به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛ در پی طرح مجموعهای از دغدغهها و ابهامات از سوی تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی درباره نحوه مدیریت بازار، سیاستهای وارداتی و چگونگی حمایت از ظرفیتهای تولید داخل، خبرنگار پُرسون این موضوع را از زاویهای فراتر از گلایه یک واحد یا یک صنف بررسی کرده است. آنچه در این میان اهمیت دارد، نه دفاع بیقیدوشرط از تولیدکننده و نه مخالفت با واردات است؛ مسئله، نحوه تصمیمگیری درباره بازاری است که یک سوی آن سرمایهگذاری داخلی و ظرفیت تولید قرار دارد و سوی دیگر آن تأمین نیاز نظام سلامت.
بر همین اساس، پرسش اصلی رسانه پُرسون که سوال تولیدکنندگان هست را باید مستقیماً از رئیس سازمان غذا و دارو پرسید: آیا مدیریت سازمان از آنچه در اداره کل تجهیزات و ملزومات پزشکی در حوزه تنظیم بازار و واردات میگذرد، بهطور کامل در جریان است؟
تولیدکننده تجهیزات پزشکی برای ساخت کارخانه، راهاندازی خط تولید و ایجاد اشتغال، سرمایه قابل توجهی وارد این صنعت میکند؛ اما آنچه برای ادامه حیات این سرمایهگذاری اهمیت بیشتری دارد، اطمینان از آینده بازار و ثبات تصمیمهای سیاستگذار است.
سرمایهگذاری زمانی معنا پیدا میکند که فعال اقتصادی بداند اگر امروز برای تولید یک محصول پزشکی هزینه میکند، فردا با تصمیمی مواجه نخواهد شد که بدون توضیح روشن درباره نیاز واقعی کشور، همان بازار را در اختیار محصولات وارداتی قرار دهد.
این نگرانی زمانی جدیتر میشود که تولیدکننده داخلی همزمان با افزایش هزینه مواد اولیه، انرژی، دستمزد، مالیات، سرمایه در گردش و هزینههای تأمین مالی، با سیاستهای متغیر در حوزه واردات و تنظیم بازار نیز مواجه باشد. پرسش اینجاست:
اداره کل تجهیزات و ملزومات پزشکی هنگام تصمیمگیری درباره واردات، دقیقاً چه تصویری از وضعیت واقعی بازار در اختیار دارد؟
صرف وجود چند کارخانه یا ظرفیت اسمی تولید برای تصمیمگیری کافی نیست. آنچه باید مبنای سیاستگذاری قرار گیرد، میزان تولید واقعی و قابل عرضه، موجودی بازار، میزان مصرف و در نهایت کسری واقعی کشور است.
اگر این اطلاعات بهصورت دقیق و مستمر وجود داشته باشد، تصمیم درباره واردات نیز میتواند روشنتر، قابل دفاعتر و قابل پیشبینیتر باشد.
