وی با تبیین استراتژی این مجموعه در افق ۱۴۱۰، بر نقش محوری آب، انرژی و فناوری در توسعه ماندگار و تاب آور تاکید کرد.
به گزارش عصر اقتصاد، این یادداشت اختصاصی توسط دکتر علی امرایی، مدیرعامل شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین برای مخاطبان این رسانه تدوین شده است که در ادامه میخوانید: مطالب پیشنهادی دولتِ در دستانِ تو: از رویای دیجیتال تا واقعیتِ زندگی ۱۴۰۵/۰۱/۱۸ نایب رئیس شورای رقابت: قیمت خودرو واقعی میشود ۱۴۰۱/۱۱/۱۸
برای دستیابی به توسعه ماندگار، باید از نگاه کمی به سمت کیفیت حرکت کنیم. گهرزمین به عنوان بازیگری آینده نگر، راهبرد خود را بر پایه سه محور آب، انرژی و فناوری بنا کرده است تا در افق ۱۴۱۰ به هلدینگی چند محصولی و پیشرو در صنعت معدن تبدیل شود.
این مجموعه می کوشد با اتکا به زیرساخت، بهره وری، فناوری و تنوع محصول، از یک تولیدکننده بزرگ سنگ آهن به بازیگری آینده نگر در معدن ایران تبدیل شود. در سال های گذشته، بسیاری از ما در صنعت معدن و فولاد، توسعه را بیشتر با شاخص های کمی سنجیده ایم.
اینکه چند میلیون تن به ظرفیت اضافه شد و چند واحد به مدار تولید رسید. این نگاه در دوره ای قابل دفاع بود، اما واقعیت این است که در شرایط امروز اقتصاد و صنعت ایران و تحولات جهانی، دیگر توسعه را نمی توان فقط با متر ظرفیت سازی اندازه گرفت.
توسعه، اگر قرار است ماندگار باشد، باید هم زمان سه ویژگی داشته باشد. بهره وری زا باشد، تاب آوری ایجاد کند و آینده نگر باشد. امروز صنعت معدن کشور در فضایی فعالیت می کند که پیچیدگی آن با گذشته قابل مقایسه نیست.
ناترازی انرژی، محدودیت منابع آبی، فشار هزینه های تولید، الزامات محیط زیستی، شتاب تحولات فناورانه و رقابت فشرده تر در بازارهای داخلی و منطقه ای، نشان می دهد که دوران تصمیم گیری های ساده و خطی به سر آمده است. در چنین فضایی، شرکتی موفق خواهد بود که توسعه را نه به عنوان مجموعه ای از پروژه های منفصل، بلکه به عنوان یک معماری منسجم برای ساخت آینده خود تعریف کند.
ما در گهرزمین نیز دقیقا از همین زاویه به توسعه نگاه می کنیم. باور داریم که هر پروژه ای که امروز آغاز می شود، باید فراتر از ایجاد ظرفیت، یک مزیت رقابتی پایدار برای فردای شرکت بسازد.
به همین دلیل، اولویت های توسعه ای ما در سال ۱۴۰۵ بر سه محور اصلی استوار شده است. تکمیل زنجیره ارزش و افزایش بهره وری دارایی های موجود، توسعه زیرساخت های راهبردی در حوزه آب، انرژی و حمل و نقل، و حرکت به سمت معدنکاری نوین مبتنی بر فناوری، نوآوری و تنوع بخشی به سبد محصولات. این سه محور، در کنار هم، معنای جدیدی از توسعه را شکل می دهند. توسعه ای که هدف آن صرفا بزرگ تر شدن نیست، بلکه مقاوم تر، هوشمندتر و رقابت پذیرتر شدن است. از ظرفیت سازی به مزیت سازی
اگر بخواهیم از منظر راهبردی به پروژه های در حال اجرای گهرزمین نگاه کنیم، باید آن ها را اجزای یک نقشه راه واحد بدانیم. پروژه IPCC یکی از روشن ترین مصادیق این رویکرد است. این پروژه، تنها یک طرح فنی برای تغییر شیوه حمل در معدن نیست، بلکه گامی در جهت معدنکاری نوین، کاهش مصرف سوخت، کاهش هزینه استخراج، کاهش استهلاک ماشین آلات و کاهش آلایندگی های زیست محیطی است.
همین منطق درباره پروژه بریکت سازی نیز صدق می کند. در فضای فعلی بازار، انعطاف پذیری در عرضه، کاهش ریسک های حمل و نقل و ایجاد امکان حضور موثرتر در بازارهای صادراتی، بخشی از توان رقابتی شرکت ها را می سازد. بریکت سازی، ابزاری برای ارتقای قدرت مانور تجاری و کاهش ریسک های عملیاتی است. آینده معدن از آب، انرژی و ریل می گذرد
یکی از واقعیت های انکارناپذیر امروز صنعت معدن و فولاد ایران، این است که مزیت رقابتی دیگر فقط در اختیار داشتن ذخیره معدنی یا ظرفیت نصب شده نیست. آب، انرژی و لجستیک، به همان اندازه ذخیره و تکنولوژی، در تعیین آینده شرکت ها نقش دارند.
بر همین اساس، توسعه زیرساخت برای ما یک فعالیت جانبی نیست، بلکه بخشی از هسته استراتژی شرکت است. پروژه انتقال آب از خلیج فارس برای تامین پایدار آب مجتمع های تولیدی، به ویژه پروژه های احیای بردسیر، از همین منظر اهمیت پیدا می کند.
همچنین مشارکت در تکمیل خطوط ریلی کرمان–سیرجان را نیز باید بخشی از همین نگاه دانست. زیرا توسعه صنعتی بدون توسعه لجستیکی، دیر یا زود با گلوگاه های جدی رو به رو خواهد شد. گهرزمین ۱۴۱۰ فراتر از سنگ آهن
شاید مهم ترین وجه تمایز رویکرد توسعه ای ما، در نگاه به افق ۱۴۱۰ نمایان شود. آینده گهرزمین را فراتر از سنگ آهن تعریف کرده ایم. این به معنای فاصله گرفتن از هویت اصلی شرکت نیست، بلکه به معنای تکامل آن است. ما در کنار تثبیت جایگاه خود در زنجیره فولاد، برنامه ریزی برای ورود به حوزه فلزات استراتژیک از جمله مس و طلا را آغاز کرده ایم.
پروژه لیچینگ مس در زاهدان و اکتشافات مس و طلا در محدوده های جیرفت، نخستین گام های عملی این رویکرد هستند. تنوع بخشی به سبد محصولات، برای ما یک انتخاب زودگذر نیست؛ یک ضرورت استراتژیک است. در جهان امروز، شرکت های معدنی آینده نگر، آن هایی هستند که خود را به یک محصول یا یک بازار محدود نمی کنند.
کاهش ریسک های بازار و حرکت به سمت شکل گیری یک هلدینگ معدنی چندمحصولی، بخشی از همین مسیر است.
مدیریت توسعه در یک شرکت بزرگ معدنی، فقط ساختن پروژه نیست؛ ساختن آینده است. آینده ای که بر پایه تولید پایدار و خلق ارزش ماندگار بنا شده باشد. تگ هادکتر علی امرایی سرمقاله گهر زمین معدنی و صنعتی گهر زمین
