قورمه سبزی بدون گوشت؛ خوش عطر، جاافتاده و اصیل، بدون نیاز به گوشت!

اگر به دنبال یک غذای جدید، ساده و خوشمزه بدون گوشت هستید، بریانی عدس را حتماً امتحان کنید. این غذای خوش عطر با الهام از آشپزی هندی، ترکیبی از برنج معطر، عدس و ادویه های گرم است که طعمی فوق العاده و لذت بخش دارد. با مواد ساده، یک غذای خاص و مجلسی آماده کنید.

مواد لازم: برنج ۳ پیمانه/عدس ۱۲۰ گرم/پیاز ۳ عدد (متوسط)/گوجه فرنگی ۳ عدد (متوسط)/سیر ۴ حبه/زنجبیل تازه رنده شده ۱ قاشق غذاخوری (قابل حذف)
زردچوبه ۱ قاشق چای خوری/ادویه کاری ۱ قاشق چای خوری/فلفل سیاه ۱ قاشق مرباخوری/ادویه بریانی ۱ قاشق چای خوری/نمک ۱ قاشق چای خوری/زعفران دم کرده ۳ قاشق غذاخوری/ماست ۳ قاشق غذاخوری/روغن یا کره به مقدار لازم

طرز تهیه:

مرحله اول: آماده سازی برنج و عدس
برنج را با آب و نمک خیس کنید (حداقل ۱ ساعت). عدس را نیز جداگانه با مقداری آب و کمی نمک بپزید تا کاملاً نرم شود اما له نشود. آب آن را خالی کنید و کنار بگذارید.

مرحله دوم: آماده سازی مواد
پیازها را خلالی خرد کنید. گوجه فرنگی ها را رنده یا نگینی خرد کنید. سیرها را رنده یا ریز خرد کنید.

مرحله سوم: تفت دادن پیاز و سیر
در یک قابلمه یا تابه بزرگ، مقداری روغن بریزید و پیازها را تفت دهید تا نرم و طلایی شوند. سیر و زنجبیل رنده شده را اضافه کنید و چند دقیقه تفت دهید تا عطر آنها بلند شود.

مرحله چهارم: اضافه کردن گوجه و ادویه
گوجه فرنگی خرد شده را به پیاز اضافه کنید و تفت دهید تا آب آن کشیده شود. زردچوبه، ادویه کاری، ادویه بریانی، فلفل سیاه و نمک را اضافه کنید و چند دقیقه تفت دهید تا ادویه ها عطر خود را پس دهند.

مرحله پنجم: اضافه کردن عدس و ماست
عدس پخته شده را به مواد اضافه کنید و خوب مخلوط کنید. ماست و زعفران دم کرده را نیز اضافه نمایید و هم بزنید تا مواد یکدست شوند. اجازه دهید ۵ تا ۱۰ دقیقه روی حرارت ملایم بپزد تا طعم ها به خورد هم بروند.

مرحله ششم: پخت برنج
برنج را در آب جوش با کمی نمک بریزید و تا حد نیم پز شدن بپزید. آبکش کنید.

مرحله هفتم: لایه سازی بریانی
در قابلمه ای که ته آن کمی روغن یا کره ریخته اید، یک لایه برنج بریزید، سپس مقداری از مخلوط عدس روی آن پخش کنید. این کار را تا تمام شدن مواد ادامه دهید. روی آخرین لایه را با برنج بپوشانید.

مرحله هشتم: دم کردن
روی قابلمه را با درب بپوشانید و با حرارت ملایم به مدت ۴۵ دقیقه تا ۱ ساعت دم کنید تا برنج کاملاً پخته و عطر ادویه ها به خورد آن برود.

مرحله نهم: سرو
بریانی را در ظرف مورد نظر برگردانید و با پیاز داغ، خلال بادام یا کشمش تزیین کنید. این غذا را با سالاد شیرازی، ماست یا ترشی سرو کنید.

