مباحث مطرحشده پیرامون دلایل عدم انتشار فایلهای صوتی منتسب به آیتالله سید مجتبی خامنهای، به حوزهای فراتر از ملاحظات سیاسی و در زمره مباحث «امنیت سیگنال» و «حفاظت اطلاعات» وارد شده است. بر اساس تحلیلهای منتشرشده، با توجه به تکنولوژیهای پیشرفته تحلیل صوتی، هر صدای ضبطشده میتواند مانند یک اثر انگشت دیجیتال، اطلاعاتی حیاتی را افشا کند. تکنیکهای ردیابی و «فارنزیک صوتی»
سرویسهای اطلاعاتی و مراکز تحلیل دادههای صوتی، امروزه از روشهای پیچیدهای برای تحلیل فایلهای چندرسانهای استفاده میکنند. طبق گزارشهای فنی، موارد زیر از جمله دلایل امنیتی برای محدودیت در انتشار صوت محسوب میشوند: تحلیل آکوستیک و هندسه محیط: هر فضای بسته دارای یک «امضای صوتی» منحصربهفرد است. کارشناسان با محاسبه زمان بازگشت انرژی صدا (طنین)، حجم اتاق و ویژگیهای معماری محل ضبط را تخمین میزنند. آنالیز فرکانس شبکه برق: نوسانات شبکه برق شهری در هر منطقه الگوی خاصی دارد. سرویسهای اطلاعاتی با تطبیق نوسانات موجود در پسزمینه صدا با پایگاه داده لحظهای شبکه برق، میتوانند تاریخ، ساعت دقیق و حتی موقعیت جغرافیایی محل ضبط را استخراج کنند. شناسایی سختافزاری: میکروفونهای گوشیهای همراه و تجهیزات ضبط، هر کدام «اعوجاج هارمونیک» (Distortion) متفاوتی دارند. این نقص فنی تجهیزات، مانند اثر انگشت عمل کرده و دستگاه استفادهشده را مشخص میکند. نویزهای محیطی: صدای سیستمهای تهویه، ژنراتورها یا تجهیزات الکترونیکی پسزمینه، اطلاعات فنی دقیق و مشخصات محل حضور گوینده را لو میدهد. بیومتریک صوتی: فرکانسهای «فورمانت» (مربوط به مجرای صوتی) میتوانند ابعاد فیزیکی نای و دهان گوینده را شبیهسازی کنند. همچنین تحلیل الگوی تنفس و مکثها، وضعیت استرس یا سلامت جسمانی فرد را برای تحلیلگران مشخص میسازد.
این رویکردها نشان میدهد که در سطوح بالای حفاظتی، هرگونه فایل صوتی میتواند به عنوان یک منبع اطلاعاتی برای «پروفایلسازی» و جاسوسی فنی مورد استفاده قرار گیرد.
منبع : جمران
