آرمان امروز- گروه جامعه: یک خانم پشت فرمان موتورسیکلت؛ تصویری که شاید چند سال پیش برای بسیاری از شهروندان غیرمعمول بود، امروز در خیابانهای شهر چندان عجیب نیست. زنان موتورسوار دیگر فقط یک استثنا نیستند. آنها در خیابانها تردد میکنند، به محل کار و دانشگاه میروند، خرید میکنند و بخشی از زندگی روزمره خود را با موتورسیکلت پیش میبرند. به این ترتیب، جامعه پیش از آنکه قانون تکلیف این موضوع را بهطور کامل روشن کند، مسیر خود را پیدا کرده است. حالا بحث صدور گواهینامه موتورسیکلت برای زنان در شرایطی جدیتر از همیشه دنبال میشود که اصل ماجرا دیگر فقط «اجازه موتورسواری» نیست؛ مسئله، رسمیشدن یک واقعیت اجتماعی است. گواهینامه میتواند آموزش، مهارت، مسئولیتپذیری، قانونمندی و در نهایت امنیت بیشتری برای زنانی به همراه داشته باشد که میخواهند از موتورسیکلت به عنوان وسیله حملونقل استفاده کنند. پروین داداندیش، مشاور وزیر و رئیس مرکز امور زنان و خانواده وزارت کشور، در گفتوگویی درباره همین موضوع تأکید کرده است که از نظر قانون، مانعی برای صدور گواهینامه موتورسیکلت برای زنان وجود ندارد. او توضیح داده که قانون، راهنمایی و رانندگی را برای صدور گواهینامه موتورسیکلت مجاز کرده اما در مورد زنان سکوت کرده است؛ بنابراین از نظر حقوقی نمیتوان این سکوت را الزاماً به معنای ممنوعیت تلقی کرد. به گفته او، پلیس راهور و دولت نیز بر همین مبنا پیگیر به نتیجه رساندن موضوع بودهاند. این نکته اهمیت زیادی دارد؛ زیرا سالها مسئله موتورسواری زنان در فضایی میان قانون، عرف و برداشتهای اجتماعی معلق مانده بود. در حالی که اگر قرار باشد یک زن موتورسوار باشد، منطقیترین مسیر آن است که امکان آموزش رسمی، آزمون مهارت و دریافت گواهینامه برای او فراهم شود، نه اینکه واقعیت اجتماعی نادیده گرفته شود.
یک مطالبه اجتماعی، نه یک تفریح
اهمیت این تحول شاید دقیقاً در همینجا باشد. ما دههها با محدودیتهایی مواجه بودهایم که برخی از آنها به مرور زمان آنقدر عادی شدهاند که کمتر کسی درباره ضرورت واقعیشان سؤال کرده است. موتورسیکلتسواری زنان نیز یکی از همین موارد بود؛ محدودیتی که سالها ادامه داشت، در حالی که جامعه به تدریج راه دیگری را انتخاب کرد. اکنون اگر دولت چهاردهم بتواند این مطالبه را به نتیجه برساند، …
