اعلام عرضه بنزین ۸۷ هزار تومانی در کرمان و توقف چندساعته آن، یک سؤال مهم بهجا گذاشت: چرا امروز در شرایط جنگی دولت دست به یک انتحار زده است و چرا دولت برای چنین طرح پرریسکی، کرمان را انتخاب کرد؟
به گزارش روز نو پرونده بنزین از آبان ۹۸ به بحران ملی تبدیل شده است. دولتها یکی از پس از دیگری برای افزایش قیمت دچار چالش بودند و این چالش برای پزشکیان هم همراه با تناقضهای خود بر دوش دولت سنگینی میکند. در تیرماه ۱۴۰۳، پزشکیان در واکنش به شایعات افزایش قیمت بنزین گفت: «بدون رضایت مردم هیچ کاری نخواهیم کرد» و تأکید کرد که بنزین را گران نخواهند کرد. چند هفته قبلتر نیز در جریان رقابتهای انتخاباتی گفته بود اگر قرار باشد قیمت بنزین بالا برود، ابتدا باید خودروهای کممصرف وارد کشور شوند.
پزشکیان رئیس جمهور شد، پس از آن دو نوبت جنگ بر کشور تحمیل شد و حالا محاصره دریایی هم به پکیج فلاکت کشور اضافه شده است. توالی این بحرانها باعث شده بنزین با چالش اساسی روبه رو شود و دولت چارهای جز پیدا کردن یک راه حل نداشته باشد. اواخر هفته گذشته ناگهان زمزمه یک افزایش نجومی در قیمت بنزین در پهناورترین استان کشور شنیده شد. طرحی که ظرف چند ساعت ملغی شد، اما زنگ خطر را به صدا در آورد: بنزین نداریم!
پزشکیان یک معاونت پرحاشیه به نام «بهینهسازی» ایجاد کرده که کار ویژهاش گران کردن بنزین بوده است. در سال ۱۴۰۴ دولت به جای افزایش مستقیم نرخهای ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی، سراغ یک مدل چندنرخی رفت. بر اساس مصوبه دولت، نرخ اول ۱۵۰۰ تومان و نرخ دوم ۳۰۰۰ تومان باقی ماند، اما برای مصرف مازاد و برخی گروههای خودرو، نرخ سوم ۵۰۰۰ تومان تعیین شد. این نرخ از نیمه دوم آذر ۱۴۰۴ وارد مرحله اجرا شد. این تصمیم اهمیت زیادی داشت، چون دولت چهاردهم برای نخستین بار یک پله قیمتی جدید به نظام بنزین اضافه کرده بود، بدون آنکه نرخهای اصلی را مستقیماً افزایش دهد.
با تشدید بحران انرژی در سال ۱۴۰۵، نقش اسماعیل سقاب اصفهانی، معاون رئیسجمهور و رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی، در سیاست بنزین پررنگتر شد. خرداد ۱۴۰۵ سقاب اصفهانی اعلام کرد افزایش قیمت حاملهای انرژی راهحل اصلی نیست و از مدل پاداشمحور سخن گفت. منطق این مدل آن بود که به جای تنبیه مصرفکننده، صرفهجویی برای مردم …