نکات طلایی:

برای طعم بهتر، از برنج باسماتی استفاده کنید.
می توانید به جای عدس از نخود یا مخلوطی از حبوبات استفاده کنید.
در صورت تمایل، کمی زعفران بیشتر برای رنگ و عطر بهتر اضافه کنید.
این غذا را با نان تازه و سبزی خوردن نیز می توان سرو کرد.
اگر دوست دارید غذا تندتر شود، مقدار فلفل سیاه یا فلفل قرمز را افزایش دهید

گوبولی یکی از غذاهای محلی و بسیار محبوب استان هرمزگان است که اصالت آن را به کشور هند نسبت می دهند . این غذای جنوبی با برنج، مرغ، نخود، پیاز داغ فراوان و سیب زمینی سرخ شده تهیه می شود و طعمی فوق العاده خوش عطر و اشتهابرانگیز دارد . در اینجا یک دستور کامل و قابل اعتماد برای تهیه آن ارائه شده است.

مواد لازم برای پخت مرغ و تهیه آب مرغ:
ران یا سینه مرغ: به تعداد نفرات (حدود ۳۰۰-۵۰۰ گرم)/ پیاز: ۱ عدد بزرگ/ چوب دارچین: ۱ تکه/ برگ بو: ۲ عدد/ هل: ۳-۴ عدد (دانه ها)/ نمک، زردچوبه، فلفل سیاه، زیره: به مقدار لازم 

برای تهیه برنج: برنج: ۳ پیمانه/ پیاز: ۱ عدد (خلالی) آب مرغ (از مرحله قبل)/برای مواد کناری برنج (حشو):/ پیاز: ۲ عدد بزرگ (خلالی)/ نخود آبگوشتی: ۱ پیمانه (از شب قبل خیس شده و پخته)/ سیب زمینی: ۲ عدد متوسط (خلالی شده و سرخ شده)/ کشمش پلویی: ۱/۲ پیمانه (اختیاری)/ ادویه ها: پودر دارچین، پودر هل، پودر لیمو عمانی، ادویه کاری یا پلویی، نمک، فلفل سیاه 

طرز تهیه

مرحله اول: پختن نخود و مرغ

نخود را از شب قبل در آب خیس کنید. سپس با مقداری آب و نمک بپزید تا کاملاً نرم شود. آب آن را خالی کنید و کنار بگذارید .

در یک قابلمه، مرغ را با پیاز، چوب دارچین، برگ بو، دانه های هل، کمی نمک، زردچوبه و زیره بریزید. به اندازه ای آب اضافه کنید که روی مرغ را بپوشاند. بگذارید با حرارت ملایم بپزد تا مرغ کاملاً پخته و نرم شود (حدود ۴۵ دقیقه) .

پس از پخت، مرغ را از آب خارج کرده و کنار بگذارید. آب مرغ را با یک صافی تمیز صاف کنید تا ادویه های دانه ای جدا شوند. این آب مرغ طعم دار برای پخت برنج استفاده می شود .

مرحله دوم: پختن برنج

در قابلمه ای که می خواهید برنج را بپزید، کمی روغن بریزید و یک عدد پیاز خلالی را تفت دهید تا طلایی شود .

برنج را که از قبل خیس کرده اید، به پیاز اضافه کنید و یک دقیقه تفت دهید تا به روغن آغشته شود .

حالا آب مرغ صاف شده را به برنج اضافه کنید. مقدار آب باید به اندازه ای باشد که روی برنج را بگیرد (حدود یک بند انگشت بالاتر از برنج). بگذارید برنج روی حرارت بجوشد تا آب آن کشیده شود .

وقتی آب برنج تقریباً جذب شد، حرارت را کم کنید، در قابلمه را بگذارید و اجازه دهید برنج به مدت ۳۰ تا ۴۰ دقیقه دم بکشد .

مرحله سوم: آماده سازی مواد کناری برنج (حشو)

مرغ: تکه های مرغ پخته را در کمی روغن سرخ کنید تا دو طرف آن طلایی و برشته شود .

پیاز و نخود: دو عدد پیاز باقی مانده را خلالی خرد کنید و در روغن تفت دهید تا کاملاً طلایی و کاراملی شود. سپس پودر دارچین، پودر هل، پودر لیمو عمانی، نمک و فلفل را اضافه کرده و هم بزنید. نخود پخته شده را به پیازها اضافه کنید و چند دقیقه تفت دهید تا عطر ادویه ها بلند شود .

سیب زمینی: سیب زمینی ها را خلالی خرد کنید و در روغن سرخ کنید تا طلایی و ترد شوند .

کشمش (اختیاری): کشمش را کمی در روغن تفت دهید تا پف کند .

