به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛ امضای پیمان دفاعی مشترک مکه، حضور ترکیه در این سازوکار و پیامدهای آن برای معادلات امنیتی منطقه را به موضوعی قابل تأمل تبدیل کرده است. حضور ترکیه را میتوان بیش از آنکه ناشی از دغدغههای امنیتی مستقیم این کشور بدانیم، در چارچوب نقشآفرینی یک قدرت منطقهای و تلاش آنکارا برای اثرگذاری بر ترتیبات امنیتی پیرامون خود ارزیابی کرد؛ بهویژه آنکه ترکیه سالهاست از چتر امنیتی ناتو برخوردار است. در عین حال، تهدیدهای ترکیه، پاکستان و عربستان یکسان نیست و هر یک اولویتهای امنیتی متفاوتی دارند، هرچند در برابر برخی تهدیدات نامتقارن با یکدیگر اشتراکاتی دارند.
از سوی دیگر، تبدیل شدن عربستان و ترکیه به همپیمانان نظامی، با توجه به سابقه رقابت و اختلاف میان دو کشور، پرسشهایی درباره میزان کارآمدی و دوام این پیمان ایجاد کرده است. تجربه پیمانهای امنیتی پیشین در خاورمیانه نیز نشان میدهد که نبود پیوندهای عمیق سیاسی، اقتصادی و اعتماد متقابل میتواند مانع کارآمدی چنین ائتلافهایی شود. برای ایران نیز عضویت ترکیه در پیمان مکه الزاماً تهدید نظامی جدیدی ایجاد نمیکند، اما میتواند نشانهای از افزایش واگرایی منطقهای باشد. همچنین ظرفیت این پیمان برای بازدارندگی در برابر اسرائیل و تبدیل شدن آن به حلقهای میان عربستان و ناتو همچنان محل تردید است.
در همین راستا خبرگزاری خبرآنلاین، در گفتگو با جعفر حقپناه، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل ترکیه، به بررسی جزئیات این اتفاق پرداخته است.
در ادامه مشروح گفتگوی «خبرآنلاین» با جعفر حقپناه، تحلیلگر مسائل ترکیه را میخوانید. ترکیه میخواهد ترتیبات امنیتی منطقه را تا حدودی به نفع خود تنظیم کند/ عضویت ترکیه در ناتو، دغدغه امنیتی مستقیم این کشور را کاهش داده است
*** روز جمعه پیمان دفاعی مشترک مکه به امضا رسید، از نظر شما دلایل حضور کشور ترکیه در این پیمان دفاعی چیست و چه دلایلی باعث شده است که ترکیه بهمثابه یک قدرت منطقهای، در معادلات نظامهای امنیتی پیرامون خود تلاش کند تا نقش فعال و مؤثری را بر عهده بگیرد؟
برای ترکیه، پاکستان و عربستان از ناحیه گروههای غیردولتی، تهدیداتی مشترک وجود دارد. ترکیه به نظر میرسد همچنان از ناحیه جنبش کردی احساس تهدید دارد. برای پاکستان، تهدیدات هم داخلی …
![[علی دارابی] گرفتار دولت در دولت نشویم!](/news/u/2026-08-23/ettelaat-dxse1.jpg)
