یک جامعهشناس با اشاره به واکنشهای اجتماعی به پرونده پژمان جمشیدی معتقد است در پروندههای خشونت جنسی، بخشی از جامعه به جای تمرکز بر رفتار فرد متهم، رفتار و تصمیمهای زن شاکی را زیر سؤال میبرد؛ رویکردی که به گفته او ریشه در نابرابریهای جنسیتی و ساختارهای قدرت دارد.
سیمین کاظمی، جامعهشناس و پژوهشگر حوزه زنان، درباره بازتاب اجتماعی پرونده پژمان جمشیدی گفت در چنین پروندههایی پرسشهایی درباره شاکی از جمله اینکه «چرا آنجا رفتی؟» یا «چرا چنین تصمیمی گرفتی؟» مطرح میشود؛ در حالی که تمرکز اصلی باید بر بررسی ادعا و روند عادلانه رسیدگی باشد.
او این وضعیت را نمونهای از «سرزنش قربانی» دانست و توضیح داد که در جوامعی با نابرابری جنسیتی، ممکن است به جای پاسخگو کردن فرد متهم، زن آسیبدیده درباره رفتار، پوشش، روابط یا تصمیمهایش مورد بازخواست قرار گیرد.
کاظمی درباره پرونده پژمان جمشیدی تأکید کرد که شنیدن روایت شاکی به معنای مجرم شناختن متهم نیست و رسیدگی …