مرحله چهارم: سرو غذا

برنج دم کشیده را در یک دیس یا ظرف بزرگ بکشید.
تکه های مرغ سرخ شده را در گوشه های دیس بچینید.
مخلوط پیاز و نخود (حشو) را به صورت یک ردیف در وسط دیس بریزید.
سیب زمینی های سرخ شده و در صورت تمایل کشمش را دورتادور دیس تزیین کنید .

نکات طلایی
برای داشتن گوبولی اصیل، حتماً برنج را با آب مرغ بپزید تا عطر و طعم فوق العاده ای پیدا کند .
در دستور اصلی، سیب زمینی را به صورت خلالی سرخ می کنند. برخی نیز آن را آب پز کرده و سپس سرخ می کنند .
از ادویه های معطر جنوبی مانند دارچین، هل، میخک و لیمو عمانی برای طعم بهتر استفاده کنید .
برای تزیین و طعم بیشتر، می توانید از پیاز داغ و کشمش فراوان استفاده کنید .
حتماً برنج را با حرارت ملایم دم کنید تا ته دیگ طلایی و برنج ها کاملاً پخته و خوش عطر شوند

این شیرینی بدون نیاز به فر آماده می شود و با چند ماده ساده می توانید آن را در خانه درست کنید. در ادامه، طرز تهیه میکادو مرحله به مرحله را با نکات مهم برای داشتن لایه هایی منسجم، ترد و خوش طعم می خوانید.

مواد لازم برای تهیه میکادو

برای حدود ۲۰ تا ۲۵ برش: نان میکادو: ۵ تا ۶ ورق آرد سفید قنادی: ۱ پیمانه پودر قند: ۱ پیمانه کره: ۱۰۰ گرم روغن مایع: نصف پیمانه پودر کاکائو: ۲ قاشق غذاخوری پودر هل: نصف قاشق چای خوری وانیل: نوک قاشق چای خوری شکلات تخته ای: ۵۰ گرم، اختیاری پودر یا خلال پسته برای تزئین: به مقدار لازم چرا در میکادو هم کره و هم روغن استفاده می کنیم؟

ترکیب این دو باعث می شود کرم میکادو هم عطر خوبی داشته باشد و هم بعد از سرد شدن بیش از حد سفت نشود. اگر فقط کره استفاده شود، لایه میانی ممکن است در یخچال خیلی سفت شود.

مرحله اول؛ آماده کردن آرد

آرد را داخل یک تابه مناسب بریزید و بدون اضافه کردن روغن روی حرارت ملایم تفت دهید.

حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه آرد را مرتب هم بزنید تا بوی خامی آن گرفته شود.

در این مرحله لازم نیست آرد کاملاً قهوه ای شود؛ همین که بوی خامی آن از بین برود کافی است.

  مرحله دوم؛ اضافه کردن کره و روغن

کره را به آرد اضافه کنید و هم بزنید تا کاملاً ذوب شود.

سپس روغن مایع را اضافه کنید و مواد را به خوبی مخلوط کنید تا ترکیبی یکدست به دست بیاید.

حرارت باید ملایم باشد تا آرد نسوزد.

مرحله سوم؛ اضافه کردن پودر قند و کاکائو

تابه را برای چند لحظه از روی حرارت بردارید.

پودر قند و پودر کاکائو را حتماً الک کنید و به مواد اضافه کنید.

سپس پودر هل و وانیل را نیز بیفزایید و همه مواد را خوب هم بزنید.

اگر دوست دارید طعم شکلاتی میکادو قوی تر باشد، در این مرحله می توانید شکلات تخته ای ذوب شده را هم اضافه کنید.

 

مرحله چهارم؛ آماده کردن نان های میکادو

یک ورق نان میکادو را روی سطح صاف قرار دهید.

مقداری از کرم آماده شده را روی نان بریزید و با لیسک یا پشت قاشق کاملاً پخش کنید.

ضخامت کرم نباید خیلی زیاد باشد. یک لایه نازک و یکنواخت باعث می شود میکادو بعد از برش ظاهر زیباتری داشته باشد.

سپس ورق دوم نان را روی آن قرار دهید و با دست به آرامی فشار دهید.

دوباره یک لایه کرم روی نان بمالید و این کار را تا تمام شدن ورق های نان ادامه دهید.

