
به گزارش هفت صبح، در روزهایی که خیابانهای تهران میزبان تبلیغات گسترده شهری است، برخی بیلبوردها با روشی متفاوت توجه رهگذران را جلب کردهاند؛ کلماتی که به جای نمایش معمول، به چند بخش تقسیم شدهاند و مخاطب باید برای درک پیام، اجزای آن را کنار هم قرار دهد.طراحان این شیوه تبلیغاتی، هدف خود را درگیر کردن ذهن مخاطب و ایجاد مکث بیشتر عنوان میکنند؛ چرا که در دنیای تبلیغات، حتی چند ثانیه توجه بیشتر میتواند یک موفقیت محسوب شود. با این حال، منتقدان معتقدند بیلبورد شهری با دیگر قالبهای تبلیغاتی تفاوت دارد و مخاطب هنگام عبور از خیابان یا رانندگی، فرصت حل کردن یک معمای نوشتاری را ندارد. وقتی یک تبلیغ از فروش کالا عبور میکند
کارشناسان فرهنگی معتقدند تبلیغات فقط محصول نمیفروشند، بلکه به مرور زمان بر سبک زندگی، شیوه ارتباط و حتی نوع نگاه جامعه به مسائل مختلف اثر میگذارند.
کیوان ارزاقی، داستاننویس و سفرنامهنویس، درباره این نوع تبلیغات نوشته است که هر بیلبورد و شعار تبلیغاتی علاوه بر معرفی یک محصول، پیشنهادی برای نوع نگاه به جهان ارائه میدهد.او معتقد است بازی با حروف فارسی در نگاه نخست میتواند خلاقانه به نظر برسد، اما پرسش اصلی این است که آیا هر اقدامی که توجه مخاطب را جلب میکند، الزاماً ارزش فرهنگی نیز دارد؟
از نگاه این نویسنده، زبان فارسی تنها مجموعهای از واژهها نیست، بلکه بخشی از حافظه تاریخی و فرهنگی جامعه است و دستکاری قواعد خواندن و نوشتن برای جلب توجه، اگر به یک روند تبدیل شود، میتواند حساسیت عمومی نسبت به زبان را کاهش دهد.
او همچنین به پیام اقتصادی برخی تبلیغات اشاره کرده و معتقد است ترویج گسترده خرید قسطی در تبلیغات، از یک راهکار مالی به یک سبک زندگی تبدیل شده است؛ به شکلی که بسیاری از نیازهای روزمره نیز با مفهوم خرید اعتباری معرفی میشوند. هشدار درباره عادی شدن بینظمی در نوشتار فارسی
بهروز صفرزاده، پژوهشگر حوزه فرهنگنویسی و ویراستار، نیز با انتقاد از این شیوه تبلیغاتی، معتقد است تلاش برای متفاوت بودن نباید به قیمت آسیب دیدن قواعد نوشتاری تمام شود.او با اشاره به اینکه هدف اصلی این تبلیغات احتمالاً …












