از مهندسی متالورژی تا مستندسازی و فیلمنامهنویسی، بخشی از مسیر زندگی عسگری است. اما آنچه باعث شده است به فکر ساختن پادکستی با موضوع زندگی پایدار باشد، تجربههای زیسته او از کار داوطلبانه در سفر، اجرای پروژه مرمت خانهای ۲۰۰ساله در یزد، آشنایی با ابرخشتِ «نادر خلیلی» و معماری پایدار، کشاورزی پایدار و تجربه کنش اجتماعی در دوران سربازی با عنوان «پادگان سبز» است.
چنین تجربیاتی از رویارویی با اشکال مختلف توسعه پایدار، برای عسگری دستمایه ساخت پادکست «رضونانس» است. او در مورد شروع پروژه «رضونانس» به «پیام ما» میگوید: «از اواخر دوره سربازی در سال ۱۴۰۰ بود که ایده ساخت پادکستی با محوریت زندگی پایدار به ذهنم رسید؛ ایدهای که برگرفته از تجربه زیستهام در ارتباط و آشنایی با افراد و مفاهیمی بود که به زندگی بهمثابه عنصری جمعی و نه فردی مینگریستند؛ زندگیای که سیاره زمین را برای تمامی موجوداتش، از انسان، جانوران و گیاهان، زیستپذیر بکند.»
به گفته عسگری، پایداری با آگاهی جمعی، ارائه راهحل، کار عملی، شبکهسازی و تعامل محقق میشود و رسانه یکی از ابزارهای تحقق چنین هدفی است. در بین اشکال مختلف رسانه هم، پادکست بهعنوان رسانهای فراگیر و در دسترس، انتخاب اول او برای تولید محتوا است؛ محتوایی که طی سفرهای عسگری به شهرهای مختلف و در محل زندگی فرد موردنظر ضبط شده و نمود عملی گزاره «جهان بهمثابه یک استودیو» بهحساب میآید.
در برخی از اپیزودها، عسگری میزبان مهمانان پادکست در استودیو سبز هنری است؛ استودیویی که بر مبنای توسعه پایدار ساخته شده و عسگری در مورد شکلگیریاش میگوید: «ازآنجاییکه این روزها مفاهیمی همچون توسعه پایدار بهشدت گرفتار شعارزدگی هستند، دوست داشتم این مفهوم را نهفقط در نوع محتوای تولیدی، که در تکتک ارکان زندگیام جاری بکنم. بنابراین، زمین کشاورزی خانوادگی که داشتیم را بهشکل باغچهای درآوردم که تنفسگاه نامیدمش.»
«تنفسگاه»، عنوان اپیزود اول این پادکست هم است: «با ساختن سازه ابرخشت که مبتنی بر معماری پایدار است، استودیو سبز هنری را دایر کردم. کارهای تدوین پادکست و ضبط برخی از اپیزودها هم در همین استودیو انجام میشود.» زنجیره مهمانها و سوژهها
عبارت «شبکه میسیلیومی»، گزاره پرتکراری در پادکست «رضونانس» است. عسگری از مفهوم شبکه …