مرحله پنجم؛ قرار دادن میکادو زیر فشار

وقتی آخرین ورق نان را گذاشتید، روی آن یک کاغذ روغنی قرار دهید.

سپس یک سینی یا تخته صاف روی آن بگذارید و یک جسم نسبتاً سنگین روی سینی قرار دهید.

میکادو را حدود ۲ تا ۳ ساعت در همین حالت قرار دهید تا لایه ها کاملاً به هم بچسبند.

مرحله ششم؛ برش زدن میکادو

بعد از اینکه لایه ها کاملاً منسجم شدند، میکادو را از زیر فشار خارج کنید.

با یک چاقوی تیز آن را به شکل مربع یا مستطیل های کوچک برش بزنید.

برای اینکه برش ها تمیزتر شوند، می توانید چاقو را کمی گرم کنید و سپس برش بزنید.

مرحله هفتم؛ تزئین میکادو

برای زیباتر شدن شیرینی می توانید روی میکادو را با شکلات آب شده پوشش دهید و سپس روی آن پسته خردشده، نارگیل یا ترافل شکلاتی بریزید.

البته میکادو به صورت ساده نیز بسیار زیبا و خوشمزه است.

نکات مهم برای تهیه میکادوی ترد و خوشمزه آرد را زیاد تفت ندهید

اگر آرد بیش از حد تفت داده شود، رنگ کرم تیره و طعم آن تلخ می شود. کرم را خیلی داغ روی نان نریزید

اجازه دهید کرم کمی از حرارت بیفتد و سپس آن را روی نان ها پخش کنید. کرم بسیار داغ می تواند باعث نرم شدن بیش از حد نان شود. لایه های کرم را نازک بگیرید

کرم زیاد باعث می شود میکادو هنگام برش از هم جدا شود. حتماً میکادو را تحت فشار قرار دهید

این مرحله یکی از مهم ترین رازهای داشتن میکادوی منسجم است. از نان میکادوی سالم استفاده کنید

نان های شکسته یا مرطوب باعث می شوند شیرینی ظاهر مناسبی نداشته باشد. میکادو را چطور نگهداری کنیم؟

میکادوی آماده را در ظرف دربسته و در جای خنک نگهداری کنید. اگر هوا گرم است، بهتر است شیرینی را داخل یخچال قرار دهید.

برای اینکه نان میکادو رطوبت نگیرد، شیرینی را در ظرف کاملاً دربسته نگهداری کنید. میکادوی بدون شکلات

اگر طعم شکلاتی را دوست ندارید، می توانید پودر کاکائو را حذف کنید و مقدار کمی زعفران دم کرده غلیظ به کرم اضافه کنید. به این ترتیب یک میکادوی زعفرانی خوش رنگ و معطر خواهید داشت. جمع بندی

میکادو یکی از شیرینی های ساده و بدون فر است که با چند ورق نان میکادو و یک کرم خوش عطر آماده می شود. مهم ترین نکته برای موفقیت در این دستور، تفت دادن صحیح آرد، نازک پخش کردن کرم، قرار دادن شیرینی زیر فشار و استراحت دادن آن قبل از برش است. با رعایت این نکات، می توانید یک میکادوی خانگی ترد و خوشمزه برای پذیرایی از مهمان ها آماده کنید.

اگر فکر می کنید درست کردن سمنو در خانه سخت و زمان بر است، با این روش می توانید به سادگی سمنویی خوش رنگ، شیرین و غلیظ آماده کنید.

 

 

 

  مواد لازم برای تهیه سمنو

برای حدود ۴ تا ۵ کاسه سمنو: گندم سالم و بدون پوست: ۵۰۰ گرم آرد گندم: ۵۰۰ گرم آب: حدود ۲ تا ۲.۵ لیتر

نکته: برای تهیه سمنوی اصیل بهتر است از گندم کامل و سالم استفاده کنید و از گندم پوست کنده یا گندم مخصوص پخت وپز استفاده نکنید. مرحله اول؛ خیساندن گندم

گندم ها را به خوبی پاک کنید و چند مرتبه با آب سرد بشویید. سپس آن ها را داخل یک ظرف بزرگ بریزید و رویشان آب خنک بریزید تا کاملاً پوشانده شوند.

