فال گرفتن از آثار ادبی، از باورهای کهن این مرز و بوم است. در گذر زمان ساکنان این خاک به ادیبانی که گمان میبردند بهرهای از کلام حق دارند رجوع میشد. با این حال، اما در گذر زمان تنها تفال به حافظ در فرهنگ عامیانه ما باقی مانده است.
پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود
مهرورزی تو با ما شهره آفاق بود
یاد باد آن صحبت شبها که با نوشین لبان
بحث سر عشق و ذکر حلقه عشاق بود
پیش از این کاین سقف سبز و طاق مینا برکشند
منظر چشم مرا ابروی جانان طاق بود
از دم صبح ازل تا آخر شام ابد
دوستی و مهر بر یک عهد و یک میثاق بود
سایه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد
ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود
حسن مه رویان مجلس گر چه دل میبرد و دین
بحث ما در لطف طبع و خوبی اخلاق بود
بر در شاهم گدایی نکتهای در کار کرد
گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزاق بود
شرح لغت:شرح جلالی بر حافظپیش از اینت: پیش از این ، ترا …./ شهره آفاق :زبانزد همگان ، مشهور جهان / اندیشه:فکر و تدارک ، فکر وتدبیر و چاره جویی/ صحبت :مصاحبت ، معاشرت ، مجالست ، هم نشینی /حلقه عشاق: گردهمایی عاشقان /بحث:مباحثه ، گفت گو /لطف طبع:سبک روحی ، نرم خوبی ، نکو خویی ، خوش اخلاقی/سقف سبز: گنبد سبز اخضر ، کنایه از آسمان . تفسیر عرفانی:
۱- هر روز میگویی دریغ از روز گذشته. …
