دروغ نگفته‌ام، مردم دوستم دارند

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

چند روزی است که اکبر عبدی،‌ یکی از بااستعدادترین بازیگران تاریخ سینمای ایران به دیار باقی شتافت؛ در سن ۶۶سالگی که به نظرم تازه شروع زندگی هنری او بود و فرصت ایفای نقش های ماندگار داشت! درسینمای جهان بازیگران خوب در سنین بالا نه تنها بازنشسته نمی شوند بلکه تازه شخصیت هایی خلق می کنندکه جانشینی نمی توان برای آنها متصورشد! دراین مورد مثال زیاد است. به طور نمونه کسی مثل آنتونی هاپکینز در 60 سالگی فیلم «سکوت بره‌ها» ویا در 80 سالگی فیلم «پدر» را بازی می‌کند که هر دو شاهکار بازیگری هستند ویا برایان کرانستون در 57 سالگی سبک بازی اش در سریال «بریکینگ بد» کلاس درس است. بااین نگاه باید حسرت خورد که اکبر عبدی همچنان می توانست مفهوم بازیگری درایران را بسط دهدو تعمیق بخشد، امانشد که استعدادهایش شکوفا شودکه تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل! خوشبختانه در 23 اسفندماه 1391 فرصتی فراهم شد با او درباره بازیگری و دنیای ذهنی‌اش گفت‌وگویی در روزنامه شرق انجام دهم که آنچه می‌خوانید ماحصل آن است: چند وقت پیش در یکی از روزنامه‌ها در یادداشتی درباره اکبر عبدی، تیتر «بازیگری برای تمام فصول» را انتخاب کردم. دست‌کم گفت‌وگوی حاضر اگر به کسی این توصیف را ثابت نکند، به خود من ثابت کرد که درست گفتم. در پاسی ازشب، در میانه بارش دل‌انگیز برف در تهران که مدت‌ها ما تهرانی چشم به آسمان داشتیم تا دانه‌هایش آلودگی‌های این شهر را بشوید و با خود ببرد، با او قرار گذاشتم و روبه‌رویش نشستم. بعد از هفت ساعت گریم سخت برای بازی درفیلمی، پذیرایم شد. از خاطرات و نگاهش به سینما گفت. از مارکز و فیلمسازان موردعلاقه‌اش حرف‌های تازه‌ای زد. در حین مصاحبه دو بار برایم چای آورد و ظرف میوه را به طرفم تعارف کرد. در گرماگرم گفت‌وگو بودیم و من هیجان‌زده سوالاتم را مطرح می‌کردم که ناگهان صدای بچه گربه آمد. من که همیشه از گربه گریزانم به آقای عبدی با ترس گفتم گربه اینجاست؟! خندید و با لحن آرام گفت بله. نمی‌دانستم چه کنم؛ فرار …