؟
اما سوال این است که چرا این رزمایش برگزار میشود؟ نخستین دلیل، تفاوت میان …
