هفت صبح| همین چند سال پیش بود که برخی از نمایندگان مجلس در قالب طرح عفاف و حجاب تصویب کردند که دوربینهای وزارت اطلاعات، سازمان انرژی اتمی و وزارت دفاع و نیروهای مسلح برای شناسایی متخلفان در اختیار فراجا قرار گیرد. یعنی دوربینهایی که برای حفظ امنیت مراکز حساس ایران و همین طور پیدا کردن جاسوسها و رخنه به تاسیسات امنیتی و نظامی و هستهای ایران کاربرد داشتند قرار شد برای کشف بدحجابان به کار گرفته شوند. بعدها بسیاری از فعالان سیاسی و مسئولان ارجایی گفتند که هر کسی که توصیه کرده این بخش به طرح عفاف و حجاب اضافه شود قطعا مشکوک است.
حالا نمایندگان مجلس کلیات طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه را تصویب کردند. هیچ آدم عاقلی در ایران نمیتواند منکر مسئله نفوذ باشد. نفوذ امنیتی، اقتصادی و سیاسی واقعیت مهمی است و مقابله با آن وظیفه حاکمیت. اکنون نمایندگان مجلس در قالب یک طرح عجیب برای شکار نفوذ، تور را آنقدر بزرگ کردهاند که خبرنگار، استاد دانشگاه، پژوهشگر، هنرمند و فعال مدنی هم در آن قرار میگیرد. طوری که همه مردم ایران مجرم هستند مگر این که خلافش ثابت شود. یک مسئله مهم اینجا وجود داد. قانونی تصویب شده که قرار است با نفوذ برخورد کند، اما در عمل برای طیف بزرگی از ارتباطات مشروع نیز هزینه و نگرانی ایجاد میکند.
در ماده نخست، رفتارهایی که تحت هدایت یا آموزش سرویسهای خارجی انجام شوند و به امنیت، استقلال، تمامیت ارضی، بودجه عمومی یا «اعتماد مردم به نظام» لطمه بزنند، مشمول مجازاتهای بسیار سنگین شدهاند. این بخش از طرح از منظر اصل مبارزه با نفوذ قابل فهم است. هیچ کشوری نمیتواند نسبت به فعالیت سازمانیافته سرویسهای اطلاعاتی خارجی بیتفاوت باشد. اما تعریفها و مصادیق، برای مرحله اجرا به اندازه کافی دقیق نیست. عباراتی مانند «مخدوش شدن اعتماد مردم»، «ضربه به مصالح اساسی نظام» یا اثرگذاری بر مشارکت و آرای مردم، حوزههای تفسیری گستردهای ایجاد میکنند.
درحالی که قانون کیفری جایی برای ابهام نیست. شهروند باید بداند کدام رفتار دقیقاً جرم است. خبرنگار باید بداند کدام گفتوگو ممنوع است. استاد دانشگاه باید بداند همکاری علمی با چه نهادی مجاز و با چه نهادی ممنوع است. فعال مدنی باید بداند دریافت …