گندم را حدود ۲۴ ساعت خیس کنید و در این مدت ۲ تا ۳ بار آب آن را عوض کنید. مرحله دوم؛ جوانه زدن گندم

بعد از حدود یک روز، آب گندم را خالی کنید. گندم ها را داخل یک آبکش بریزید و روی آن یک پارچه تمیز و مرطوب قرار دهید.

هر چند ساعت یک بار پارچه را با کمی آب مرطوب کنید تا گندم ها خشک نشوند.

معمولاً بعد از ۲ تا ۳ روز جوانه های سفید و کوچکی ظاهر می شوند.

نکته مهم: اجازه ندهید جوانه ها بیش از حد بلند یا سبز شوند؛ برای سمنو، جوانه های کوتاه و سفید بهترین گزینه هستند.

 

 

 

  مرحله سوم؛ گرفتن عصاره جوانه گندم

جوانه های آماده را با کمی آب داخل مخلوط کن بریزید و کاملاً میکس کنید تا حالت خمیری پیدا کنند.

سپس مخلوط را داخل یک پارچه تمیز یا صافی ریز بریزید و با دست فشار دهید تا عصاره گندم خارج شود.

دوباره تفاله باقی مانده را با مقداری آب مخلوط و صاف کنید تا عصاره بیشتری به دست بیاورید.

عصاره حاصل باید رنگی شیری و نسبتاً روشن داشته باشد. مرحله چهارم؛ ترکیب عصاره با آرد

عصاره جوانه گندم را داخل قابلمه بریزید و آرد گندم را کم کم به آن اضافه کنید.

با همزن دستی مرتب هم بزنید تا آرد کاملاً در آب حل شود و گلوله ای باقی نماند.

بهتر است در این مرحله مواد را از یک صافی عبور دهید تا سمنوی نهایی کاملاً لطیف شود. مرحله پنجم؛ پخت سمنو

قابلمه را روی حرارت متوسط قرار دهید و مرتب هم بزنید.

وقتی مواد شروع به غلیظ شدن کرد، حرارت را کم کنید و به هم زدن ادامه دهید.

در ابتدای پخت، سمنو نسبتاً روشن است؛ اما هرچه بیشتر پخته شود، رنگ آن تیره تر و کاراملی تر می شود.

برای رسیدن به یک سمنوی خوش رنگ و خوش طعم معمولاً باید حدود ۲ تا ۳ ساعت با حرارت ملایم پخته شود.

 

 

 

  مرحله ششم؛ دم گذاشتن سمنو

وقتی سمنو کاملاً غلیظ شد و رنگ آن به قهوه ای طلایی یا کاراملی رسید، حرارت را بسیار کم کنید.

در قابلمه را با دم کنی بپوشانید و اجازه دهید سمنو حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه روی حرارت بسیار ملایم دم بکشد.

در پایان، سمنوی شما باید غلیظ، براق و کش دار باشد. راز خوش رنگ و خوش طعم شدن سمنو

برای اینکه سمنوی خانگی شما نتیجه بهتری داشته باشد، این نکات را رعایت کنید:

۱. گندم تازه استفاده کنید: گندم کهنه ممکن است به خوبی جوانه نزند.

۲. جوانه را سبز نکنید: وقتی جوانه ها بلند و سبز شوند، ممکن است طعم سمنو تغییر کند. جوانه سفید و کوتاه مناسب تر است.

۳. شکر اضافه نکنید: شیرینی سمنوی سنتی از جوانه گندم تأمین می شود و نیازی به شکر ندارد.

۴. حرارت را کنترل کنید: حرارت زیاد باعث ته گرفتن سمنو می شود. پس از غلیظ شدن، شعله باید ملایم باشد.

۵. مرتب هم بزنید: به خصوص در مراحل اولیه که سمنو در حال غلیظ شدن است، هم زدن مرتب مانع گلوله شدن و ته گرفتن آن می شود.

۶. برای سمنوی مجلسی صبور باشید: هرچه پخت آرام تر و طولانی تر باشد، رنگ و طعم سمنو بهتر خواهد شد. چرا سمنو شیرین می شود؟

یکی از جذاب ترین نکات درباره سمنو این است که در دستور سنتی آن شکر وجود ندارد. جوانه گندم در زمان جوانه زنی، بخشی از نشاسته موجود در دانه را به قندهای ساده تر تبدیل می کند. همین موضوع باعث ایجاد شیرینی طبیعی سمنو می شود. سمنو را چگونه تزئین کنیم؟

بعد از اینکه سمنو کاملاً خنک شد، می توانید روی آن را با: پسته خردشده بادام دارچین گل محمدی خشک خلال بادام

تزئین کنید.

