
به گزارش بنکر ، هوش مصنوعی آمده که بماند. این را همه میدانیم. اما سؤال اینجاست: با چه هزینهای؟
مودیز، آژانس رتبهبندی معتبر، یک هشدار جدی داده. میگوید بانکها و شرکتهای بیمه دارند با سرعت عجیبی به سمت هوش مصنوعی میروند. خب، این تا اینجایش خوب است. اما مشکل از جایی شروع میشود که همه میروند سراغ چند شرکت خاص. همان چند غول فناوری که مدلهای هوش مصنوعی و زیرساختهای ابری را در دست دارند.
مودیز نگران است. راست هم میگوید. وزیر اقتصاد: منابع کالابرگ بهزودی تأمین میشود
اگر یک روز یکی از این شرکتهای بزرگ دچار اختلال شود، چه میشود؟ فقط یک سایت از کار نمیافتد. نه. کل نظام مالی میتواند لرزه بیفتد. چون همه بانکها به همان چند منبع وابستهاند. این را مودیز میگوید «وابستگی سیستمی». یعنی یک مشکل در یک جا، تبدیل میشود به مشکل همه جا.
اما بیایید از واقعیت امروز شروع کنیم
کمیته منتخب خزانهداری بریتانیا گزارشی داده که در ژانویه منتشر شده. آمارش جالب است. بیش از ۷۵ درصد شرکتهای فعال در سیتی لندن، الان از هوش مصنوعی استفاده میکنند. بیمهها و بانکهای بینالمللی، پیشتاز این قضیهاند.
و دیگر فقط آزمایشی نیست. خودکارسازی امور اداری، پردازش پروندههای بیمه، ارزیابی اعتبار مشتریان. کارهای اصلی کسبوکار را سپردهاند به هوش مصنوعی.
مودیز میگوید در بلندمدت، این کار به کاهش هزینهها و افزایش درآمد کمک میکند. اما یک اما دارد. وقتی همه رقبا همزمان از یک فناوری استفاده کنند، مزیت رقابتی از بین میرود. رقابت شدید، بخشی از سود را میبلعد. سه ریسک بزرگی که مودیز گوشزد کرده
ریسک اول؛ وابستگی به چند شرکت فناوری
OpenAI، Anthropic و چند شرکت بزرگ دیگر. اینها مدلهای پایه را میسازند. بانکها هم از آنها استفاده میکنند. اگر یکی از این شرکتها دچار مشکل شود، دهها بانک همزمان تحت تأثیر قرار میگیرند. اختلال در یک مدل یا زیرساخت ابری، میتواند به کل اقتصاد ضربه بزند.
مودیز میگوید این وابستگی، شبیه همان ریسکی است که در بحران مالی ۲۰۰۸ دیدیم. یک مشکل در یک نقطه، به کل سیستم سرایت میکند.
ریسک دوم؛ افزایش قدرت شرکتهای هوش مصنوعی
این شرکتها هنوز برای سودآوری تحت فشارند. سرمایهگذاریهای سنگین کردهاند. حالا …












