هفت صبح، مرتضی مهدیزاده | صفحه گوشی روشن است وبچه 6 ساله خانواده مشغول بازی با آن. انگشتهای کوچکش مدام روی صفحه حرکت میکنند و مرحله به مرحله جلو میرود. کنار دستش یک بطری نوشابه و بستهای خوراکی نیمهخورده مانده و اسباببازیهای گوشه اتاق که مدتهاست کسی سراغشان نرفته است. ساعتها میگذرد، بدون اینکه کودک از جایش بلند شود. بازی و سرگرمی حالا بیشتر در همان صفحه کوچک خلاصه شده است. جایی که میشود نشست، بازی کرد و همزمان خوراکی خورد.
دنیای کودکی هم مثل بسیاری چیزهای دیگر عوض شده است. کوچههایی که یک زمانی محل قرار بچهها برای فوتبال، دوچرخهسواری و بازیهای گروهی مثل هفت سنگ، قایم باشک و....بودند، حالا برای بسیاری از آنها بخشی از خاطرات نسلهای قبلاند. بازی کردن دیگر همیشه به بیرون رفتن از خانه، پیدا کردن همبازی و چند ساعت دویدن نیاز ندارد. کافی است گوشی یا تبلت روشن شود تا دنیایی ازانواع بازی و سرگرمیها در اختیارکودک قرار بگیرد.
اما این تغییر فقط به فناوری برنمیگردد. شهرها بیشتر برای تردد خودروها طراحی شدهاند تا برای بچهها و زندگی، فضای امن برای بازی کودکان محدودتر شده، والدین زمان کمتری برای همراهی با بچهها دارند و نگرانی درباره بازی آنها در فضای بیرون بیشتر شده است. در چنین شرایطی، گوشی و تبلت به یکی از سادهترین گزینهها برای پر کردن ساعتهای خالی بچهها تبدیل شدهاند. سرگرمیای که نه پارک میخواهد، نه همبازی و نه حتی بلند شدن از جای خود.
همزمان، شکل غذا خوردن هم تغییر کرده است. فستفود، نوشابه، تنقلات و خوراکیهای پرکالری سهم قابل توجهی در تغذیه برخی کودکان پیدا کردهاند. ترکیب این دو تغییر، یعنی تحرک کمتر و دریافت کالری بیشتر، همان نقطهای است که نگرانی درباره اضافهوزن و چاقی کودکان را جدی میکند.
اما مسئله فقط شکل تازه سرگرمی نیست. وقتی دویدن و بازی کردن جای خود را به ساعتها نشستن پای صفحه نمایش میدهد و خوراکیهای پرکالری هم سهم بیشتری در برنامه روزانه بچهها پیدا میکنند، اضافهوزن و چاقی میتواند زودتر سراغشان بیاید. زنگ خطری که کارشناسان میگویند ممکن است اثرش سالها بعد، در قالب شیوع موجی از بیماریهایی مثل دیابت دیده شود.
تفریحی که در گوشی خلاصه شده
بعد …