برای سفره هفت سین نیز می توانید سمنو را داخل کاسه های کوچک سفالی یا ظرف های سنتی بریزید و با دارچین طرح های زیبا روی آن ایجاد کنید.

 

 

 

  سمنوی خانگی چقدر ماندگاری دارد؟

سمنوی آماده را بعد از خنک شدن داخل ظرف دربسته در یخچال قرار دهید. برای حفظ کیفیت و جلوگیری از کپک زدگی، بهتر است آن را در مدت کوتاه مصرف کنید. همچنین می توانید سمنو را در ظرف های کوچک تقسیم کرده و برای مدت طولانی تر در فریزر نگهداری کنید. جمع بندی

تهیه سمنو در خانه اگرچه نیاز به کمی صبر دارد، اما مراحل آن پیچیده نیست. کافی است گندم را جوانه بزنید، عصاره جوانه را بگیرید، با آرد مخلوط کنید و با حرارت ملایم و حوصله بپزید. نتیجه یک سمنوی طبیعی، شیرین، خوش رنگ و خوش عطر خواهد بود که می تواند هم برای صبحانه و میان وعده و هم برای سفره هفت سین استفاده شود.

گر به دنبال یک شیرینی ساده، سریع و خوش عطر برای کنار چای و قهوه هستید، این شیرینی نسکافه ای را حتماً امتحان کنید. برای تهیه آن نه به همزن نیاز دارید و نه ترازو؛ با مواد اولیه ساده و پیمانه های معمولی می توانید یک شیرینی خانگی خوش طعم و خوش بو درست کنید. این شیرینی نسکافه ای برای پذیرایی، عصرانه و مهمانی نیز گزینه بسیار مناسبی است.

مواد لازم: تخم مرغ ۱ عدد/وانیل نوک قاشق چای خوری/شکر ۴/۱ پیمانه/روغن مایع ۴/۱ پیمانه/نسکافه فوری ۱ ساشه (حدود ۲ گرم)/آرد سفید ۱ و ۴/۱ پیمانه
بکینگ پودر ۴/۱ قاشق چای خوری

طرز تهیه:
مرحله اول: فر را با دمای ۱۸۰ درجه سانتی گراد گرم کنید. سینی فر را با کاغذ روغنی بپوشانید.

مرحله دوم: تخم مرغ، شکر و وانیل را در یک کاسه بریزید و با چنگال یا همزن دستی به خوبی هم بزنید تا یکدست و کمی کرم رنگ شود.

مرحله سوم: روغن مایع و نسکافه فوری را اضافه کنید و هم بزنید تا نسکافه کاملاً در مخلوط حل شود.

مرحله چهارم: آرد و بکینگ پودر را الک کنید و کم کم به مواد اضافه نمایید. با قاشق چوبی یا دست، مواد را مخلوط کنید تا خمیر نرم و یکدستی به دست آید. (خمیر نباید خیلی سفت یا خیلی شل باشد.)

مرحله پنجم: از خمیر به اندازه یک گردوی کوچک بردارید و با دست به شکل توپک درآورید و در سینی فر با فاصله مناسب بچینید. در صورت تمایل، روی هر شیرینی را با چنگال کمی طرح دهید یا با خلال بادام تزیین کنید.

مرحله ششم: سینی را به مدت ۱۲ تا ۱۵ دقیقه در فر قرار دهید تا شیرینی ها کمی طلایی شوند. (زمان پخت بسته به فر متفاوت است، پس از ۱۰ دقیقه کنترل کنید.)
مرحله هفتم: شیرینی ها را از فر خارج کرده و اجازه دهید روی سینی خنک شوند، سپس به ظرف مورد نظر منتقل کنید.

نکات طلایی:

برای طعم قوی تر نسکافه، می توانید مقدار آن را دو برابر کنید.
در صورت تمایل، می توانید کمی پودر دارچین یا پودر کاکائو به خمیر اضافه کنید.
این شیرینی ها در ظرف دربسته تا ۱ هفته در دمای محیط قابل نگهداری هستند.
برای تزیین، می توانید روی شیرینی ها را با پودر قند یا شکلات ذوب شده تزیین کنید