رویکرد تأمین مالی طرف تقاضا با هدف پاسخگویی مؤثرتر به نیازهای مالی بنگاههای تولیدی و صنعتی و در راستای افزایش کارایی منابع بانکی در حال توسعه است. در این رویکرد، به جای تمرکز صرف بر پرداخت مستقیم تسهیلات به تولیدکننده، امکان تأمین مالی کالاهای نهایی و واسطه ای، از جمله خرید انواع محصولات تولیدی، مواد اولیه، ماشین آلات و تجهیزات مورد نیاز تولید، از طریق ابزارهای متنوع مالی فراهم میشود.
بر این اساس، بانک صنعت و معدن با توسعه ابزارهایی همچون خرید دین، تأمین مالی زنجیرهای، اعتبار اسنادی، برات الکترونیکی و سایر روشهای مبتنی بر اعتبارسنجی و جریان واقعی معاملات تلاش دارد منابع مالی را در مسیر صحیح تولید قرار داده و ضمن کاهش هزینه تأمین مالی، سرعت دسترسی بنگاهها به منابع مورد نیاز را افزایش دهد.
تأمین مالی طرف تقاضا همچنین میتواند با ایجاد ارتباط مؤثرتر میان خریداران و فروشندگان، زمینه شکلگیری زنجیرههای مالی شفاف و منسجم را فراهم کند. در این مدل، اعتبار مورد نیاز بنگاه در ارتباط با یک معامله واقعی ایجاد میشود و منابع مالی به جای ورود مستقیم و غیرهدفمند به حساب بنگاه، برای تأمین نیاز مشخص آن در زنجیره تولید به کار گرفته میشود.
این رویکرد از یک سو به کاهش نیاز بنگاهها به تسهیلات سرمایه در گردش سنتی کمک میکند و از سوی دیگر، امکان استفاده بهینهتر از منابع محدود بانکی و افزایش سرعت گردش نقدینگی در زنجیره تولید را فراهم خواهد کرد.
بانک صنعت و معدن در چارچوب برنامههای تحولآفرین خود، توسعه ابزارهای تأمین مالی زنجیرهای و تقویت تأمین مالی طرف تقاضا را با هدف هدایت اعتبارات به سمت فعالیتهای مولد، حمایت از تولید، افزایش بهرهوری منابع و کاهش ناترازی در نظام تأمین مالی بنگاهها دنبال میکند.
بر این اساس، حرکت از “تسهیلاتمحوری” به سمت “تأمین مالی مبتنی بر نیاز واقعی” یکی از رویکردهای مهم بانک صنعت و معدن در مسیر ایفای نقش مؤثرتر در تأمین مالی بخش صنعت و معدن و پشتیبانی از رشد پایدار تولید به شمار میرود.
