سعیده علیپور
چند ده نفر در ساحل میانکاله کنار هم ایستادهاند و زنجیرهای انسانی ساختهاند؛ نه برای حفاظت از تالاب یا اعتراض به خشکشدن آن، بلکه برای «مقابله با بیحجابی». انتشار تصاویر این تجمع در روزهای پایانی مرداد، اگر به تنهایی دیده شود شاید بتوان آن را کنشی محدود از سوی گروهی از شهروندان دانست، اما قرار دادن آن کنار مجموعه خبرهای چند هفته اخیر تصویر دیگری میسازد. پلمب پیدرپی کافهها و واحدهای صنفی، تشکیل «قرارگاه عفاف و حجاب» در برخی استانها، تأکید دوباره برخی چهرههای سیاسی و مذهبی بر ضرورت مداخله در پوشش شهروندان و در نهایت اعلام دادستان تهران مبنی بر برخورد «جدی» با آنچه «جرایم منافی عفت» در کافهها و رستورانها خوانده میشود، مجموعهای از اتفاقات است که نشان میدهد موضوع حجاب بار دیگر، آرامآرام، در حال بازگشت به صدر منازعات اجتماعی است.
زنجیرهای در ساحل
خبر زنجیره انسانی میانکاله نخست در شبکههای اجتماعی منتشر شد، اما خیلی زود رسانههای رسمیتر نیز آن را بازتاب دادند. خبرگزاری فارس شامگاه ۲۹ مرداد ویدئویی از این تجمع منتشر کرد و آن را «تشکیل زنجیره انسانی در ساحل میانکاله برای حمایت از مقابله با کشف حجاب» خواند. برخی رسانهها و کانالهای نزدیک به جریانهای حامی سیاستهای سختگیرانه حجاب نیز همین تصاویر را با عنوان حمایت از «طرح نور فراجا» منتشر کردند. درباره برگزارکنندگان و اینکه این تجمع با هماهنگی کدام نهاد انجام شده، تاکنون توضیح رسمی روشنی منتشر نشده است.
همین ابهام شاید یکی از مهمترین وجوه ماجرا باشد. آنچه در میانکاله دیده شد، برخورد مستقیم پلیس نبود؛ گروهی از شهروندان وارد عرصهای شدند که اجرای قانون و تأمین نظم عمومی اساساً مسئولیت نهادهای رسمی است. تجربه سالهای گذشته نیز نشان داده است که ورود گروههای غیررسمی به مناقشه حجاب، بهویژه در فضای عمومی، میتواند یک اختلاف فرهنگی و اجتماعی را به رویارویی مستقیم میان شهروندان تبدیل کند.
واکنش عبدالله رمضانزاده نیز دقیقاً …
