به گزارش بنکر ، وقتی نام «بزرگترین بانک جهان» مطرح میشود، اولین سؤال این است: بزرگترین بر اساس چه معیاری؟
پاسخ ساده نیست.
هر مؤسسه رتبهبندی، روش خودش را دارد. ممکن است یک بانک از نظر سرمایه در صدر باشد، اما از نظر سودآوری یا بازدهی جایگاه متفاوتی داشته باشد.
در سال ۲۰۲۶، مجله The Banker در رتبهبندی Top ۱۰۰۰ World Banks بانکها را بر اساس سرمایه لایه یک یا Tier ۱ رتبهبندی کرده است. این شاخص یکی از معیارهای مهم برای سنجش قدرت سرمایهای بانک به شمار میرود.
آخرین رتبهبندی در ۸ ژوئیه ۲۰۲۶ منتشر شد. اتفاق جالب اینجاست که هفت بانک از ۱۰ بانک نخست جهان، چینی هستند.
چهار جایگاه نخست هم در اختیار چهار بانک بزرگ چین است: ICBC، China Construction Bank، Agricultural Bank of China و Bank of China. JPMorgan Chase در جایگاه پنجم قرار دارد.
این یعنی اندازه و قدرت سرمایهای هنوز در نظام بانکی جهان حرف اول را میزند. اما همه ماجرا همین نیست. سه ضلع قدرت بانکی
سرمایه لایه یک به زبان ساده یعنی بخشی از سرمایه باکیفیت بانک که میتواند در برابر زیانهای احتمالی نقش ضربهگیر داشته باشد.
هرچه این سرمایه قویتر باشد، بانک از نظر توان جذب زیان در موقعیت بهتری قرار میگیرد.
اما اگر قرار باشد بگوییم یک بانک واقعاً «بهتر» است، باید سراغ شاخصهای دیگری هم رفت.
در دادههای The Banker علاوه بر Tier ۱، شاخصهایی مانند داراییها، سود پیش از مالیات، بازده داراییها و نسبت سرمایه به داراییها نیز برای مقایسه بانکها قابل بررسی است.در رتبهبندی ۲۰۲۶، مثلاً سرمایه لایه یک ICBC حدود ۶۰۴ میلیارد دلار و سود پیش از مالیات آن حدود ۶۰.۷ میلیارد دلار گزارش شده است؛ برای JPMorgan نیز سرمایه لایه یک حدود ۳۰۷.۶ میلیارد دلار و سود پیش از مالیات حدود ۷۲.۶ میلیارد دلار بوده است.
همین اعداد یک نکته مهم را نشان میدهد.
بانکی که سرمایه بیشتری دارد الزاماً سودآورترین بانک نیست.
پس «بزرگترین» و «بهترین» دو مفهوم متفاوتاند.
The Banker در رتبهبندی Top ۱۰۰۰، بانکها را در سطح بالاترین میزان تجمیع و بر مبنای Tier ۱ رتبهبندی میکند و در کنار آن دادههای عملکردی متنوعی را نیز ارائه میدهد. بهترین بانک دقیقاً یعنی چه؟
اینجا …
