رامتین موثق
در روزهای پایانی هفته گذشته، قیمتها در بازارهای مالی مقداری عقبنشینی کردند و برای مثال، قیمت دلار از محدود 204 هزارتومان به زیر کانال 200 هزارتومانی، 198 هزارتومان، رسید. با کاهش جزئی قیمت در بازار ارز، نهادهای حاکمیتی، به خصوص بانک مرکزی، ادعا کردند که این «کاهش» قیمت در بازارهای مالی، در نتیجه سیاستهای بانک مرکزی برای مقابله با نوسانات نرخ ارز بوده است؛ به خصوص سیاستی موسوم به «عرضه 500 میلیون دلار اسکناس در شبکه بانکی»!
تخصیص دلار به هر کد ملی، یک سیاست شکستخورده است که آن را بارها امتحان کردهایمیک سیاستی است که در هر بار امتحان گذشته، نمره مردودی گرفته و همواره شکست خورده است. اکنون چه توانی در ذخایر ارزی داریم که میخواهیم همان تجربه شکست خورده قبلی را تکرار کنیم؟ به اقتصاد و توان ارزی ما چه مولفه مثبتی، نسبت به گذشته اضافه شده است؟!
اکنون مشخص شده است که این 500 میلیون دلارِ اسکناسی قرار است به اشخاص حقیقی و حقوقی اختصاص یابد. در ادامه این سیاست، امکان خرید ١٠٠٠ دلار دولتی برای هر ایرانی با کد ملی ایجاد شده که نرخ پایه این دلار، 195 هزارتومان است که یک فاصله 3 تا 4 هزارتومانی با دلار بازار آزاد دارد. همچنین بنا به اصلاحیه ماده ۵ دستورالعمل اجرایی نحوه خرید و فروش ارز بهصورت اسکناس، سقف فروش ارز به اشخاص حقوقی به ۵ هزار یورو افزایش یافت.
سیاست پولی انقباضی یا ارزپاشی؟!
اقدام به خرید و فروش ارز، یکی از ابزارهای سیاستگذار است که در مبانی اقتصادکلان نیز مورد تایید قرار گرفته اما هر سیاستی در علم اقتصاد، پیشفرضها و شرایطی دارد.
در نظامهای اقتصادی با نرخ ارز ثابت، هدف سیاستگذار ثابت نگه داشتن نرخ ارز است و با توجه به این هدف، در نوسانات اقتصادی، اقدام به عرضه یا تقاضای ارز میکند. در مواقعی که قیمت دلار میل به افزایش دارد، سیاستگذار به عنوان عرضهکننده وارد بازار میشود تا با افزایش عرضه، نرخ ارز را در محدودهی ثابت گذشته نگه دارد. این سیاست مانند یک سیاست پولی انقباضی عمل میکند زیرا اولا پول در دست افراد را جمعآوری میکند و ثانیا، مانع ورود پول به بازارهای …
