یخچال های دیفراست و نوفراست
می دانید که یخچال برای حفظ و نگهداری و جلوگیری از فاسد شدن مواد غذایی استفاده می شود. این کار به وسیله کاهش دما در داخل یخچال انجام می شود.
کاهش دمای داخل یخچال، چه در گذشته و چه در زمان حال، با استفاده از گازهای خنک کننده یا سرماساز صورت می گیرد. گازهای خنک کننده کجای یخچال هستند؟
بخش های اصلی سیستم خنک کننده یخچال عبارتند از : لوله های شبکه فلزی پشت یخچال (کندانسور یا رادیاتور) محفظه خنک کننده یا سردخانه یا جایخی (اِواپراتور) موتور (کُمپرِسور) سایر لوله ها و مجراهای یخچال
به عبارت دیگر، در یخچال یک مسیر کامل ایجاد شده که گاز خنک کننده در آن مسیر حرکت می کند. موتور یا کمپرسور یخچال وظیفه چرخاندن و به حرکت درآوردن این گاز را در مسیر به عهده دارد.
گاز خنک کننده وقتی به جایخی می رسد، گرما را از مواد داخل آن می گیرد و خودش گرم می شود. سپس این گاز با فشار کمپرسور به میله های شبکه ای پشت یخچال منتقل می شود و در این میله ها، گاز دمای خود را از دست می دهد، یعنی با کمک هوای محیط خنک می شود و دوباره به حرکت در می آید.
اکنون آیا می توانید حدس بزنید چرا کندانسور پشت یخچال و جایخی به شکل شبکه ای و لوله لوله طراحی می شوند؟ و می توانید بگویید که چرا نباید هیچ بخش از این مسیر سوراخ شود و نشتی داشته باشد؟ انواع گازهای خنک کننده
در گذشته که در بسیاری از نقاط برق در دسترس نبود، برای سرماسازی در داخل یخچال از گاز آمونیاک استفاده می شد. این گاز بر اثر گرما منبسط می شد و در داخل مسیر حرکت می کرد و باعث خنک شدن داخل یخچال می شد.
حتماً می دانید که در گذشته این یخچال ها با نفت کار می کردند. در واقع نفت سوختی بود که به جای برق، آمونیاک را در مسیر خود به گردش در می آورد تا عمل خنک کنندگی ممکن شود. یخچال های نفتی هنوز هم در برخی از مناطق دوردست مورد استفاده قرار می گیرند.
استفاده از گاز آمونیاک امروزه به طور کلی کنار گذاشته شده، چون این گاز بسیار سمی است، خاصیت انفجاری دارد و وقتی با رطوبت ترکیب شود، اثر بسیار بدی روی فلزات دیگر دارد.
امروزه به جای آمونیاک از گاز فریون یا فرئون استفاده می شود که هیچ یک از معایب آمونیاک را ندارد. اما عیب عمده این گاز نیز تاثیر آن روی لایه اُزُن است …
