به گزارش گروه رسانهای شرق،
سهم ۷.۱۴درصدی اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص ملی، فارغ از اینکه چگونه در یک اکوسیستمی که هر روز به خاطر فیلترینگ و قطعی اینترنت، کوچک و کوچکتر میشود، به این عدد رسیده، تصویری از یک اقتصاد دیجیتال یکدست و رو به رشد را نشان نمیدهد. پشت این عدد، شکافی عمیق میان لایههای مختلف این اقتصاد شکل گرفته است؛ جایی که پلتفرمها، خدمات مالی، تجارت الکترونیکی، محتوای دیجیتال و دیگر فعالیتهای لایههای دوم و سوم این اقتصاد توانستهاند به رشد خود ادامه دهند، اما هسته اقتصاد دیجیتال، یعنی همان زیرساخت و شبکهای که قرار است این خدمات را روی دوش خود حمل کند، با افزایش هزینه سرمایهگذاری و کندشدن ضرباهنگ توسعه مواجه شده است. احسان چیتساز، معاون سیاستگذاری و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات در گفتوگو با «شرق» تأکید میکند که افزایش سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص داخلی لزوما به معنای سالمترشدن این اکوسیستم نیست؛ همانطور که رشد ارزش خدمات دیجیتال را نمیتوان با رشد ظرفیت زیرساختی یکی گرفت. به گفته او، سهم ۷.۱۴درصدی مربوط به عملکرد سال ۱۴۰۳ است و هنوز جنگ، قطعیهای اینترنت و ۸۸ روز اختلال ارتباطی سال ۱۴۰۵ در این عدد جایی ندارند. با این حال، چیتساز احتمال میدهد سهم اقتصاد دیجیتال در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ حتی با وجود این شوکها افزایش پیدا کند؛ نه لزوما چون اقتصاد دیجیتال بزرگتر شده، بلکه چون بخشی از فعالیتهای دیجیتال در داخل کشور رشد کرده و همزمان ممکن است تولید ناخالص داخلی به دلیل تورم اقتصادی با سرعت بیشتری کوچک شده باشد. این همان پارادوکسی است که عدد ۷.۱۴ درصد را از یک «خبر خوب» ساده به مسئلهای برای سیاستگذاری تبدیل میکند: اقتصادی که در لایه خدمات جلو میرود، اما هسته زیرساختیاش از نفس افتاده است.
آبان گذشته در یک گفتوگوی تلویزیونی از سهم 4.2درصدی اقتصاد دیجیتال در تولید ناخالص ملی در سال 1402 صحبت کردید و اینکه سهم اقتصاد دیجیتال ما نسبت به سالهای گذشته (1400 و 1401) رو به کاهش بوده، اما حالا اعلام …
