به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛پژوهشهای روانشناختی نشان میدهند مغز انسان برای زندگی مدرن، با حجم عظیم اطلاعات، انتخابها، تهدیدها و محرکها تکامل پیدا نکرده است؛ موضوعی که میتواند به افزایش استرس، فرسودگی و مشکلات سلامت روان منجر شود.
مدتهاست یک موضوع را میدانم؛ موضوعی که مراجعانم نیز بیش از گذشته آن را مطرح میکنند و به نظر میرسد باید بسیار بیشتر درباره آن نوشته شود: تمام این استرس، خستگی و مشکلات روانی الزاماً تقصیر شما نیست.
حتی ممکن است مسئولیت آن بهطور کامل بر عهده شما نباشد.
مغز انسان اساساً برای مدیریت سبک زندگی مدرن ساخته نشده است. مغز ما هنوز برای جهانی تکامل یافته که در آن تهدیدها محدودتر، گروههای اجتماعی کوچکتر و محرکهای محیطی بسیار کمتر بودند؛ نه برای دنیایی مملو از اعلانهای تلفن همراه، شبکههای اجتماعی، تصمیمهای بیپایان، فشار کاری و اخبار لحظهبهلحظه.
اکنون پژوهشهای روانشناختی نیز شواهد بیشتری برای این دیدگاه ارائه میکنند.
یک فراتحلیل جدید به شکاف قابل توجه میان محیطهایی که انسان برای آنها تکامل یافته و محیطهایی که امروز در آن زندگی میکند اشاره میکند. به نظر میرسد همین ناهماهنگی تکاملی میتواند یکی از عوامل مؤثر در بسیاری از مشکلات سلامت روان باشد. مغز ما برای چه محیطی تکامل یافته بود؟
انسان در بخش بزرگی از تاریخ تکاملی خود در گروههای کوچک و نزدیک به هم زندگی میکرد؛ همان چیزی که میتوان آن را قبیله یا اجتماع کوچک نامید.
تهدیدها معمولاً ماهیت فیزیکی و مشخص داشتند و اغلب مدت زیادی طول نمیکشیدند؛ مانند مواجهه با حیوانات خطرناک.
تحریکهای محیطی نیز بسیار ملایمتر بود: صدای باد میان درختان، جریان آب، تغییرات طبیعی محیط و صداهای محدود پیرامون.
زندگی اجتماعی نیز بر همکاری، آیینهای جمعی، آواز، رقص، غذا خوردن در کنار یکدیگر و ارتباط مستقیم با دیگران استوار بود.
اما محیط امروز تفاوت چشمگیری دارد. با چه چیزی روبهرو هستیم؟
ما در شهرهای بسیار بزرگ و متراکم زندگی میکنیم؛ در شبکههای دیجیتالی عظیمی حضور داریم که دائماً ما را در معرض مقایسه اجتماعی قرار میدهند و با حجم زیادی از اطلاعات روبهرویمان میکنند.
تهدیدهای امروزی نیز برخلاف گذشته همیشه …
