دیوید ای. سنگر، روزنامهنگار باسابقه نیویورکتایمز که بیش از دو دهه تلاشهای آمریکا برای متوقف کردن برنامه هستهای ایران از طریق تحریم، خرابکاری و جنگ را دنبال کرده است، روایت خود را از جایی آغاز میکند که واشنگتن پس از یک ماجراجویی نظامی ناموفق، بار دیگر به سراغ سلاح اقتصادی رفته است.او تحلیل خود را با این مقدمه آغاز میکند که آمریکا نزدیک به دو دهه است که وعده اعمال «تحریمهای فلجکننده» علیه ایران را میدهد. اما تلاش تازه واشنگتن برای تحت فشار قرار دادن اقتصاد ایران، پس از یک چرخش مهم در سیاست ترامپ آغاز شده است؛ چرخشی که نتیجه ناکامی اقدام نظامی در تحقق اهدافی بود که رئیسجمهور آمریکا دنبال میکرد. مشروح تحلیل او را در روزنامه نیویورک تایمز در ادامه میخوانیم:
دونالد ترامپ و اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، روز دوشنبه با اعلام یک «روز D اقتصادی» علیه ایران، راهبرد تازهای را برای خروج از این وضعیت در پیش گرفتند. اما این بار واشنگتن مسیر معمول اعمال فشار بر یک رقیب را معکوس کرده است.
در حالت معمول، آمریکا برای حل مسئلهای مانند برنامه هستهای ایران ابتدا سراغ دیپلماسی میرود. اگر مذاکرات به نتیجه نرسد، تحریمهای اقتصادی بهتدریج تشدید میشوند تا فشار بیشتری بر طرف مقابل وارد شود. اقدام نظامی نیز آخرین گزینه است؛ گزینهای که تنها زمانی روی میز قرار میگیرد که رئیسجمهور آمریکا تشخیص دهد دستاورد احتمالی آن ارزش به خطر انداختن جان نیروهای آمریکایی را دارد.
اما ترامپ این مسیر را کنار گذاشت و از یک دوره کوتاه دیپلماتیک، مستقیماً به حملات هوایی روی آورد. هدف این حملات آن بود که ایران را وادار کنند ذخایر ۱۱ تنی اورانیوم غنیشده خود را کنار بگذارد؛ ذخایری که بخشی از آنها تقریباً به مرحله آمادهسازی برای ساخت بمب رسیده بود. همزمان، فروپاشی حکومت ایران نیز میتوانست یکی از نتایج مورد انتظار این حملات باشد.
اما حملات به هیچیک از این دو هدف دست نیافتند.
در مقابل، ۱۸ آمریکایی کشته شدند، شمار قربانیان ایرانی به صدها یا حتی هزاران نفر رسید و هزینه عملیات، بر اساس برآورد تحلیلگران مستقل، از ۱۰۰ میلیارد دلار فراتر رفت؛ هرچند برآورد پنتاگون پایینتر است.
حالا، پس از این تجربه، ترامپ و بسنت یک آزمایش بزرگ دیگر را آغاز کردهاند؛ طرحی که کاخ …
