ساختن سبد دارایی برای بسیاری از سرمایهگذاران ایرانی با الگویی آشنا آغاز میشود: مقداری طلا برای روزهای تورمی، مقداری دلار برای حفظ قدرت خرید و شاید سپرده یا سهام برای کسب بازده. این ترکیب هنوز هم میتواند منطقی باشد؛ اما اقتصاد دیجیتال منبع تازهای از ریسک و بازده ساخته است که نادیدهگرفتن کامل آن، تصویر سبدمان را ناقص میکند. سرمایهگذاری در ارز دیجیتال قرار نیست جای طلا یا دلار را بگیرد. نقش احتمالی آن، افزودن یک رفتار متفاوت به مجموعه داراییهاست.
البته داشتن رمزارز بهخودیخود نشانه تنوع سبد دارایی نیست. اگر سرمایهگذار بدون شناخت، بخش بزرگی از دارایی خود را به چند توکن پرنوسان اختصاص دهد، در عمل ریسک سبد را متمرکز کرده است. تنوع زمانی معنا دارد که هر دارایی وظیفه مشخصی داشته باشد، در این مقاله بررسی میکنیم که کنترل اندازه موقعیتها و بازبینی ترکیب سبد در فواصل منظم چطور جایگاه خوبی برای رمزارزها در سبد دارایی شما ایجاد میکند. طلا، دلار و رمزارز چه نقش متفاوتی دارند؟
دلا، ارز دیجیتال یا طلا؟ اینها چه تفاوت با هم دارند؟ این سه دارایی گاهی همزمان رشد میکنند، اما محرکهای یکسانی ندارند. همین تفاوت میتواند پایه یک سبد متنوع باشد. طلا سابقهای طولانی بهعنوان ذخیره ارزش دارد. قیمت طلا از نرخ بهره جهانی، تورم، خرید بانکهای مرکزی، ریسکهای ژئوپلیتیک و عرضه و تقاضای داخلی تأثیر میگیرد.سلمان امیری رییس کل روابط عمومی بانک صادرات شد
اما برای سرمایهگذار ایرانی، تغییر نرخ ارز نیز به این معادله اضافه میشود و در بازده ریالی طلا تعیینکننده است. نقطه قوت طلا، پذیرش گسترده و سابقه تاریخی آن است؛ هرچند خود طلا هم میتواند دورههای افت یا رکود چندساله داشته باشد.
دلار بیشتر از آنکه یک سرمایهگذاری مولد باشد، ابزار پوشش کاهش ارزش ریال تلقی میشود. نگهداری دلار میتواند بخشی از ریسک ریال را جبران کند، اما هزینههای خرید و فروش، نگهداری فیزیکی، محدودیتهای قانونی و نبود جریان درآمدی از نقاط ضعف آن است. علاوه بر این، تمرکز بیش از حد بر دلار یعنی وابستهکردن نتیجه سبد به یک متغیر اصلی: نرخ ارز.
رمزارزها به اقتصاد شبکههای بلاک چینی، پذیرش فناوری، نقدینگی جهانی، مقررات، چرخههای بازار و رفتار سرمایهگذاران وابستهاند. این بازار شبانهروزی است …
